Bana baktı Beatrice, gözleri öyle kutsal sevgi kıvılcımları saçıyordu ki; yenik düştüm, gücüm tükendi...
Gözlerimi indirdim, kendimden geçtim sanki...
Salvador Dali bir süredir İstanbul'da konuk...
Kendisiyle birlikte, 700 yıl öncesinden büyük şair Dante'yi de getirdi.
Yukarıdaki, 'İnsanı kendinden geçiren sevgi bakışının' satırları İlahi Komedya'dan.
Dali, bizim 'büyülü kent'ten 26 Şubat'ta ayrılacak.

Geçen yüzyılın resim sanatının zirvesi. Tahtını sadece Picasso ile paylaşmıştı.
Bizzat seçtiği tema üzerinden belirli eserleri dünyada ilk kez İstanbul'da bir araya getirildi. Mekan, olayın büyüklüğüne ve anlamına uygun seçilmiş. Dali ve 'çocukları', Fatih Sultan Mehmet zamanında yaptırılan ve asırlarca Avrupa'nın en büyüğü olan top dökümhanesinde ağırlanıyor. Sanatseverler adına Arçelik'e teşekkür borçluyuz. Cömert davranmış, kalıcı iklimlendirme sistemini kurmuş. Böylece başka sergilerin yolunu açmış.
Sergiye girer girmez, önce sizi 'sürrealizmin izleri' karşılıyor. 'Ben sürrealizmin ta kendisiyim' diyen ressam için Türkiye'ye harika bir 'merhaba'...
Düşündüm...
Resmi niye severiz?
Çünkü ressam bize, yaşadığımızın dışında başka dünyaları gösterir ve çizgileriyle yeni hayatları anlatır. Üstelik her baktığımızda başka güzellikler görürüz.
Aksi halde 'verili dünya' bize yetmez.
Akıl yoğun yaşantılarımızın hapishanesinden ancak sanat ve belki bir de aşk yoluyla zaman zaman özgürleşebiliriz. 
İşte Dali, çılgınlıklarıyla bize bu imkanları sunan en büyük sanatçıların başında geldiği için büyüktür.
İLHAMINI KARISINDAN ALAN DAHİ
Sonra Gala ile akşam yemeği bölümü...
Çocukluğundan beri aşçı olmayı hedeflemiş Dali. Bu hayalini 68 yaşında ve resimle de olsa gerçekleştirmiş. Dahi, zaten kendisini, 'tutkularıyla yanıp tutuşan, sanatı aynı yemek yer gibi hazla, abartıyla ve gösterişle sindiren bir kimse olarak' betimlemiş.
Hiçbir şey insanı 'sevgi kadar iyi' yaşatmazmış. Yaratıcılık için de geçerli. Dali'nin, birçok eserinin ilham kaynağı eşi Gala olmuş.
'Sevgi, ölümsüz olmak için en büyük fırsattır.'
Ve sonra İlahi Komedya tabloları...
Ölümsüz İtalyan şairin görkemli eserinin renk ve biçim haline gelmiş satırları...
'Büyük yolculuğun başlangıcı'...
'Tanrı'ya giden yol'...
Eserleri tanıtmaya veya anlatmaya kalkacak değilim. O işi uzmanlarına bırakalım. Ama şunu söylemek boynumuzun borcu olsun:
İstanbul'daysanız kesinlikle kaçırmayın, hatta resme meraklıysanız, ne bileyim eğitimini alıyorsanız Türkiye'nin neresinde olursanız olun bir fırsat yaratın.
Uçsuz bucaksız hayal gücünün, sınırsız çılgınlıkların bir sanatçının elinde nasıl canlandığını görüyorsunuz.
Sergide toplam 121 eser var. Tabloların büyük bölümü bir Rus sanat şirketinin elinde, kalanı özel bir Fransız koleksiyonunda. Bir daha bir araya gelmelerine neredeyse imkansız gözüyle bakılıyor.
Bana serginin sanat yönetmeni Uğursal Şark eşlik etti. Heykel okumuş, sanat tarihi masteri, arkeoloji doktorası yapmış genç ve gelecek vaat eden bir isim.
Dali'nin, adeta çizgileriyle yeniden yazdığı Dante'nin İlahi Komedya'sıyla bitirelim. Bakın, cennetle cehennem arasındaki Araf nasıl anlatılmış:
'Deniz kıyısındaydık biz yine,
gideceği yol aklından çıkmayan,
yüreğiyle yürüyüp bedeniyle duran bir yolcu gibi...'