1996 yılının son günleriydi... 'Düşük yoğunluklu savaş' nedeniyle köylerini terk etmek zorunda kalan yüzlerce insan Van'a sığınmıştı. Hakkarili savaş mağdurlarını, dönemin valisinin il sınırlarından sokmak istemediğini hatırlıyorum. Ve yol kenarında, sırtlarında çıkınlarıyla bekleyişlerini...
'Yetkililerin' cüzamlı muamelesi yaptığı, köyleri boşaltılmış yüzlerce kişi sonunda Van'a girebildiler. Aylarca derme çatma çadırlarda yaşadılar.
Kızılay da sonunda çadır gönderdi ama kar öyle bir bastırdı ki, açlığa ve soğuğa daha fazla dayanamadılar! 18 çocuk öldü o tel örgülerle çevrilmiş çadırlarda...
***
Mimarlar Odası, hatırladıkça burnumun direğini sızlatan 'Van Göç Evleri'ni onlar için yapmıştı. Sevgili dostum Fatma ile ben de projenin filmini çekmiştik.
15 yıl sonra Van'daki çadır kenti görünce, harcı acıyla yoğrulan 'göç evlerini' hatırladım. Ve dostum Fatma'nın da tıpkı o mülteciler gibi göç etmek zorunda kalışını... Yıllar süren hasretimizi...
Biricik dostum, faşist kafaların pervasızca işlemekte beis görmediği nefret suçuna hedef olmaktan, 'Beyaz Türk' olamamaktan, ayrımcılığa uğramaktan, işsiz kalmaktan öyle yılmıştı ki! Umutlarını da aldı, çekip gitti buralardan. Kızı Leyli'yi Avrupa'da büyütüyor şimdi.
***
Bunları niye mi anlatıyorum?
Van depreminin bir kez daha gündeme getirdiği 'nefret suçunu' işleyenlerden korunmanın bir yolunu bulmak zorundayız da o yüzden!
'Savaşın' ya da 'doğal afetlerin' arkasına saklanıp birilerinin ayıbını, suçunu görmezden geldikçe, geçmişin acılarıyla yüzleşmedikçe daha da kirleneceğiz. Daha da eksileceğiz...

BJK'dan Van'a okul
Geçen hafta acının fotoğraflarına bir de umudunki eklendi. BJK-FB derbisinde İnönü Stadı'na atılan on binlerce atkının fotoğrafından söz ediyorum... Beşiktaş Kulübü'nden güzel bir haber daha var. Beşiktaşlılar, Van merkeze bağlı Pirgarip Köyü'ne 12 derslikli okul yaptıracaklar. İşin başındaki isim, Revna Demirören... Revna Demirören yarın Van'a gidecek, depremzedelerin ihtiyaçlarını yerinde tespit edecek.

HES'ini köyümden çek!
36 km. uzunluğunda, 37,5 MW gücündeki Türkiye'nin en büyük hidroelektrik santral projesi Kastamonu-Karabük Eren HES, içme ve sulama suyunu Soğanlı Çayı'ndan karşılayan onlarca köyü etkileyecek. Yöre sakinleriyle konuşuyorum, hiçbirinin proje hakkında bilgisi yok. 'Firma bize söz verdi, köye cami yaptıracak, çocuklarımızı işe alacak, öğrencilere burs verecek' diyorlar.
Usta tiyatro sanatçısı İlyas İlbey'in dün hemşerileriyle buluşup projeyi anlattığını öğrenince telefona sarıldım. İlbey şu soruyu sormakta haksız mı?
'2023'te 2700 tane HES projesini bitirmekten bahsediyorlar. O kadar santral, o gün ihtiyacımız olan enerjinin sadece yüzde 5'ini üretecek. Bugün kayıp kaçak oranı ise yüzde 25. Karadeniz'de doğayı katledeceklerine önce kaçağı engellemeleri gerekmez mi?'
Bir soru da Kastamonu Araç İlçesi Dernekler Federasyonu yöneticisi Cihan Kadıncı'dan... 'ÇED raporuna göre kışın 4, yazın 2 metreküp su dere yatağına can suyu olarak bırakılacak. Su Kullanım Hakları Raporundaki oran olan %10'un çok altında. 2 metreküp can suyu 2 km. gitmeden kaybolacak. Geride kalan köyler ne yapacak?'
Köyünün de projeden etkileneceğini öğrenince aradığım AK Parti Karabük Milletvekili Mehmet Ali Şahin ise şunları söyledi, 'Aralarında akrabalarımın da olduğu köylülerle yaptığım görüşmelerde projeyle ilgili hiçbir itiraz önüme konulmadı. Hatta 'HES'i yapacak firma ihtiyacımız olan köprüyü de yapar mı?' diye sordular. Projenin detaylarını bilmiyorum. İlla benim köyüm olması gerekmez. Bir köy mağdur olacaksa oradaki insanların duyarlılığını ben de paylaşırım.'
Bu sözleri aktarmak üzere bölge sakinlerini aradım. Ne dediler biliyor musunuz, 'Sayın Şahin buraya geldiğinde şikayet etmeye korktuk. Bu, hükümetin projesi, şikayet edersek başımız derde girer diye düşündük.'
Ah şu korku yok mu!