Gazetemiz Fenerbahçe yazarı Alaattin Metin, önceki gün Aziz Yıldırım'ı Metris'te ziyarete gitmiş. Spor Müdürümüz Hakan Yaşar'dan duydum. Yıldırım, neler düşünüyor, neler hissediyor ve neler söylüyor merak ettim. Yazarımızı aradım. 58'inci maddenin değiştirilmesine karşı çıkıyormuş, Nihat Özdemir'e de söylemiş. Savunmasına hazırlanıyormuş, morali de iyiymiş. Haber boyutunun ötesinde, beni Metris'ten asıl ilgilendiren, çok insani ve duygusal bir cümle oldu. Aziz Yıldırım, Alaattin Metin'e birkaç kere 'Özgürlüğünüzün kıymetini bilin. İnsan onun değerini kaybedince anlıyor' demiş.
Özgürlüğünüzün kıymetini bilin...
Bu kısa ve sade cümle ne kadar da vurucu...
Ve nasıl da etkileyici...
Balbay'ın Silivri'den zaman zaman yazıp gazetesine yollayabildiği yazılar beni çok sarsar. Ne yalan söyleyeyim; eskiden bu kadar ilgiyle okumazdım onu. Nedim Şener ve Ahmet Şık'ın dramları da yüreğime dokunur. Öncesinde, Ahmet Şık'ı hiç görmemiş olsam, Nedim Şener'le de beni aradığı iki telefon konuşması dışında hiç samimiyetim olmasa bile... Tutukluluk kararları çıktığında yemeğimi tamamlayamadığımı anımsarım. Gazeteci tutuklamaları gerçekten sarsıcı gelir bizlere.
Yeni yıl başlamadan, Balbay'ın Cumhuriyet'teki son cümlesi '2012'ye böyle girdik böyle çıkmayalım' olmuş. Empati kurunca, 'en güçlü yeni yıl dileği bu olmalı' diye düşünüyorsunuz.
YA HAYATIMIZIN SON GÜNÜYSE
Hatırladım da üç-dört yıl önce bir yeni yıl yemeğindeydik. Beni, 2000 yılında bu gruba getiren Ersin Pamuksüzer ve onun ekibindeki 6-7 kişiyle... Herkese temennisini sormuştu en son sıra bana gelmişti. 'Gelecek yıl da aynı kadroyla böyle güzel bir yemek yiyebilelim' demiştim. Sözlerim, arkadaşlarımın iddialı ve esprili beklentilerinin yanında sanırım fazla mütevazı ve renksiz kaçmış, Ersin Bey de 'bundan kolay ne var canım, bu mu yani yılbaşından beklentin' diye takılmıştı.   O her zaman 'büyük düşünen' biriydi. Geriye doğru bir bakıyorum da o ekipten kimse kalmamış. Herkes bir yerlere savrulmuş. Zaten bir daha aynı ekiple bir araya hiç gelemedik.
Nereden nereye...
Bugün 2012'nin ilk günü.
İçim, hem ülkemizin yaşadığı, hem bölgemizde cereyan eden onca sıkıntılı olaya rağmen gelecek için 'iyimserlik duygularıyla' dopdolu.
Aklım bir yandan Aziz Yıldırım'ın, Türkiye'nin o en güçlü, en popüler kulüp başkanının sözlerine takılıyor, bir yandan dün Mehmet Ali Birand'ın yazdıklarına... 'Allah'tan sadece sağlık diliyorum' diyor, usta gazeteci. Geçirdiği rahatsızlıktan bu yana her sabah 'İnşallah bugünüm sağlıklı geçer' diye temenni ediyormuş. Böyle de bir yaşam felsefesi var, duymuşsunuzdur. Her gün, 'eğer bugünüm hayattaki son günüm olsaydı' diye düşünerek ilk nefesini almak. Hayat böyle bir şey işte. Her şeyin başı sağlık... Sonra özgürlük. Gerisi nasılsa bir şekilde halledilir.
Evet, yepyeni bir yıla başlıyoruz. Kimisi klişe bulur, bense '1 Ocak'ların sihrine' inanırım. Her yılbaşı 'yeni bir kendini inşa sürecinin' ilk fırsatıdır. Yılbaşlarını asla küçümsemem. Yanlış anlaşılmasın, mutluluk hayatın temeli değildir, yeni yıllardan mutluluk beklemem ben. 'İyi hayata' doğru bir adım daha atmaktır önemli olan. Elbette onun içinde 'mutlu anlar da' vardır ama olabildiğince 'erdemli yaşamak'tır aslolan.  'İyilik halidir' aranan. Eski Yunan'dan beri boşuna değil, ölçülülük en temel erdemlerden biridir. O da iyilik halinin temellerindendir. Bir de şansın olacak. Biraz şans olmadan ne mutluluk gelir ne de iyilik hali. Şansımız bol olsun.