Kjaer'in golünü kadar, sahada daha çabuk düşünen, ilk hamleleri yapan taraf Gaziantepspor'du. Fenerbahçe ise golden sonra kendine geldi. Oyun kontrolünü eline geçirip, pozisyonlar üreten taraf oldu. Van Persie, Alper akıl almaz goller kaçırdılar.

O an aklıma 27. hafta geldi. Fenerbahçe, Osmanlı maçını berabere bitirmiş, bir gün sonra Beşiktaş Kasımpaşa'ya yenilerek, bir mucizeyi altın tepsi de sunmuştu. Üstün oynadığı Galatasaray maçını kazansa, hem de skor olarak farka gidecek hem de liderlik şansını yakalabilecekti. Ama olmadı, arkasından Konya yenilgisi ise üç maçta yedi puan kaybeden taraf oldu.

Futbol işte böyle bir oyun.

Şimdi o üç maçta kaçırdığın treni yakalamak için tırmala…

İkinci yarının başında Van Persie'nın golünden sonra oyun tamamen koptu. Fenerbahçe deyim yerindeyse tek kale oynayan, devamlı pozisyon üreten ve taraftarlarını ümitlendiren taraftı. O kadar inanmışlar ki, Başkan'ın yıllarca mücadele ettiği tribün, "Yönetim, taraftar el ele şampiyonluğa" pankartını bile asmışlar.

Dikkat ettim. Televizyondan izleyenler pek göremez. Bu takımda topsuz oyunu en iyi oynayan Volkan Şen… Devamlı hareketli. Çok iyi boş alanlara kaçıyor. Topu ayağına aldığı vakit, kendine güveni o kadar fazla ki, ayak bilekleri yumuşak olduğu için rakibinden iki tık önce düşünüyor. Alper'in ne zaman ne yapacağı belli olmuyor ama Volkan ile birlikte takımı ileriye taşıyan iki oyuncu...

Van Persie'nin attığı ikinci goldeki sol ayağı için üstene gelen kaleciyi geçip, sağ ayağı ile golü atması kalitesine yakışan hareketlerdi. Frikik de iki arkadaşını baraja sokması ve onların boşalttığı yerden topu kaleye göndermesi de düşünce olarak güzeldi. Ama aklıma Osmanlı maçında kaleciyi de geçtikten sonra yarım metreden boş kaleye topu atamadığı pozisyon geldi. İki gol atması, bir golünde asistini yapması kendisine güveni arttırdı.

Ligin marka değerini beğenmeyenler; iki takımın nefes kesen mücadelesinden memnunlar mı?

Heyecan en üst düzeyde… Bakalım bu hafta ligin düğümü çözülecek mi?