Bugünlerde çok sıkça Sezen Aksu'nun yeni albümünden 'Arkadaş Şarkısını Duyunca'yı dinliyorum. Arkadaşlığı o kadar güzel anlatmış ki. Sezen Aksu da yaralıdır benim gibi.
Ne şanslı ki o duygularını çok güzel ifade edip yüz binlerle paylaşabiliyor. Benim gibi duygularını dile getiremeyenlere de tercüman oluyor.

Çok zamandan beri eski dostlar
Bir birini aramaz oldu
Aramıza hayat girdi
Yıllar bize yaramaz oldu
Ağlarım ağlarım geceler boyunca
Anılar damla damla sahiline vurunca
Bir selam gelince selam verilince
Ağlarım arkadaş arkadaş şarkısını duyunca
İsyanları okşayan kader
Diğerine bin tokat vurdu
Bildiğim kadar değilmiş meğer
Dünya bize hep oyun kurdu
Ağlarım ağlarım geceler boyunca
Anılar damla damla sahiline vurunca
Bir selam gelince sela verilince
Ağlarım arkadaş şarkısını duyunca

En sevdikleri de Sezen Aksu'ya ansızın veda etti. O vedalar onu farklılaştırdı. Yıllar öncesinde hiç tanımazken Sezen Aksu'yu hiç sevmezdim. Nedeni yok. Sevmezdim. Sonra bir gün yolumuz kesişti. İşte o gün büyülendim ona. Kendimce ortak noktalarımız bağladı beni ona. Geçmiş aklıma gelince de kızdım onu geç keşfettiğim için kendime.
Kısa kısa da olsa aralıklarla dostluk ve arkadaşlık üzerine dertleştiğimiz, gözlerimizin dolduğu anlar olmuştur. İşte bu duyguları paylaşırken onun yüreğini tanıyınca Sezen Aksu 'nun bestelediği ve sözlerini yazdığı 'Arkadaş Şarkısını Duyunca' favorim oldu. Yıllar önce Melike Demirağ'ın da söylediği Arkadaş'ı ne zaman nerede duysam avaz avaz ağlarım. Hep aklıma Ajlan'ım gelir.
Yıllar ne çabuk geçiyor. Tam 12 yıl oldu Ajlan (Büyükburç) bana veda edeli. 22 Temmuz 1999 sabahı. O tarihi değiştirmeyi, hayatı o tarihte dondurmayı ne kadar isterdim anlatamam. Hayat o tarihten sonra bana hep eksik geldi. En sevdiğim, en iyi anlaştığım, dert ortağım,  buraya kelimeleri sığdıramayacağım Ajlan'ım gitti. Ben onu o tarihten sonra hep turneye çıkmış gibi hissetsem de, kendimi kandırmaya çalışsam da gerçeği çok iyi biliyorum. Ajlan'ım gitti.
12 yıldır onu göremiyor, onunla konuşamıyor, onunla paylaşamıyor, ona anlatamıyorum ya. Nasıl bir duygu biliyor musunuz? İçimde o kadar çok şey biriktirdim ki, ona anlatacak.
Yirmili yaşlarımın tam başlarındaydım Ajlan gittiğinde. İstanbul'daki ilk dostum, sırdaşım günde dört, beş, altı belki yedi defa konuştuğum Ajlan'ım onca plan, program ve hayalle bırakıp gitti beni bir sabah ansızın.
Çok şeyler planlamıştık. Beraber yol arkadaşıydık biz. Ben onsuz devam etmek zorunda kaldım. O beni hep gökyüzünden takip etti. Bu 12 yılda neler yaşadım neler. Başarılar, aşklar, mutluluklar, mutsuzluklar, kavgalar neler neler. Şanın şöhretin boş olduğunu, bugünün varolduğunu, yarının belli olmadığını kısacası hayatın gerçeklerini Ajlan'ın gidişiyle öğrendim.
Dudağımda tuzu kaldı gözyaşımın hep. Lütfen siz siz olun eğer arkadaşlarınızı, dostlarınızı seviyorsanız onlara bunu belli edin. Yürekten onları sevdiğinizi söyleyin. Haykırın 'Seni seviyorum' diye. Ben bunu çok geç öğrendim. Siz vakit kaybetmeyin. Arkadaşlarınızın, dostlarınızın kıymetini bilin. Bu yazıyı okuduğunuzda Ajlan'ıma da dua ederseniz çok sevinirim.
Seni çok ama çok özledim Ajlan'ım...