Yurt dışında tanıştığım bir Kanadalı, Türkiye’yi, 1978 tarihli İngiliz-Amerikan ortak yapımı Midnight Express filminden tanıyordu.

Yeşilköy Havalimanı’nda uyuşturucuyla yakalanan bir Amerikalı’nın hapishanede işkenceyle geçen günlerini ve kaçış öyküsünü anlatan film, uzun yıllar, (dünyanın dört bir yanında) Türkiye aleyhinde kara propaganda makinesi gibi işledi.

Yıllar sonra filmin kaynak kişisi Billy Hayes ve yönetmen Alan Parker ‘Türkiye’ye haksızlık ettik, olayları abarttık’ dese de iş işte çoktan geçmişti.

Bu yüzden ‘Sinema atom bombasından daha tehlikelidir.’

Çünkü tesirleri uzun sürer.

Oluşacak ön yargıyı kırmaksa (Einstein’dan alıntıyla) atomu parçalamaktan zordur.

Türkiye aleyhindeki ön yargı makineleri (irili ufaklı pek çok filmle) bugün de çalışıyor.

Hatırlayalım, daha yakın zamanda Türkiye’ye karşı 40 milyon dolarlık bir şeytan üçgeni oluşturulmuştu.

Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri ve Mısır el ele verip Osmanlı’yı karalayan, ‘işgalci’ gösteren ortak bir diziye imza attılar.

Ateş Krallıkları adlı dizinin yapımcısına göre amaç, ‘Osmanlı’nın vahşet dolu tarihini ifşa etmek’ti!

Fırat Kalkanı, Zeytin Dalı ve Barış Pınarı Harekatları’nın hemen ardından devreye sokulan projenin asıl amacı ise ‘Arap sokağı’ndaki Türkiye sevgisinin önünü kesmekti elbette.

Bu yılın başında Netflix’te yayınlalan İmaparatorluğun Yükselişi: Osmanlı (Rise of Empires: Ottoman) adlı belgesel dizi de Fatih Sultan Mehmet’i güç zehirlenmesine uğramış bir hükümdar olarak lanse ediyordu.

Tüm bu çarpıtmalara karşı önce bir tepki oluşuyor kamuoyunda, bir müddet sonra da unutulup gidiyor.

Şöyle bir gerçekle karşı karşıyayız; küresel yayın ağlarının pek çoğunda, hedef seçilen ülkenin konjonktürüne, potansiyeline göre kışkırtıcı ve politik içerikler hazırlanıyor.

Küresel bir şeytanlık söz konusu…

Yerel ve kültürel pek çok değer erozyona uğratılıyor.

Dini duygular, manevi değerler törpülenmeye çalışılıyor.

Eşitlik, cinsellik, özgürlük gibi kavramlar üzerinden nesiller hedef alınıyor.

Özel hayatı ‘mahrem’ olmaktan çıkarıp ‘ifşa kültürüyle’ alenileştirme çabası ön plana çıkıyor.

Toplumsal normlar üzerinde ‘azınlık baskısı’ devreye sokuluyor.

Kurumlara, geleneklere, örf ve adetlere, maneviyata, insanın en derin hassasiyetlerine yaylım ateşi açılıyor.

Tutunduğunuz pek çok ‘değer’ küresel çarkın dişlileri arasında aşındırılıyor.

Peki bu ‘salgına’ karşı nasıl direnç olacak?

Küresel ahlaksızlığın politikacıları, sanatçıları, vakıfları, dernekleri, idolleri var.

Yerel unsurları da kullanarak nesilleri kirletmeye gözden başlıyorlar.

Küçük çocukları bile hedef alıyorlar; 23 Nisan Broşürü adı altında din ve mezhep ‘oyunu’ oynamaktan çekinmiyorlar mesela…

O halde ‘hakikat’ her dem yeniden anlatılacak.

‘Hakikat hakikattir, anlatmaya ne gerek var’ demeyin, şu dünyadan kaç Peygamber gelip geçti.

İnsanlar hakikati gördüler diye bir daha yoldan sapmayacakları anlamına gelmiyor.

Bu küresel şeytanlığın güçlü bir sinema ağı da var.

Sinemanın ‘atom bombası kadar etkili’ gücünden ‘hakikatin’ de yararlanması gerekiyor.

Küresel çapta film ve dizi yapan dijital platformların, içerik üreticilerinin bir dünya görüşü var ve onun mücadelesini veriyorlar, yerel unsurlarıyla birlikte…

Bizim mücadelemiz yalnızca ve yalnızca etkiye tepki vermekten ibaret kalıyorsa, boşa kürek çekiyoruz demektir.

Su uyur şeytan uyumaz.

1978 tarihili Geceyarısı Ekspersi Netfilix’te hala duruyor.