Türkiye genelinde geçen yıl 61 bin 512 kitap yayımlandı.

Ayrıca 415 elektronik kitap (DVD, VCD, CD), 6 bin web tabanlı elektronik kitap, 186 konuşan kitap (kaset, DVD) ve 369 diğer olmak üzere toplam 68 bin 554 materyal için ISBN alındı.

Satılan kitap bandrolü sayısı da yıllık bazda yüzde 3,2 artarak 423 milyon 602 bin 828 adet oldu.

Bunlar 2019 verileri.

2020 yayıncılık açısından zor bir yıl oluyor.

Zira tüm dünyayı etkisin altına alan salgın, sektörü olumsuz etkiliyor.

Koronavirüs ile mücadele başladığından beri matbaalar baskıya ara verdi, kimi yayıncılar köşelerine çekildi, sektör çalışanlarının neredeyse tamamı evden çalışmaya başladı, tüm kitap fuarları iptal edildi, kitap satan zincir mağazalar kapandı.

Okur kitaba ancak ‘online’ satış yapan mecralardan ulaşabiliyor.

Normal zamanlarda bile ayakta kalma mücadelesi veren yayın sektörü, virüsle mücadele döneminde daha da zora girdi.

Bu noktada sektör yetkilileri, yazarların yazmaya devam etmesi, yazdıklarının okuyucuya ulaşması için yayıncılara yönelik ilan edilen desteklerin daha da artırılması gerektiğini ifade ediyor.

Gerçi yayıncılar, hükümet tarafından yürürlüğe konulan kısa çalışma ödeneğinden faydalanabiliyor.

SGK ve vergi ödemeleri ertelendi.

Kredi Garanti Fonu kredilerinden de yararlanıyorlar.

Peki yayıncıları rahatlatacak başka neler yapılabilir?

Bu noktada Türkiye Yazarlar Birliği İstanbul Şube Başkanı Mahmut Bıyıklı’nın önerileri var:

Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın kütüphaneler için aldığı kitapların sayılarını arttırıp ödemelerini de hızlı şekilde yapması zor dönemin atlatılmasına katkı sağlayabilir.

Sivil toplum örgütleri, yerel yönetimler, sanayiciler ve bakanlıklar “kitap hediye etme seferberliği” ilan ederek yayıncılara omuz verebilir.

Yayıncı Tayfur Esen’in de kitaba ulaşmada sıkıntı yaşayan okuru rahatlatacak bir teklifi var:

Toplumun temel ihtiyaçlarını karşılayan yerler nasıl belli zaman dilimlerinde açık tutuluyorsa belki şehirlerdeki bazı kitapevleri de hizmete açılabilir.

Şu zor zamanlar için teklifler önemli elbette.

Ancak asıl olan hayatın normal akışına dönmesi.

Bir kez daha yaşayarak tecrübe ettik ki sosyal yaşamda her şey, zincirin halkaları gibi birbirine bağlı.