Anne ile kültür arasında nasıl bir bağ vardır?

Kültürün farklı tanımları yapılmıştır elbet, ancak, bir tanımı vardır ki anneliği çağrıştırır: Kültür, her şeyi unuttuktan sonra akılda kalandır.

Tıpkı annelerimizden öğrendiklerimiz gibi.

Anne kültürü anne sütü gibidir. Besleyicilik özelliği başka hiçbir şeyle mukayese edilemez.

Anne, safi kültürdür.

Şu satırlara kulak verelim: 'Hem anne, hem kültür 'taşıyıcılık' gibi ortak bir misyona sahiptir.

Kültür de anaçtır; değerleri, gelenek ve görenekleri zamanın süzgecinden geçirip bugünlere taşır. Bugünlerde bırakmaz, yarınlara aktarır.

Kültür, bebeğini emziren anne gibi, kuşakları emzirir.'

Bu satırları şair Hüseyin Akın'ın yeni kitabından okuyorum.

Ömrü okuma yazma faaliyeti ile geçmiş, hala bu konuda ağarmamış saçlarını da ağartmak için çaba harcayan (ki aynı zamanda meslekten öğretmen) Hüseyin Akın'ın bir deneme bir de şiir kitabı çıktı yakın zamanda.

'Bunu Bana Öğretmediniz' deneme, 'Tipide Koşu' ise şiir kitabının adı.

Her ikisi de Şule Yayınları'ndan...

Hayat boyu süren eğitim meselesini kendine dert edinmiş bir şair olan Hüseyin Akın, ninni çağından mezara, bir şahsiyetin oluşmasında başrol oynayan anne kültürü, baba bilgisi ve hayatın dış çarpanları ile bizi biz yapan süreci, kendi hayat tecrübesinden, birikim ve gözlemlerinden hareketle su gibi akan denemelere aktarıyor.

Bunu Bana Öğretmediniz adlı eserinde, dünyaya geldiğimiz andan itibaren anne ile bebek arasında, baba ile çocuk arasında gelişen bağlar ve üçüncü mekanın (dış dünya) diyalektiği arasında bağlar kuruyor Akın.

Ev ile işi birinci ve ikinci mekan olarak tanımlayan Akın, bunların dışında kalan her yeri üçüncü mekan olarak tarif ediyor.

Üçüncü mekan, toplumsal yapı içinde, çocuk ve gençlerin eğitimi dışarıdan aldıkları ilk mekanlar... Okul, iş yeri, sosyal çevre gibi...

Yeni kitabında Akın, okullarda öğretilmeyen içsel eğitime, gönül eğitimine, kültürel aktarıma dair içeriden, sahici hayattan örneklendirilmiş, samimi, sıcak ve gerçek cevaplar peşinde koşuyor.

Eğitimin abc'si olarak anne ve baba figürü, baba-evlat çatışmasının kısa tarihi, alaturka babalar, alafranga babalar, baba-oğul ilişkilerine edebiyat dünyamızdan örnekler, Türkiye'nin gençleri ve daha pek çok konuda, adeta bir 'hayat okulu' laboratuarına dönüşüyor Akın'ın kitabı.

Farkında olalım ya da olmayalım, aile ile birlikte sosyal çevrenin hayatlarımızdaki rolünün tespitini yapan kitap, aynı zamanda, annelik makamına ve babaların kelimelere dökemediği derin şiirselliğine övgü niteliğinde...

Öte yandan, şiir üzerine konuşmak haddim değil, o yüzden, Akın'ın şiir kitabı 'Tipide Koşu' ile alakalı olarak sükut hakkımı kullanıyorum.

Bırakalım Hüseyin Akın'ın dizeleri konuşsun:

Susmadığın kadar yaşıyorsundur

Uyandığın kadar derin uykudan

Bilmediğin kadar bazı şeyleri

Kim bilir belki de o son uykundur

Evden kovduğun gün endişeleri

Meğer herkes genç yazılmış kütüğe

Herkesin verilmiş bir sözü varmış

Yarı yolda kalmış, çıkmış çürüğe

Anne ölür biter uyku nöbeti

Zaman meğer boş beşiği sallarmış.