Farkında mısınız, sabahları 'günaydın' demek dahi, tuhaf bir suçluluk duygusu yaşatmaya başladı çoğumuza.
'Dün olmadı, belki bugün' diye ümitle  uyanıyoruz; ama olmuyor.
Gün, erkenden yaşlanıveriyor.
Ve biz, hep 'genç kalacak ölülerin' yaşanmamış ömürlerini, mutasavver sevinç hikayelerini yazmak üzere 'işlerimize' koyuluyoruz:
'Üç gün önce baba olmuştu, bir hafta sonra evlenecekti, kızının okula başladığını göremedi...'
Kendi payıma bu 'mesleki deformasyon'un artık çok ağır bir yüke dönüştüğünü söylemek zorundayım.

TRAVMA OLAĞANLAŞTI!
Tutulamayan yaslar korkuya, endişeler öfkeye, keder kızgınlığa karışıyor. Ve hepsi de olumsuz olan bu duygular iç içe geçip kapkara bir yumak halinde ruhlarımızı esir alıyor. Bir ölçümü var mı bilmiyorum. Eğer varsa, dünya ortalamalarının ihtimal çok üzerinde çıkacak, yaygın bir toplumsal travmayı olağanmış gibi yaşar hale geldik.
Bu, böyle süremez. Ve bu, TBMM Başkanı Cemil Çiçek'in çok yerinde saptamasıyla vurguladığı gibi 'sadece terörü lanetleyerek' de süremez. 
Sadece o anlık öfkeyi yatıştıran, milliyetçiliği köpürten lanet okumaların hiçbir şeyi çözmediği gibi öfkeyi, toplumsal kutuplaşmayı körüklediği bunca yılın acı bilgisiyle ortada.
Bir kırılma noktasına geldiğimizi, bizler kadar yöneten kadroların da görmesi gerekiyor.

12 EYLÜL'Ü İDRAK
Bugün 12 Eylül'ün 32. Yılını idrak ediyoruz. Bu öyle bir idrak olmalı ki, hepimize 12 Eylül darbesinin, PKK'nın 'serpilip gelişmesinde' ne kadar büyük ağırlığı olduğunu da göstermeli.
Her güne, yeni acılarla uyanırken, o kanlı sayfayla halen yüzleşilmediği gerçeğini hatırlatmalı. Bu yüzleşme yapılmadıkça iflah olmayacağımızı da... 
Bugünkü manşet haberimiz. TBMM Darbeleri Araştırma Komisyonu'nun darbe deneyimlerini dinlemek üzere Portekiz, İspanya ve Yunanistan'a gitme kararını her şeye rağmen umut verici buluyorum. Oradan derlenecek bilgi ve izlenimlerin, siyaset kurumunun empati kapasitesini genişletmesini umuyorum. 
Bize bir çıkış yolu lazım. Histerisiz, çocuklarımızı bu kadar kolayına gözden çıkarmaya son verecek, acil bir çıkış yolu.
Bu iradeyi gösteremezsek çok geç olacak.