Başarı öykülerine herkes gibi ben de bayılırım. Ders almak için üzerinde derinlemesine durmaya, analiz etmeye çalışmak iyidir. Öğretici olduğu kadar motive edicidir.
Şükrü Saracoğlu'na, bence 'bütün zamanların en önemli derbi maçına' giderken 52 bin kişi içinde benim kadar rahat kimse olamazdı, biliyordum. Beşiktaşlıyım... Keyifle maç izleyeceğim. Hani tam da 'iyi olan kazansın' klişesindeki gibi...
Üstelik iki takımın da şampiyonluğu hak ettiğine yürekten inanıyorum.
Kim kazanırsa kazansın alkışlayacaktım. Alkışladım.
Maç çok heyecanlıydı, 95 dakika boyunca nefesim tutuldu.
Sonuçta Galatasaray hak ettiği lig şampiyonluğunu hem de Kadıköy'den almayı başardı. 'Bir tılsımı bozdu.'
Fenerbahçe ise 'en ağır kriz senesini' iki finalle taçlandırdı. Eğer şampiyon Fenerbahçe olsaydı 'kendi 105 yıllık serüveninin efsanevi sezonu' unvanını müzesine kazırdı. Tarih yazardı. Galatasaray içinse gol atıp, maçı alsaydı çok daha anlamlı olurdu.
Galatasaray'ınki 'bir Fatih Terim başarısıdır', Fenerbahçe'ninki 'bir camia mucizesi'...
Şampiyonun adı, hakkıyla Sarı Kırmızı'dır. Yeri gelmişken... Fatih Terim geçmişe göre daha sakin, daha kontrollü ve daha olgun bir teknik adam haline gelmiş. Kenar yönetimi ve duruşu etkileyici olduğu gibi, maç sonrasındaki tutumları da soğukkanlı ve sağduyuluydu. Terim, güven veriyor.  
Bunlar doğrular...
Bir de çekinmeden tekrarlayalım, yılın takımı Fenerbahçe. Bütün spor camiaları Sarı Lacivertlilerin bu yılki birlik ve beraberliğinden ders çıkarmalı. Kriz yönetimi işte böyle yapılır.

İŞADAMI DA TARAFTARDIR
Şimdi sizlere Şükrü Saracoğlu'ndaki o eşsiz dakikalardan birkaç renkli görüntüyü aktarayım.
Sporun güzelliği, işadamı-politikacı-gazeteci-bürokrat demeden hepimizin içindeki coşkuyu, çocuksuluğu, sevinci, heyecanı, rekabet hissini ve daha nice duygu durumlarını açığa çıkarmasıdır. Hepimizin ihtiyacı olan hayata o tatlı dokunuşlar, hissettiğimiz insani sıcaklık ve zamanı nadiren de olsa dondurabilmek...

Milyar doları da yönetseler onlar da küçük mutluluklar ve heyecanlar arıyorlar. İçlerinde birer çocuk ruhu taşıyorlar ve küçüklüklerinden getirdikleri takım sevgileriyle...
Stada girer girmez, TÜSİAD Başkanı Ümit Boyner'le karşılaştık. Üzerinde sarı lacivert forma vardı. Ümit Hanım'ı ilk kez öyle gördüm. Konuşurken, locada Zafer Mutlu'yla göz göze geldik. Hemen fotoğrafları çektim. Ben Ülker locasında Murat Ülker'le maçı izledim. Futbolu çok sever ama forma giymez. Devre arasında Doğuş Holding Yönetim Kurulu Başkanı Ferit Şahenk ve Garanti Bankası Genel Müdürü Ergun Özen geldiler. İkisi de sağlam Fenerbahçelidir. Çok neşeli ve umutluydular. Cihan Kamer de bize katıldı, bu anı ölümsüzleştirdik.

Sonra koridorda Fenerbahçe Asbaşkanı Nihat Özdemir'in oğlu ve torunu. Batuhan ve küçük Murat.
Hemen yanımızdaki loca Aziz Yıldırım'a ait. Orada Uğur Dündar vardı. İlerleyen dakikalarda Uğur Dündar, oğluyla birkaç kez yer değiştirdi, totem yapmaya çalıştı. Maçın sonu yaklaşırken Fenerbahçe'nin beklediği gol bir türlü gelmek bilmedi. Bir ara Uğur Dündar'ı dua ederken gördüm. Fotoğrafını çektim.
Aynı locada Aziz Yıldırım'ın avukatı Faik Işık da maçı izliyordu. Televizyonlardan gördüğümüz heyecan statta yoktu, çok ilginç geldi bana. Dikkatle ama sakin sakin maçı izledi.

Saracoğlu'nda çok az Galatasaraylı vardı. Onlardan biri Denizbank Genel Müdürü Hakan Ateş... Sessizce galibiyetin ve şampiyonluğun tadını çıkardı.
İşte böyle. Fenerbahçeliler çok inandıkları şampiyonluğu Kadıköy'de ellerinden kaçırdılar. Dua, totem, coşkulu tezahürat, futbolcuların çalışkanlığı... Ama yine de galip sayılır bu yolda mağlup. Beşiktaşlılara düşen de her iki finalisti kutlamak.
NOT: Araya derbi girdi. Ertuğrul Özkök'ün kitabı üzerinden İzmir modellemelerine yarın değineceğiz.