Teröristler, 164 yolcusu olan bir uçağı kaçırır ve maç izlemek üzere 70 bin kişinin toplandığı Münih stadyumuna düşürmekle tehdit eder.

İlgili makamlar teyakkuz halindedir.

Ancak zaman daralmakta ve kaçırılan uçağı takip eden savaş jeti pilotu Lars Koch, yetkililerin 'ateş etme' emrine rağmen inisiyatif alır.

Bir yanda 146, diğer yanda 70 bin masum vatandaşın hayatı söz konusudur.

'Savaşta ve barışta devletini ve milletini korumaya and içmiş' asker, 70 bin kişiyi kurtarmak adına 146 kişiyi feda etmeyi göze alır; 98 erkek, 64 kadın ve 2 çocuğun olduğu uçağı düşürür.

Olayın neticesinde, Alman Hava Kuvvetlerinden Binbaşı Lars Koch yargılanmaktadır.

Bu noktada vicdan, hukuk, anayasa, canı canla tartma mesesi devreye girer.

Öte yandan, Alman Anayasa Mahkemesi 'bir hayatın başka bir hayatla ölçülemeyeceğine' hükmetmiştir.

Savaş jeti pilotu Lars Koch, hem üstlerinin hem de Anayasa Mahkemesi'nin kararını hiçe sayarak 164 masumun hayatı pahasına 70 bin kişiyi kurtarmıştır.

Gelelim soruya...

Koch'un suçlu mu yoksa suçsuz mu olduğuna karar verecek kişi siz olsaydınız, acaba ne düşünürdünüz?

Bakırköy Belediye Tiyatrosu'nda sahnelenen 'Terör' adlı oyun, seyirciyi böyle bir 'yük'le sınıyor.

Bir mahkeme salonunda geçen 'interaktif' oyunda, seyirci jüri yerine geçiyor ve tüm tarafları dinledikten sonra oyun sonunda karar vermek zorunda kalıyor.

Lars Koch suçlu mu suçsuz mu?

Ben de oyunun sonunda 'jüri' olarak oy kullandım ve çıkan sonuç 48'e 60 oranında benim düşündüğümün aksine oldu; şaşırdım.

Bugüne kadar Almanya, Avusturya, İsviçre, Japonya, Danimarka, ABD, İsrail ve Türkiye gibi pek çok ülkede sahnelenen oyunda, sanığı 'suçlu' bulup mahkûm eden seyirci jürisi de olmuş beraatine karar veren de...

Demek ki iki tarafı keskin bıçak gibi konularda karar vermek kolay değil.

Adalet duygusu kişiden kişiye göre değişebiliyor.

Bırakın şahsi kanaatlerimizi, kanun yapıcılar açısından bile tartışmalı mevzular söz konusu olabiliyor.

Hukukçu yazar Ferdinand von Schirarch'ın kaleme aldığı oyun, ilginç sorular yöneltiyor; vicdan, mantık ve etik, hukuktan üstün olabilir mi?

Savcılık iddianamesi ve avukatlık makamının savunması arasında sıkışan seyirci, bir kimseyi suçlu ya da masum ilan etmenin zorluğunu adeta yaşayarak tecrübe ediyor.

70 bin kişiyi kurtarmak adına 146 kişiye kıyan Lars Koch kahraman mı yoksa katil mi?

Yasadığımız terör çağında güvenlik mi önemli yoksa kitlelerin hayatına karşılık tek bir can mı?

Bir hayat, başka bir hayatla tartılabilir mi?

Oyunda yargılama, seyirci ilgisini ayakta tutacak şekilde, ustalıkla ve heyecan verici ayrıntılarla gerçekleşiyor.

Nihai karar, jüri görevini üstlenen seyirciye bağlı.

Oyun sonunda, 15 dakikalık molada sandığa gidiyor, oyunuzu kullanıyorsunuz.

Verilen pusulada iki seçenek var: Suçlu veya suçsuz.

15 dakikalık araya rağmen seyircilerin tiyatro salonundan ayrılmayışı, sonucun merakı kadar, davanın (oyun metninin) seyirciyi etkileme gücüyle de açıklanabilir.

Nurkan Erpulat'ın yönettiği oyun, sade bir dekor ve açık sahnede düzeninde seyirciyle buluşuyor. Bu da seyircinin kendini olayın içinde hissetmesine hizmet ediyor.

Zemindeki siyah beyaz karolar satranç tahtasını andırıyor.

Avukat, sanık, tanık, savcı ve hâkimin sahne geçişleri esnasında yer değiştirmeleri, iddialar ve savunmalar adeta satranç hamleleri gibi oyunun dinamiğine katkı sağlıyor.

Öte yandan sahneyi boydan boya kaplayan kara tahta bir not defteri vazifesi görüyor ve (tebeşirle yazılan notlar) seyircinin önemli detayları hatırlamasını sağlıyor.

Terörün, yasaları, toplumu, huzuru, ahlakı esir almaya çalıştığı bir dünyada; hukuk, adalet ve vicdan gibi önemli kavramlarla bir yüzleşme, bir adalet sınavı diyebiliriz oyun için.

Unutmayın, oyunu izlerken bu kavramlar üzerine düşünecek ve Lars Koch'un suçlu olup olmadığına bu kez siz karar vereceksiniz.