On günü geçti. Belli ki, daha epeyce gündemimizde kalacak. Dış dünyadaki benzerlerine bakılınca, böyle olacağını tahmin etmek zor değil. Frankfurt ve Rotterdam’da havaalanlarının ek pist projeleri ya da gece uçuşları yıllarca protesto edildi, ediliyor. Bu tür protestoların Avrupa’daki en çok bilineni ise, sanırım “Stutgart 21” projesi için yapılanlar olmalı. 
Stutgart 21, Avrupa’nın en büyük ulaşım tasarısıdır. 1994 yılında projelendirildi. 5 milyar Euro’nun üzerinde bir yatırım maliyeti var ve 2021 yılında tamamlanması hedefleniyor. Tamamlandığında, Stutgart’ı Ulm üzerinden Viyana’ya bağlayacak dev bir ulaşım projesi hayata geçmiş olacak. 
Ancak, Almanlar yıllardır protestocular ile uğraşıyor. Proje aşamasında doğru düzgün aykırı bir ses duyulmamışken, iş yapıma gelince ardı arkası kesilmeyen protestolar başladı. 
Gezi Parkı protestolarındaki içten, ama düzenle, kuralla, yasayla pek işi olmayan gençleri ve bu eylemlerin odağındaki isimleri düşününce aklıma Avrupa’daki bu örnekler geliyor. Tabii ki şunun altını hemen kalınca çizmek gerekiyor: Bu, Türkiye için yeni protesto yöntem ve biçimi ile gerçekten buna niyetlenip planlayanlar ayrı, bu eylemi hâlâ istismar eden ve işi şiddete, teröre dönüştüren örgütler çok daha ayrıdır. 
Bu grupların birbirine karışması yetmiyormuş gibi, bir de hazır fırsat ele geçmişken bunu hükümeti devirme planına çevirmeye çalışan birileri piyasaya çıkınca ve yetmezmiş gibi bir de uluslararası bazı gizli hesaplar eklenince ortalık “Kel Ali’nin Bağı”na döndü. 
Protesto haktır; şiddet kullanmak ise suç. Protesto yapana fırsat vermek, şiddete tevessül edene ise hemen mukabele etmek devletin görevidir. 
Ve bugün artık yetkili yetkisiz herkes bunun ayırdına varmış durumdadır. 

PROTESTOLARIN ARKASINDA HANGİ PARTİ VAR? 
Peki, bu “gerçek” eylemciler hangi partiye yakın ya da arkalarında, içlerinde hangi parti var? AK Parti, CHP ve MHP’nin, bu konuda demokratik talepler ile sonrasında devam eden şiddete dayalı eylemleri bir diğerinden çok iyi ayırdıklarını biliyoruz. O zaman, bu sorunun cevabında gözümüze çok da duymadığımız bir parti takılıyor: KORSAN PARTİ. 
Tabii ki, eylemcilerin tamamını, eylemin bütününü doğrudan temsil eden o değil. Ama bu protesto eylemlerinin içinde, tam göbeğinde KORSAN PARTİ de var. “Bu da ne ola ki?” demeyin! Sadece Türkiye’de değil 70’i aşkın ülkede varlar. Ve bu parti, hem de aynı isimle bütün dünyada örgütlenmiş durumda. Aralarında son derece ciddi bir uluslararası dayanışma ve hatta örgütlenme söz konusu. 
Uluslararası Korsan Partiler Birliği, 2010 yılında Brüksel’de kurulmuş. Bizimkilerin üyelikleri de çok değil bir ay önce Rusya’da, Kazan’da yapılan bu birliğin genel kurulunda resmen tescil edilmiş. 
Bunları niye yazıyorum? Kendi dünyamızın dışında, başka dünyalar da var. İşte bu da bir uç örnek. Siz, biz ne dersek diyelim, varlar. Bize düşen, anlamak, tanımak ve var olduklarını kabul etmektir.  
Bizim kuşağımız hızlı yaşadı. Zor bir dönem geçirdi. Şiddetin, terörün, kavganın en şiddetlisini gördü. Bugün ancak rahmetle anabildiklerimizle hatıraları oldu. Cezaevlerinde, yurtdışında geçirilmek zorunda kalınan yıllar oldu. Darbeler yaşandı, bugün hiçbir şekilde hatırlamak bile istemediğimiz... 
Sadece bu hatıraların bile, çocuklarımızda öylesi günlere dair bir merak uyandırmaya fazlasıyla yettiğini, başta kendi çocuklarımdan hem de çok iyi biliyorum. Bunlara ilişkin kulak dolgunlukları bile, Gezi Parkı’na bir göz atmak için gitmeye vesile oluyor. 
Kısacası, görüyorum ki farklılar. Bizim gibi değil, örneğin ZELLO ile haberleşiyorlar. Günlerdir dinliyorum. Onların kullandıkları kanallarda, onların seslerini bastıran, boğan istismarcıları da duyuyorum. 
Ve diyorum ki, çözüm bu olayı doğru anlamakta. Bu olayı, sadece “kırmızı kuvvetler - mavi kuvvetler” kafasıyla masaya yatırırsak işin içinden zor çıkarız.