Ergenekon davası bu kez Başbakan Erdoğan'a suikast iddiasıyla gündemde. MİT, 2007 yılında Başbakan'a suikast yapılacağını ihbar eden bir belgeyi mahkemeye sundu. Bu haberin gazete manşetlerine çıktığı gün Başbakan'ın ruh halini merak ediyordum. Kendisini Meclis'te yakından takip ettim, keyifli görünüyordu ama olağanüstü güvenlik önlemleri, Meclis'in rutin işleyişini bilenleri şaşırtmaya yetecek düzeydeydi.
'Yeni bir ihbar mı var?' diye sorduğum yetkililerin hepsinden aynı yanıtı aldım: Aday adaylarının yoğun ilgisi nedeniyle olağanüstü bir trafik var, hepsi bu!
Oysa hepsi bu kadarmış gibi görünmüyordu... Başbakan'ın grup salonundan çıkarken yürüyeceği koridoru kol kola girerek çembere alan Koruma Şube Müdürlüğü polislerinin görüntüsü öyle tuhaftı ki! Başbakan'ın bir sonraki programına yetişmek için Meclis'i oyalanmadan terk etmesi gerekiyordu. Ekibinin kimseyi yaklaştırmaması da bundandı. Erdoğan şeref kapısına yöneldiğinde ziyaretçilerle göz göze geldi ve durdu... Hal hatır sordu...

TÖVBE DE BOZUŞURUZ!
Büyük çoğunluğu engellilerden oluşan ziyaretçiler arasında bulunan Emine Akın Çağdaş 'Sayın Başbakanım!' diye seslendi. 10 ve 16 yaşlarındaki iki oğlu ile İstanbul'dan gelen görme engelli genç kadın Başbakan'ı güldürdü...
Başbakan: Bu çocuklar senin mi?
Emine Çağdaş: Evet efendim. İki oğlum 2 yaşında bir de kızım var.
Başbakan: Maşallah! Maşallah! Sen bizim '3 çocuk' sözümüze uymuşsun (gülüyor).
Emine Çağdaş: Üçüncüyü istememiştim ama oldu...
Başbakan: Tövbe tövbe...Tövbe de, bozuşuruz bak! Böyle söylersen aramız açılır! Bir kızın olmuş, daha ne istiyorsun? Eşin burada mı?
Emine Çağdaş: Eşim İstanbul'da Sayın Başbakanım. O da engelli. İş istemeye geldim.
Başbakan: Arkadaşlar hemen ilgilenecek seninle. Nurettin! Nurettin!
Nurettin Canikli kalabalığın arasından koşarak geldi. Başbakan, 'Emine Hanım'la ve çocuklarla ilgilenin, ne gerekiyorsa yapın!'  dedi ve Meclis'ten ayrıldı. Canikli, anne ile iki çocuğunu koruma müdürünün odasına aldı. Görüşme yarım saatten uzun sürdü.
Cam kapıdan onları izledim. Canikli sorular soruyor, notlar alıyor, birilerini arıyordu... Görüşme bitti, kapıdan çıkarken yaklaştım... Anlaşılan hanımefendinin sorunlarını dinlediniz ve yardım edeceksiniz?... 'Konuştuklarımızı anlatmam doğru olmaz' dedi Canikli ve yanımızdan ayrıldı. Haklıydı!
Göremeyen ama gülen bir yüz ile annelerine yol göstermek için ellerinden tutmuş iki çocuk vardı karşımda. İstanbul'dan Başbakan'ı görmek için Meclis'e gelen Emine Akın Çağdaş mutluydu... Kendisinden sigorta için gereken belgeleri ve çocuklarına verilecek burs için hesap numarası istendiğini anlattı...
Bunu niye yazdığımı söyleyeyim... İşte Başbakan böyle çalışıyor! Vatandaşları dinliyor, onlarla fotoğraf çektiriyor, onlara dokunuyor... Seçime 4.5 ay kaldığı için değil!.. 8 yıldır yürüdüğü yolda ilerlemeye devam ediyor Erdoğan. Muhalefete duyurulur!