Teknik adam tahtında Fatih Terim varsa, hangi yabancı takımla oynarsa oynasın Galatasaray'ın en azından başabaş mücadele edeceğini biliyorsunuz. Karizma ve motivasyon deyince ben bunu anlarım. Yenilebilir ama ezilmez.
Arena'ya giderken taraftarın galibiyete inancı tamdı.
Türk futbol tarihinin en büyük zaferi UEFA şampiyonluğudur. Artık yenilerini bekliyoruz, yeterince uzun zaman geçti. Ünal Aysal'a katılmıyorum, Avrupa'da başarı gelmezse bu hayal kırıklığı olur.
Ve kuralımız şudur:
Avrupa'da Türk takımları desteklenir.
Galatasaray bu yıl güven veriyorsa, bunda kalecisinin de payı büyük. Beşiktaş'ta ve Milli Takım'da yıllardır aşamadığımız handikap budur.
Maçtan bir saat önce stat, zafer havasına girmişti bile. Arena sarı kırmızılılar için gerçekten görkemli ve rakipler için gerçekten 'cehennem'.
Tribünler 'spor kompleksi' sıfatının ardından hala 'Burası Ali Sami Yen, buradan çıkış yok' deseler de Seyrantepe artık 'Avrupa Arenası'.
Tribünler dolu, zemin şahane, hava güzel.
Ve maç, galibiyet umuduyla başladı.
Ses ve görsel şov müthişti.
İlk tehlikeyi henüz üçüncü dakikada Braga yaşattı. İki dakika sonra da harika verkaçla Galatasaray pozisyon buldu.
Oyunun tempolu geçeceği ilk andan belli oldu.
Galatasaray iyi pas yapıyor. Topa daha çok sahip olmayı biliyor. Tribünler 'oleee' çekerken Terim de oyuncularını alkışlıyordu. Arada 'hızlı-çabuk' komutları veriyordu. Yavaşlığa tahammülü yok. Türk futbolunun hastalıklarındandır. Galatasaray iyi orta yapmayı öğrenmiş. Sert ve falsolu kullanıyorlar. Mesele o kavisli toplara iyi kafa vurmak. Burak gibi kaleciye nişanlamak değil.
Güzel olan, 17-20 dakika arasında coşkuyla Dağ Başını Duman Almış marşının söylenmesiydi.
Umut Bulut müthiş hareketli oyuncu, hızlı ve çok da yetenekli. Bol depar atıyor, boş alanlara kaçıyor ama arkadaşları çoğunlukla onu göremiyor.
Terim, Braga'nın golünde adeta çıldırdı. Haklı, en azından kaleciden dönen topa vurdurmayacaksın. Şampiyonlar Ligi'ndesin. Komik gol yemeyeceksin.
İmparator, daha 30. dakikada üç oyuncuyu ısınmaya yollayarak, sahaya gözdağı verdi.
POZİSYONLAR BRAGA'DAN
Oyunun kontrolü Cimbom'da olsa da 32 ve 33. dakikalarda peş peşe pozisyonları harcamasa, Braga'nın iki ve üçüncü golleri bulması işten bile değildi.
İlk yarıda topa G.Saray hakimdi, yüzde 60'a yüzde 40'lık üstünlük kurmuştu. Ama gol pozisyonunu üretmede Braga daha başarılıydı. Selçuk maç boyunca takım lideri gibi etkili değildi. Aklıma ister istemez, Abdullah Avcı geldi. Terim, Melo'ya sürekli 'ileri çık' dese de olmadı.
Sarı Kırmızılılar ikinci devreye iştahlı ve atak başladı. Tribünler de coşkulu. Öbür tarafta Manchester United 2-1 öne geçince 'bu iyi' diye sevindik. Ama Galatasaray'ın gol atması, kazanması lazımdı. 58. dakikada Burak karşı karşıyayken kalecinin üzerine nişanlamasa beraberlik geliyordu. Dakikalar ilerliyor, telaş başlıyordu; pozisyon zenginliği yakalanamıyordu. 70'inci dakikada topla oynama oranı hala yüzde 66'yla Cimbom'daydı. 90 dakika ve uzatmalarda da istatistikler değişmedi ama UEFA maalesef daha iyi oyuna puan vermiyor. İkinci gol bu tür maçlarda Allah'ın emridir, atamazsan kontradan yersin. Sarı kırmızılı camia dün Alex'le yattı, Alex'le kalktı ama Arena'dan boynu büyük ayrıldı. Koşmak yetmez, akıl da lazım, mekan oynatmaz teknik şart.