Türkiye gündeminin en çok merak edilen maddesi, "Cumhurbaşkanı Erdoğan 5 Ocak'ta Bakanlar Kurulu Toplantısı'na başkanlık edecek mi, etmeyecek mi" sorusu oldu.

Bu konuda, Başbakan Ahmet Davutoğlu, Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç ve İzmir Milletvekili Binali Yıldırım'dan birbirinden farklı açıklamalar geldi.
Hükümet kanadından bunun olmayacağı; resmen Cumhurbaşkanı Danışmanı sıfatı taşımasa da böylesi bir sorumluluğu olduğunu hepimizin bildiği İzmir Milletvekili Binali Yıldırım tarafından ise olacağı söylendi.
Ve gündeme yeni bir tartışma konusu düştü.
5 Ocak 2015 tarihine kadar bu tartışma daha da derinleşecektir.
"Peki, hangisi doğru" sorusunun cevabını bulmak için Anayasa'ya bakmak yeterlidir.
Böylesi tartışmalarda aklıma hep iki uç ve çarpıcı örnek gelir.
Ortaçağ Skolastiği, araştırmayı değil, öğretileni esas kabul eder.
Atın kaç dişi olduğu konusunda Aristo'nun yazdıkları ile genç bir papazın sayarak bulduğu bilgi çelişince, elbette genç papazın ya da pis atın değil, Aristo'nun doğru bilgiyi verdiğine hükmedilir!
Oysa İmamı Azam bir gün at sırtında iken karşısına çıkan çoban "atın kaç ayağı" olduğunu sorar, O önce attan iner, sonra "bir, iki, üç" diye tek tek sayarak "dört" diye cevaplandırır.
Türkiye Cumhuriyeti Devleti ile ilgili hassas bir konudan söz ediyoruz.
Biz, köklü bir devlet geleneğine sahibiz.
Tarih boyunca kurduğumuz devletler Cumhurbaşkanlığı Forsu'nu çerçeveleyen yıldızlardır.
Bu, güzel göründüğü için böyle değildir.
Milletimizin tarih boyunca yaşadıklarından imbiklenen devlet geleneğimiz Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin en önemli zenginliğidir.
Devletin işleyişine dair bir tartışmada ilk bakılması gereken yer Anayasa, sonrasında ise bu zenginliğin kazandırdığı teamüller olmalıdır.
Anayasa'nın, Cumhurbaşkanı'na verdiği yetkiyi okuyalım:
"Gerekli gördüğünde Bakanlar Kurulu'na Başkanlık etmek ya da Bakanlar Kurulu'nu Başkanlığı altında toplantıya çağırmak."
Bu ifadeyi okuduğunuzda, yeterince açık olmadığını ya da az da olsa belirsiz kaldığını düşünür müsünüz?
Aksine, yetki toplu iğne ucu kadar boşluk bırakmayacak bir biçimde tanımlanmıştır.
Cumhurbaşkanı Erdoğan, 5 Ocak 2015 tarihinde yapılacak Bakanlar Kurulu Toplantısı'na sadece bir saat kala, "gerekli görerek" başkanlık etmeye karar verebilir.
Ya da yine "gerekli görerek" herhangi bir gün ve saatte Bakanlar Kurulu'nu toplantıya çağırır.
Bu yetkisini kullanıp, kullanmayacağını ya da zamanlamasını Başbakan ile bile paylaşmaz.
"Gerekli görmesi" yeterlidir.
Bunu, ne zaman, hangi sıklıkla ya da sürekli yapma kararı, kendi iradesindedir.
Asıl doğru olmayan ise, bu yetkiyi ya da kullanıp kullanmayacağı bilgisini başka bir isimle paylaşmasıdır.
Bu arada sizin işin şekline daha fazla takılarak, "yasal çerçeveyi boşver, biz pratikte ne olacağını merak ediyoruz" dediğinizi duyar gibiyim.
Aklıma, dün aynı koltukta oturan ve "Sırrımı sakalımın tek bir kılı bilse onu koparır atarım" diyen bir Fatih Sultan Mehmet Han geliyor.
Ya da yine aynı koltukta oturan ve Samsun'a hareket etmeden hemen önce Sultan Vahdettin ile "adeta diz dize" çökerek, “nokta-i nazar-ı Şahanenizi” anladım diyerek teslim aldığı sırrı mezara kadar taşıyan bir Mustafa Kemal Paşa geliyor.
Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın da sadece kendisinin verdiği kararlar, taşıdığı sırlar var.
2014, Türkiye Cumhuriyeti için dönüm yılıydı.
Millet, hem de üst üste iki kez iradesini ortaya koydu.
Bugüne kadar Meclis tarafından seçilen cumhurbaşkanlarının bazı yetkilerini kullanmadıklarını ve hatta kullanmama nedenlerini iyi biliyoruz.
Cumhurbaşkanı Erdoğan ise, daha aday olduğunda yetkilerini kullanan, farklı bir Cumhurbaşkanı olacağını defalarca ilan etti.
Kısacası 5 Ocak Pazartesi günü, toplantıya sadece bir saat kala, Başbakanlığa, "Bakanlar Kurulu Toplantısı'na Sayın Cumhurbaşkanı başkanlık edecektir" diye bildirilirse, hiç şaşırmam!