Almanya'nın dışarıdan pek algılanmayan ama zor sorunlarını sürdürülemez politikalarını, iki gündür Yale Üniversitesi Profesörü Adam Tooze tarafından yazılmış Ekim 2012 tarihli makaleyi özetleyerek aktarıyoruz.
Almanya kamu yatırımını artırmak zorunda ama 2009 tarihli anayasal kurala göre (borçlanma yasağı) reel faiz sıfırın altında yani negatif olmasına rağmen borçlanamaz durumda. Diğer taraftan karlı Alman özel sektörü karlarını yurtdışında yatırmış. Bu nedenle Almanya içeride yatırım yapamamakta ve birçok alanda geri düşmüş durumda ve zayıflamakta.
Bütün sanayileşmiş ülkeler gibi Almanya'da da şirketler rekabet edebilmek için üretimi önemli boyutta emeğin ucuz olduğu dış aleme ve özellikle doğuya doğru kaydırmak zorunda.
Fakat 2000-2009 arasında Almanya'da ihracat zıplama yapar ve şirket karları dev boyutta artarken reel işçi ücretleri de  yüzde bir oranında düşmüş.  
OECD verilerine göre son yirmi yılda Almanya'da, Gini katsayısıyla ölçülen gelir eşitsizliği  OECD ortalamasının iki misli düzeyde artmış. ABD krizde gelir eşitsizliği, sanayileşmiş ülkeler arasında en çok artan ülke ve Almanya gelir eşitsizliği bu dönemde nerede ise ABD'deki artış kadar artmış. Alman şirket yöneticileri bir yandan daha çok vergi ödeyen, diğer taraftan da bütçe açıkları nedeniyle hizmet alamayan ve gelirleri reel olarak düşen işçileri, daha ne kadar bu gidişata itiraz etmeden çalıştırabilirler ki?
ALMANYA TOPLUMU ADİL Mİ?
Almanya'nın en büyük araştırma şirketi GfK tarafından yapılan 2009 tarihli bir incelemeye göre, Alman nüfusunun sadece yüzde 24.3 kadarı Almanya'nın adil (fair) bir toplum olduğunu düşünmekte! Bu veri de global krizin etkilerinin Almanya'yı hırpalamasından önce derlenmiş bir anketin sonucu! Oran şimdi daha düşük olmalı!
Bu karmaşa arasında Almanya'daki siyasi dengeler de değişmekte. Kargaşalı 1970'li yıllarda bile  Almanya iki büyük parti olan Sosyal Demokratlar'ın (SPD) ve Hristiyan Demokratlar Birliği'nin (CDU) Alman seçmenlerinin yüzde doksanının oyunu aldığı bir yapıda idi. Ama 2000 yılından bu yana iki büyük partinin toplam oyu yüzde 70 oranının altına indi ve Almanya dört küçük partinin duruma göre hükümete ortak olduğu, kırılgan ve karmaşık koalisyonlarla yönetilmeye başlandı. Son dönemde  ise ideolojisinin ne olduğu tam bilinmeyen ve Piraten adlı protestocu bir parti gerçek bir siyasi güç olmaya aday.
Ancak bu durum iki büyük partinin işbirliğine de yol açabilir. Çünkü 2009 yılındaki gerilim ve kavga ortamında anayasaya kamu borçlanması yasağını koymak ancak iki büyük partinin işbirliğiyle gerçekleşmişti.
SADECE ŞOK TERAPİ OLMALI
Ve tabii Almanya'da euro sisteminin çözülmesi ve kökten çökmesi veya Avrupa genelinde ağır ve uzun bir krize girilmesi Alman şirketlerinin yatırımlarının içeriye geri dönmesini de getirebilir. Almanya'da kavga gürültü dolu İtalyan tipi koalisyonların gerçekleşmesi halinde de yeniden iki büyük partinin işbirliğiyle daha güçlü hükümetler de kurulabilir!
Ama Almanya eğer bugünkü güçlü imajını, gerçeğe çevirmek istiyorsa aslında hem kendisi hem de Avrupa için bir büyüme stratejisi geliştirmek zorunda! Kemer sıkma sadece bir şok terapisi olarak kullanılmalı!
Piyasalarda  euro ve euro projesi yeniden güven kazanıp ve Almanlar ve diğer ülkeler borçlarının bir kısmını geri ödedikten sonra birkaç yıl da mali acı çekildikten, düşük yatırım ve düşük büyüme yaşandıktan sonra Berlin kemer sıkma geleneğini yeniden yerine yerleştirmeye çabalayabilir.  
Ama bugün ne Avrupa genelinde ne de Almanya'da kemer sıkmanın büyüme getireceği tezi pek inandırıcı ve geçerli değil! Almanya gelecek kuşak vatandaşlarına hem daha az borç hem de daha iyi bir dünya vaat etmeli!
Almanya incelemesi bugünkü değerlendirme ile bitti. Yarın bir türlü toparlanamayan diğer büyük ekonomi İngiltere'yi tartışacağız!