F.Bahçe muhteşem futbol oynadı. Özellikle ilk yarıda…

Trabzon’un bir pozisyonu vardı. Onu da Volkan gibi kaleci kurtarırdı. F.Bahçe’nin ise say say bitmez. Emenike, Kuyt, Diego, Topal, Alper... Hepsi de çok net pozisyonlar... Oyuna tempo getiren, ikili mücadeleleri kazanan, sağlı-sollu kanat akınları yapan, istekli, topu kale önüne yığıp, rakibini bunaltan F.Bahçe’nin tek eksiği, yakaladığı net pozisyonlarda son vuruşu yapamaması. Trabzon kalesi önündeki karambollerde aklıma Webo geldi. Tam onun aradığı pozisyondu.

Kaçırdıkça, hırslandılar. Tempo yükselttiler. Deyim yerindeyse rakibine bırakın pozisyonu, orta sahayı geçmelerine bile izin vermediler.

İlk 45 dakika Trabzon savunma yapmaktan hücumu düşünemedi. Çok konuşulan hakem Bülent Yıldırım, biraz cesur olabilse, Aykut ile Mehmet Ekinci’ye Diego’ya yaptıkları kasti faulden kırmızı kartı gösterebilirdi. Ama sarı kartları olduğu için veremedi. Özer’in ceza sahasında Emenike’yi düşürmesi TV’den yakın çekime baktığın vakit ayağına basmadan dolayı penaltı gibi geldi. Onu da veremedi. Otelde maçı izleyen Trabzon Başkanı aklıma geldi. Acaba bu hareketlere ne dedi! Telefon ettiği hakemi nasıl buldu!

Hakemden başlamışken devam edelim. Egemen’in Aykut’a yaptığı hareket de kırmızı karttı .Onu da veremedi. Alper’e yapılan penaltıda da düdüğünü çalamadı.

İkinci yarıda da F.Bahçe’nin baskılı oyunu ve gol kaçırma seansı devam etti. Diego’nun, Alper’in pozisyonlarını bir kenara koyuyorum ama Emenike’nin altı pasta topu kaleye gönderememesini anlayamıyorum. Fizik kurallarına aykırı. Sanki büyü yapılmış, basireti bağlanmış gibiydi. F.Bahçe, oynuyor, baskı kuruyor, futbolunu güzelleştirecek golü atamıyordu.

Kartal son çare olarak Sow’u da, Webo’yu da oyunu aldı. Ama onlar da gol kaçırma sendromuna ayak uydurdular.
Sonuç mu!

Oynayan, pozisyona giren, gol kaçıran F.Bahçe oldu. Trabzon ise oynamadan bir puanı aldı. Futbol böyle bir oyun. Sahada oynayan değil, skor tabelasını değiştiren kazanıyor. F.Bahçe bunu yapamadı..