Fenerbahçe tam kadro, Beşiktaş ise sakatlık mağduru.
Sarı-lacivertliler kâğıt üstünde favori gösteriliyordu. Ama derbinin favorisi olur muydu?
Galatasaray'ın Eskişehir'de iki puan bırakması, kazananın ikincilik koltuğuna oturacak olması maçın önemini ayrıca artırdı.
İki saat önce Dolmabahçe 'havasını bulmuş', bayram yerine dönmüştü.
İnönü, saat 18.00 itibarıyla tıklım tıklım doluydu. Şarkılar söyleniyor, bayraklar sallanıyordu. "Dorukların şanlı Beşiktaş'ı" pankartı ilk kez protokol tribününün üzerini boydan boya kaplıyordu.
Hava soğuk ama açık; zemin futbola elverişliydi. Sarı-lacivertli takım 18.15'te sahaya ısınmaya çıktığında Dolmabahçe'ye müthiş bunaltıcı bir protesto sisi çöktü. Ama ses bombası eşliğinde.
Yani heyecanlı, tarihi maç için her şey hazırdı. Daha güçlü kadrosu olan 'zengin' rakibe karşı, gururlu, istekli ama 'fakir' ev sahibi.

KARTAL COŞKULUYDU KANARYA TELAŞSIZ
Beşiktaş daha coşkulu ve hızlı başladı; topu rakip alana yıkmayı istiyorlardı ilk 5 dakikada. Fernandes artistik şovları peş peşe sergileyince kendi de havaya girdi, tribünler de. Ne var ki ilk 25 dakika Sarı Lacivert rüzgar esiyordu.
Egemen Beşiktaş'a, Niang Fener'e karşı oynuyordu. O ikisinin performansı önemliydi. Nitekim öyle oldu, maçın kaderine bu ikisinin etkisi mutlaktı. 
Kartal ne denli coşkuluysa Fenerbahçe o kadar telaşsızdı. Daha organize paslarla, daha kolay pozisyon üretiyordu, futbol aklı ve tecrübesi yüksekti. Üstelik süratli oynuyorlar. İlk 20 dakikada iptal edilen golden sonra öne geçeceği o kadar belliydi ki...
Sow çok güçlü oyuncu, ikili mücadelelerde hep ayakta kalmayı biliyor. İki goldeki pozisyon alışı ders olur, 'futbolda Musa'nın on emri arasına girer.'
İlk kornerini 28'de, ceza sahasına doğru ilk serbest vuruşunu 29'da kullanabildi Kartal, oysa yan toplar ne kadar önemlidir siyah beyaz sistem için.
Golden sonra Kartal artık daha çok rakip sahadaydı. Kısa pasları da iyi yaptı. 37'de Fernandes, Olcay'a 'sola gel sola gel' diyordu. 39'da Beşiktaş 'en etkili silahıyla' yan topla aradığı gole kavuştu. Kendine güvenini de kazandı bu anda.

Veli dün çok top kaybetti. Holosko ise gününde olsaydı maçı koparırdı.
Beşiktaş, ikinci yarıya bunaltıcı baskıyla başladı.

GOL ATMASINI BİLİYOR SKOR KORUYAMIYORLAR

52'de Fener altı pasta gole çok yaklaştı, bir dakika sonra Fernandes çalımlarla Fener ceza alanına girerek karşılık verdi. 55'te sarı lacivertlilerin güzel yan top organizasyonu da net gol pozisyonuydu, çizgiden çıktı. Maç müthiş güzelleşmişti. Top bir o kalede bir bu kaledeydi. Goller de bir o ağlarda bir bu ağlarda. Niang'ın ayağından gelen gole, misafir takım hiç gecikmeden Sow'la karşılık verdi.

Gol atmasını iyi bilen iki takımın maçındaydık; 'skor korumayı beceremeyen iki takım' oynuyordu. Teknik direktörlerinin oyuna 'olumlu anlamda mutlak katkı ve etkisinin kısıtlı' olabildiği iki kadim rakiptiler.

Derbide izlediğimiz zevkli, öngörülemez bir futbol mücadelesiydi.
Beşiktaş'ın şanssızlığı ise ezelden beri 'kötü kalecidir'. Oğuzhan iyi oyuncu, belli. Zamanla form tutacak. Dünkü maçın iki yıldızı Fernandes ve Olcay'dı. Direkten bir golü çeviren Olcay, uzatmada 90 metre depar yapıp golü atarak 'kondisyon dersi' verdi.

Fener'de ise Sow. Parlıyor. Ara pasları öldürücüydü. Hiçbir şey yapmasa bile 'rakip eksiltiyor'.

Hakem pozisyonlara yakındı ama günün sonunda 'maça etki edecek hatalı kararlara' düdük çaldı.

Dakikalar 90'a yaklaşırken her an gol gelecek gibiydi. Uzatma dakikalarında da öyle. 'Altın  golü' Fenerbahçe bulabilirdi. Talih bu kez Kartal'a güldü. Samet Hoca derbi şanssızlığını da kırdı.

Tarihi maçı Beşiktaş kazanmayı bildi. O dakikada İnönü yıkıldı.