Türk sinemasının kıdemli ismi Osman Sınav'ın yapımcılığını, Çağatay Tosun'un yönetmenliğini üstlendiği aksiyon ve dram türündeki Yalnız Kurt dizisi, ilk bölümüyle ATV'de izleyiciyle buluştu.

Başrollerinde Cihan Ünal, Hasan Denizyaran ve Damla Colbay'ın yer aldığı dizinin ilk bölüm izlemesi, Osman Sınav'ın ve basın mensuplarının katılımıyla Turkuvaz Medya Merkezi'nde gerçekleştirildi.

Yalnız Kurt, günümüzde geçen bir hikaye etrafında, geriye dönüşlerle Türkiye'nin yakın tarihine ışık tutuyor.

Dizi, Amerikan Barış Gönüllülerinin (1962 yılında imzalanan bir anlaşmayla) Türkiye'ye gelişinden itibaren yaşanan darbeleri, ihanetleri, cinayetleri, anarşi ve terör olaylarını ele alıyor; en azından ilk bölümde gelişen anlatı silsilesi, seyirciye bunların ipuçlarını sağlıyor.

Osman Sınav ile diziye dair kısa bir sohbetimiz oldu. Usta isim, yakın tarihimizi ilgilendiren çok mühim iki meseleye işaret ederek, daha işin başında senaryo grubuna şöyle seslenmiş: Ne yazarsanız yazın, nasıl bir sahne tasarlarsanız tasarlayın ama şu iki şeyi asla unutmayın.

Bir: Amerikan Barış Gönüllüleri'nin Türkiye'ye girişinden sonra, (Sınav, burada NATO'yu da telaffuz ediyor.) Türkiye'nin bağımsız hareket etmeye dair bütün refleksleri kırılmıştır.

İki: Türkiye'de Kürt meselesini çalışan, buna çözüm üreten her ademoğlunun başına bir hal gelmiştir. Senaryoyu yazarken bu iki şeyi asla unutmayın!

Biliriz ki zordur, Türkiye'nin yakın tarihine dair 'gerçekçi' tespitlerde bulunmak zordur. Bu yüzdendir ki Türk sinemasında ve dizilerinde bunun numunelerine fazla rastlanmaz.

İşte Yalnız Kurt dizisinin tam olarak yapmak istediği (anladığım kadarıyla) budur.

Dizi kronolojik bir sıra gözetmeksizin (mitolojik unsurlardan da yararlanarak) milattan öncesine de gidiyor, 1964'te Anadolu'da bir köyde yaşanan katliama da, yahut, 1980 darbesine de... Ancak bu parçalı yapıdan maksat, bütüncül bir Türkiye tarihi çıkarabilmek... Daha doğrusu (tarih boyunca) Türk'ün bu topraklarda şer odaklarına karşı verdiği mücadeleye dikkat çekmek.

Yakın tarih deyip de FETÖ'yü atlamak olmaz; nitekim, dizinin ilk bölümünde, 1962'de kurulan Komünizmle Mücadele Derneği ve söz konusu dernek çatısı altında terör örgütü liderinin ta gençlik yıllarında yabancı kaynaklarla kurduğu ilişkiler ağı da dizinin ele aldığı konular arasında.

Dizideki terör elebaşı 'Fettat Dahhak' olarak isimlendirilmiş. Gerçekte, örgüt liderinin kimi yazılarında takma ad olarak da kullandığı bu isim, İran mitolojisinde insan beyni yiyen yılan anlamına da geliyor.

Dizide usta aktör Cihan Ünal'ın oynadığı Davut karakteri ise, teğmenlik yıllarından başlayıp adım adım her şeyi takip eden, dosyalayan, mücadele veren, sonrasında bir ormanın içinde kurduğu kozmik dünyasında yaşayan 'Kumandan' olarak karşımıza çıkıyor.

Bir parantez açalım: Osman Sınav böyle bir konuyu ele almakta tereddüt etti mi?

'Gelecek saldırıları göğüslemeye hazırız, saldırmazlarsa hatırım kalır (!), bana ayıp olur, o zaman becerememişiz diye üzülürüm.' diyor usta isim.

Ve bilinen bir gerçeğe, uyarı anlamında, işaret ediyor: Bu on yıllardır örgütlenen bir yapı ve hala kalıntıları var, mücadele bitmedi.

Dizi ile ilgili genel kanaatim şudur: Aksiyonu yerinde, oyunculuk tercihleri iyi, hikayesiyle sürükleyici...

Türkiye'nin yakın geçmişte yaşadığı travmatik olayları bir yumak gibi çözen, bazen filmi geriye saran, flaşbeklerle tamamlanan örgüsüyle seyircinin ilgisini çekmeye aday bir dizi var karşımızda.

Yalnız iki şerh koymak isterim:

Bir: Tüm dizilerin genel sorunu olduğu gibi Yalnız Kurt'ta da duygusal atmosferi yükseltmek gayesiyle müziğin gücüne fazlasıyla yaslanılıyor.

İki: Vatan-millet kavramları dizilerin sığındığı bir liman olmaya devam ediyor. Bu kavramları kör kör parmağım göze sokmadan da o duyguyu hissettirmek önemli. İyi harmanlanmış bir hikayede verilecek mesaj, çayın içindeki şeker gibi görünmez olmalı. Şekerin tadını alırsın ama görmezsin.

Yalnız Kurt, en azından, seyircinin zihnini geriye sarabilir, unutulmaması gereken olayları hatırlatabilirse, başarı sayarım.

Dizinin senaryosunu yazan Murat Koca ve Ali Alper Erze'ye kolaylıklar diliyorum; ipin ucunu kaçırmadan, bunca malzemeyi aşureye döndürmeden, kabak tadı vermeden servis edebilirlerse ne ala...

İlk bölümde göze batan ufak tefek akış hatalarını şimdilik görmezden gelebiliriz.