Gözlerimiz Mısır’da. Bu işin aması falan yok. Bütün darbeler güzel gerekçeler, inandırılır masallar ardından gelir. Bunu en iyi biz biliriz. Ama demeye başlarsak, esası kaybederiz. 
Hamileliğin olmadığı gibi, bu işin de birazı yok. Ya darbeye karşı duracaksınız, ya da yanında yer alma vebalini yaşadığınız ömür boyunca taşıyacaksınız. Bu çok yakınımızdaki darbe girişimi umarız akim kalacaktır. 
Cumhurbaşkanı Muhammed Mursi “direnin” diyor ve ekliyor “şiddet kullanmadan direnin”. Olması gereken budur. Şimdi Mısır’ı daha yakından takip etme zamanıdır. Mısır halkı, demokrasi için ödenmesi gereken bedeli ödeyebilirse, bu heves darbecilerin kursağında kalacaktır. 
Türkiye’den baktığımızda, tespit edilmesi gereken ve önemli olduğuna inandığım bir gerçek var. O da şudur: Mısır’ın bugün yaşadıklarının temel sebebi yakın tarihinde sağlam bir devlet ve demokrasi geleneğinden yoksun olmasıdır. 
Cumhurbaşkanı Muhammed Mursi’nin attığı bazı adımların böylesi bir tecrübeye sahip olmayan bir ülke için fazla aceleci bulunduğu yorumları var. 
Muhalefet ve basın “eski” Türkiye’den bildiğimiz o malum refleks ile orduyu göreve çağırdı ve onlar da zaten hazır olduklarından bu vebale ortak oldular. 
Bir yandan Mısırlılar demokrasiyi hak edecekleri doğru bir tepkiyi ortaya koyabilecekler mi diye beklerken, öte yandan ülke dışından gelecek tepkilere bakacağız. Ama gözümüz burada olacak. Türkiye’de olacak. Siyasi iktidar yine açıkça darbe karşıtı olduğunu, her zaman olacağını açıkça ilan etti. 
Oysa biz günün ilk saatlerine sarkan bir mesai ile elinizdeki gazeteyi size yetiştirirken Türkiye’de muhalefetten keskin bir ses duymuş değiliz. Bekleyeceğiz. Bakalım muhalefet sessizliğini bozabilecek mi? 
Tavrını merakla beklediğimiz kalemler de var. Kim ne zaman nasıl tavır alacak. Bu bekleyiş içinde şunu ekleyelim. Artık herşey geride kaldı. Daha dün bile darbeden önceki son çıkış için bir fırsat vardı. Bu fırsat artık kaçmış görünüyor. 
Gözümüz Mısır’da. Sadece Mısır’ı değil, bölgeyi ve elbette dünyayı etkileyecek bir duruş bekliyoruz. İstiyoruz ki, Mısırlılar demokrasiyi hak ettiklerini göstereceklerdir. 
Gezi Parkı ile benzeştirilmesi hiç de mümkün olmayan olayları yan yana koyarak Türkiye için bu durumdan sonuç üretmeye çalışanlar, açıkça görmeliler ki, Türkiye, sahip olduğu devlet ve demokrasi geleneği ile sadece Mısır’dan değil bölgedeki bütün ülkelerden çok ama çok farklıdır. 
Mısır gibi  yakın tarihleri boyunca demokrasiden nasibini alamamış bu ülkeler için, önlerinde güzel bir örnek olarak Türkiye duruyor. 
Ortak tarihi ve kültürel bağlar, onlar için Türkiye örneğini her zamankinden çok daha anlamlı hale getiriyor. 
Mısır’ı kısa bir zaman önce, böylesi bir sürecin öncesinde ziyaret etme ve günlük hayatı yakinen müşahede edebilme fırsatım olmuştu. O zaman da gördüm ki, Mısır’da yaşanması gereken yaşanacak. 
Mısır’ın önündeki ilk sınav demokrasiyi hak edip etmediklerini gösterebilmek olacak. 
Artık saflar değişti. Bugün için sadece Muhammed Mursi taraftarlarından söz etmemiz artık mümkün değil. İyice netleşmiş iki ayrı saf var: İlki biziz. Sonuna kadar demokrasi diyoruz. Bir de onlar var, ya açıkça darbe diyorlar ya da bunu söyleyemeden “ama”larla dolu bir tavır içinde kendilerine ömürleri boyunca yapışacak bir lekeyle bu vebale ortak oluyorlar.