Maçın ikinci devresinin başıydı, Almanya 3-0 galipti. Almanlar yapmalarını arzu ettiğimiz şeyi yapmışlardı ama ben tir tir titriyordum. Önce soğuktan zannettim sonra düşündüm, Azerbaycan oyuncularından birine çarpıp top kalemize girse elimine olacaktık. Peki neden bu durumdaydık?
Aslında bizim hastalıklarımızı herkes biliyor da biz kendimiz bilmiyoruz. Türkiye, kapalı savunmalara karşı gol atabilen bir takım değil. Karşımızdaki Azerbaycan... .
Hiddink'in yaptığı hamleyle 57. dakikada Kazım'ın yerine Selçuk İnan girip 60. dakikada Selçuk'un geçen yıl Trabzon'da olduğu gibi Burak Yılmaz'a attığı uzun bir topla golü bulana kadar, bir tek gol pozisyonumuz vardı o da rakipten gelen bir topta 14. dakikada Kazım Kazım'ın boş kaleye vuramadığı top. Selçuk, Burak'a o pası atmasa bir kere daha kaza kurşununa kurban gidebilirdik.
İNAN KİLİDİ ÇÖZDÜ
Hiddink'in dün çıkardığı takımda topla orta alanda oynamak dışında bir şey yapmıyorduk. Bu sefer kadroda olan Emre çok çabalıyordu ve katkı yapıyordu. Ama Hamit-Emre ve Arda arasındaki paslaşma onların 5-4-1 şeklindeki savunmalarının dışında kaldığından pozisyona giremiyorduk.
Koca ilk devrede Burak'ın ayağına top değmedi, rakip ileride bir tek 10 numaraları Subasiç'i bırakarak 9 kişilik savunma yapıyordu ve biz aciz durumdaydık. Sonra medyadaki tuhaf kardeşlerimiz tarafından parasını hak etmediği düşünülen Hiddink, Selçuk'u oyuna aldı ve kilit çözüldü. Her türlü hatayı teknik adama fatura etmeye çalışan değerli kardeşlerim şimdi burada teknik direktörümüz Hiddink'in katkısı konusunda ne diyecekler bilemiyorum.
EN BERBAT MAÇ...
Maç hakkında yazılabilecek çok fazla bir şey yok. Benim şahsen seyrettiğim yüzlerce futbol maçının arasında en kötü olarak etiket yapıştırabileceğim maçlardan biri.
Maç hakkında söyleyebileceğim pozitif şey; kaleci Sinan Bolat'ın güven veren oyunu ve Emre'nin çabalarıydı. Selçuk'un, Burak'a attırdığı golü de Avrupa ve Dünya Kupaları'nda kolay kolay atamayız. Umarım ders alırız...