Türkiye’de muhalefet yıllardır hangi sebeple belini doğrultamıyor? Mesela CHP neden yerinde sayıyor? MHP, 1 Kasım’da niçin çöktü? Ya da ne oldu da HDP birkaç ay içinde böylesine bir gerileme gösterdi?

Cevabı basit, sadece G-20’ye bakmak yeterli!
Antalya’da muhteşem bir organizasyon yapıldı. Cumhurbaşkanı Erdoğan, Türkiye’yi konumuna yakışır bir biçimde temsil etti. Pek çok konuda ortaya koyduğumuz tezler dünya liderleri tarafından desteklendi. Suriye konusunda söylediklerimiz geç de olsa kabul gördü. Ülkemiz açısından son derece olumlu ve gurur verici bir fotoğraf ortaya çıktı.
Sonuç:
Bizim muhalefet rahatsız oldu. Hem de öyle böyle değil, çok büyük bir rahatsızlık içinde kıvrandı. Zirve devam ederken hop oturup, hop kalktı.
* * *
Zirvenin ardından muhalefetle aynı dili konuşan gazetelere baktım. Değişen hiçbir şey yok. Hamam da aynı, tas da…
Üstelik Antalya zirvesi dengelerini iyice bozmuş. Yine verip veriştirmişler, yine kapkara bir tablo çizmişler.
Niye mi?
Sadece ve sadece Türkiye’yi G-20’de Cumhurbaşkanı Erdoğan temsil etti diye! Kendilerince birtakım gerekçeler üretmişler. Ardından da “Erdoğan, Saray’da oturmalıydı, yerinde Başbakan sıfatıyla Davutoğlu olmalıydı” gibi değerlendirmeler yapmışlar. Veryansın etmişler…
Farkında değiller herhalde: G-20 Devlet ve Hükümet Başkanları Zirvesi. ABD Başkanı Obama, Rusya Devlet Başkanı Putin, Çin Devlet Başkanı Jinping, Meksika Cumhurbaşkanı Niteo ile diğer devlet başkanlarının katıldığı bir zirvede elbette ev sahipliğini Erdoğan yapacak.
Bu ülkenin en yüksek yöneticisi Erdoğan.
Ayrıca Recep Tayyip Erdoğan bir Ahmet Necdet Sezer değil ki! Sezer olsaydı, zaten kendisi katılmazdı, böyle işlere girişmez ve girmezdi. Bu Batılıların tabiriyle bir misyon ve vizyon meselesi!
* * *
Bunlar…
1) Sezer’i çok seviyorlar.
2) Erdoğan’dan nefret ediyorlar.
En büyük hedefleri de becerebilirlerse Erdoğan’ı Sezer’in konumuna hapsetmek. Bunu da açıkça söylüyorlar. CHP ve HDP, Erdoğan’a “seni başkan yaptırmayacağız” derken, Bahçeli de “fanus içine hapsetmekten” bahsetmişti, hatırlarsanız!
İşte bunun için Başbakan Ahmet Davutoğlu’nu sürekli olarak tahrik ediyorlar. “Davul Davutoğlu’nda, tokmak Erdoğan’da” diyorlar. Başbakan’ı işlevsiz gösteren karikatürler çiziyorlar. Hızlarını alamayıp, “kukla” benzetmesi bile yapıyorlar.
Amiyane tabiriyle Başbakan’ı gaza getirip Cumhurbaşkanı ile ters düşürmeye çabalıyorlar. Daha da ileri gidip, kavga ettirmek istiyorlar.
Olmuyor, başaramıyorlar.
Hadi başardılar diyelim. Ne olacak, Türkiye nereye gidecek?
Ahmet Necdet Sezer dönemine geri gideceğiz. Belki yine Çankaya Köşkü’nde Anayasa kitapçığı fırlatılmayacak. Ancak, ortaya çıkan gerilimin sonuçları o dönemden farklı olmayacak. İstikrar bozulacak, ardından ekonomi darbe yiyecek, terör ve teröriste gün doğacak. Sıkıntılı günler geri gelecek.
Doğal olarak bundan vatandaş zarar görecek. İşte bizdeki muhalefet anlayışının ülkeyi içine sokmaya çalıştığı tablo bu!
* * *
Bu ülke, 7 Haziran-1 Kasım arası öyle şeyler yaşadı ki…
Sıkıntıyı çeken vatandaş, “Ben bunları bir daha yaşamak istemiyorum” dedi ve gereğini yaptı.
Bizim muhalefet ise hâlâ aynı yerde. G-20 gösterdi ki, değişmeye ve bir adım daha ileri gitmeye hiç niyeti yok. Ülkenin kazanması değil, her ne pahasına olursa olsun Erdoğan’ın kaybetmesi üzerine odaklanmışlar.
Bir gerilim ve nefret politikası tutturmuş gidiyorlar…
Görüyor bunu insanlar. Sadece görmekle kalmayıp gösteriyorlar da. Ama muhalefet gerçeği görmemekte direniyor. Yaşananlardan ders almadan yoluna devam ediyor.
Biz de durup dururken “Olmaz, beliniz doğrulmaz sizin” demiyoruz. Görünüyor işte.