Dün gece karşılaştığımız Estonya maçı hiçbir açıdan Türk futbolu konusunda bir ölçü olamaz. Rakip çok düz oyunculardan kurulmuştu. Klasik bir İskandinav veya Doğu Avrupa futbolu görüntüsü veriyordu. Fizikler kuvvetli, kolektif oyun becerisi güzel ama kapasiteler sınırlı.
Futbolda ki en büyük günahlardan biri olan; savunmadan hücuma geçerken kaptırılan toplar, tehlikeli pas hataları az daha golü yememize neden olacaktı. Ta ki 20'nci dakikaya kadar...
Milli takımımız sahada hızlı futbol oynamaya çalışıyor, rakibe sahanın her yerinde baskı yapıyor, hücumda kanattan oynuyor ve orta yapıyordu. Ama bir türlü savunmalarının arkasına geçemiyor ve ciddi gol pozisyonu üretemiyordu. Ancak 20. dakikada Burak'ın hücumunda kırmızı kart gören oyuncularının çıkmasıyla on kişi kalana kadar. Ve ilk devrenin sonlarında Arda'nın nefis pasından Emre'nin attığı gol ile iyice rahatladık.
Türk futbolunda yorumcu dediğimiz kimselerin ciddi bir mantık hatası var. F.Bahçe'de Alex'i savunalım derken, F.Bahçe'yi hırpalayan yorumcularımız, Milli Takım'da da Selçuk polemiği ile takımın kimyasını bozacaklardı. Allah'tan Estonya hem zayıf hem de şanssızdı ve bu maçtan kazasız belasız çıktık. Saçma sapan yorumları bir kenara bırakmalıyız. Avcı, futbolumuzda bir değişim yaratmaya çalışıyor ve bunu da uzun zamandır tanıdığı gençlerle gerçekleştirmeye çalışıyor. Bırakında bunu becersin... Günümüz futbolunda koşmak, mücadele etmek, güçlü olmak ve süreklilik sergilemek şart. Bunların üstüne beceri de eklerseniz büyük takım oluyorsunuz...
Bu kadar çok tempo, sürat ve mücadeleyi ayrıca oyunun iki yanında oynamayı ancak genç bedenler kaldırabilir. Bu yazar Milli Takım teknik direktörüne güveniyor..