Andre Gide'in meşhur sözüdür, 'Hatıra yazmak ölümün elinden bir şey kurtarmaktır.'

İnsan hallerini arı-duru bir üslupla anlatan hikâyecilerimizden Şerif Aydemir de öyle yapıyor; 'Yaşamak Geçti Başımdan' adlı yeni kitabında edebiyat ve sanat âleminden, insanlık deryasından pek çok yaşanmışlığı, hatırayı zaman denen öğütücünün ağzından çekip kurtarıyor.

Şerif Aydemir'in sık sık yürüyüşlere çıktığı dostu, Türk sinemasının 'kötü adam'ı Erol Taş'tan bir hatıra...

Bir gün Erol Taş, her zaman yürüdükleri yoldan sapar, bir alttaki paralel sokağa girer.

Şerif Aydemir sorar:

-Hayrola?

-Hiç!

-Niye yolu uzatıyorsun?

-Bugün buradan gidelim, değişiklik olsun...

-Bir iş var ama bana söylemiyorsun...

-Yok yahu. Senden ne saklayacağım? Maraşlı radyocuyu bilirsin. Bir haftalığına borç para aldı. Eli dar şu sıralar, tedarik edip getiremedi. Düzgün adamdır. Dükkânının önünden geçersek bizi görür mahcup olur.

Gönül vermeden el vermezmiş!

Adı 'kötü'ye çıkmış, (kötü adam olarak bilinip zamanında taş yağmuruna tutulmuş) bir aktörden böylesi incelik, bu topraklara mahsus olsa gerek.

Kitapta başka güzel insanların, ediplerin, musikişinasların, üniversite hocalarının, yazan-çizen, düşünen, fikir imal eden, sokaktan geçen güzel insanların gönül telimizi titreten, gök kubbede hoş sedalar bırakan, içimizi ısıtan 'insanlık hallerine' de şahitlik ediyoruz.

Cemiyet ve fikir dünyamızın önde gelen isimlerinden merhum Prof. Nevzat Yalçıntaş ve ailesi İstanbul'da boğaza nazır, tam da istedikleri gibi misafir ağırlayabilecekleri, geniş, ferah, şahane bir ev bulurlar. Tam taşınmanın arifesinde Nevzat Hoca, evden vazgeçer.

Nedenini soranlara Nevzat Hoca'nın verdiği cevap: Evi çok beğendim, heveslendim bile. Lakin gece aklıma düştü, yokuşu var. Benim dostlarım bu yokuşu çıkamazlar.

Böylesi zarafet ehillerinden biri de milliyetçi-muhafazakar cephenin 'serdengeçtilerinden' biri olan Osman Yüksel Serdengeçti...

Kendi itirafıyla ömründe bir kez 'hırsızlık' yapmış; kardeşi için komşunun bahçesinden gül aşırmış!

Aynı Serdengeçti yüz sekiz defa mahkemeye verilmiş de o kimseden şikâyetçi olmamış.

Hz. Mevlana, Mesnevî-i Şerif'te 'İnsan kendisi için söylenmiş tek bir sözden ibarettir' der.

Geçen hafta sonu (Türkiye Yazarlar Birliği İstanbul Şubesi'nde düzenlenen Yazar Buluşmaları programında) Şerif Aydemir ve Ötüken Yayınları'ndan çıkan yeni kitabı 'Yaşamak Geçti Başımdan' için güzel şeyler söylendi, şahitlikler dile getirildi.

Kültür dünyasında çok sayıda mümtaz ismin katıldığı programda, Aydemir'in eserlerinde, türkülerimizdeki gibi has bir duyarlılığın tüttüğü söylendi mesela.

Anadolu insanını en doğru ve kapsayıcı biçimde anlatan hikayecilerden biri olmasına rağmen Türk okurunun Aydemir'i yeterince tanımadığına hayıflananlar oldu.

'Oysa' diyordu, yazar Recep Seyhan 'Şerif ağabey, Türkiye'nin yaşayan en iyi üç hikayecisinden biridir.'

Peki neydi Aydemir'i bunca kıymetli kılan?

Hikayelerindeki anlatım kabiliyetiyle, okuru yanı başına çeken Aydemir'in en güçlü yanlarından biri 'samimiyettir' bana sorarsanız...

Bir kere selis bir Türkçe, revnaklı bir kalem... Süsten, söz kalabalığından uzak...

Anlatının iştahlı dolambaçlarına sürüklenmeden, sözün yalın kuvvetiyle yazıyor.

Yayınlanmış hepi topu beş kitabı var Aydemir'in: Ruhuma Saplanan Şehir, Yazık Olmuş Yarsız Ömrü Geçene, Mendilim Sende Kalsın, Çiçekten Harman Olmaz ve sonuncusu Yaşamak Geçti Başımdan...

Son kitabın, Türkiye Yazarlar Birliği tarafından 2022 yılının en iyi hatıra kitabı seçildiğini hatırlatalım, ayrıca, Türk Edebiyatı dergisinin Aydemir'e (ocak sayısında) özel bir dosya hazırlandığını da...

Edebiyat mahfillerinde Şerif Aydemir için yürüyen Anadolu irfanı, içine akan ırmak tabirleri kullanılır.

Bir ömür okuduğu kitaplar, dergiler, gazeteler yetmedi ona...

Söz meclislerine koştu, (kendi ifadesiyle) yeri geldi diz çöktü, yeri geldi bağdaş kurdu, birkaç sandalyenin zor sığdığı mekânlarda, kitapçılarda, sahaf dükkânlarında, dernek ve vakıfların ensiz koridorlarında bir hoş nazara, kıl kadar ince bir söze talip oldu.

Şimdi bir sofra kurdu ve okura gönlünü açtı.

Biliriz ki söz ve sohbet inanı imar eder, hayatı yumuşatıp yaşanılır kılar.

Şerif Aydemir'in Yaşamak Geçti Başımdan adlı eserinde nakşettiği duygu, yaralarımıza sürdüğü merhem budur.