Bu maçın verdiği en önemli mesaj Türk Futbolu’nun içine düştüğü düşük seviyenin alenen ortaya çıkması oldu. Üstelikte G.Saray tribünleri daha maç başlamadan evvel Sounes’in, Şükrü Saracoğlu Stadı’na diktiği bayrağı gündeme getirerek maçın düşmanlık içinde başlamasını sağlamışlardı. Maçın ilk devresi son derece gerilim içinde oynandı ve futbolcular itişip durdular. Fenerbahçe deplasmanda oynamasına rağmen orta sahaya hakim olan taraftı ve dolayısıyla hücum eden, bastıran takım haline geldi. Özellikle sağ kanattan Gökhan ve Kuyt ile yaptıkları ataklar Fenerbahçe’nin daha fazla sayıda pozisyon yakalamasına neden oldu.

Galatasaray’da sol bekte oynayan Tarık’ın etkisiz olması ve orta alanda solda oynayan Dzemaili’nin zayıflığı, G.Saray’ın kendi sahasında savunmaya gerileyen takım olmasına yol açtı. Galatasaray ancak 33. dakikada Emre sakatlanıp oyundan çıktıktan sonra hücum edebilir hale geldi. F.Bahçe de Mehmet Topal, G.Saray da Sneijder etkili oyunculardı. İlk yarıda G.Saray’ın nerede ise hiçbir gol pozisyonu yoktu. Her iki takımın oynadıkları futbolun kalitesi çok düşüktü. F.Bahçe ise Emre’nin yerine Selçuk’u alarak maçın sonucu hakkında beklentilerini de ortaya koymuş oldu.

İkinci devrenin başında Tanrı’nın eli futbola değdi… Önce Sneijder gollük vurdu, Volkan kurtardı. Sonra Alves, Dzemaili’nin sırtına tekmeyi geçirip takımını on kişi bıraktı. Böylece oyun bir anda Galatasaray lehine döndü. Olcan, 56. dakikada sağdan vurdu top direkten döndü. İsmail Kartal oyun yaklaşımında değişiklik yaptı. Hasan Ali’yi sol beke koyup, Emenike’yi çıkarttı. Alper sağa, Caner sol açığa ve Kuyt santrfora geçti. 63. dakikada Kadlec kafayı vuramayınca Fener’in kederi döndü.

Sneijder’in şutunu Volkan kurtardıktan sonra Galatasaray, Emre Çolak ve Hamit AItıntop’u oyuna alarak yüklendikçe yüklendi. Ama oyunun kaderini değiştiren Sneijder oldu. 87 ve 90’da iki tane mükemmel şutla maçı G.Saray’a getirdi. Son dakikada G.Saray yine komik bir gol yiyiverdi. İlk devrede futbol yoktu, ikinci devrede ise sadece heyecan vardı.