-Hocam, rahatsız etmiyorum, umarım...
-Hay Allah cezanı vermesin, birdenbire açtın kapıyı korkuttun beni. Buyur gel, öyle dalmışım, düşünüyordum. Ha, o elimdeki mi, Fransızca bir kitap, Türkiye'deki çok vahim durumu bilimsel verilere dayanarak, derin bir biçimde yorumluyor. Adamları görüyor musun? Bizi bizden daha iyi biliyorlar! Öyle şaşkın şaşkın bakma, adamlar çalışıyor biz uyuyoruz. Gaflet bizimki gaflet!
-Sizin gibi değerli hocalarımız sayesinde bu çalışmalardan haberimiz oluyor. Maşallah cin gibisiniz Hocam, bu yaşınızda!
-Ne varmış yaşımda, yahu! Ben her yaşta böyle cindim!
-Biraz yorgun görünüyorsunuz son zamanlarda ama. Geldiğimde uyukluyordunuz?
-Bu olmadı Cihat! Sen benim en değerli öğrencimdin. Şimdi doçentsin falan ama gözümde hala o, ağırbaşlı çok çalışkan Cihat'sın. Nasıl dersin Hoca 'uyuyor' diye!
Hocalarının uyuduğu bir kültür çökmeye mahkumdur. Derin düşünme -ki eskiler 'tefekkür' derlerdi- ile uyumayı karıştırma. Ben sabahlara kadar okuyor, düşünüyor, yazıyorum. Biliyor musun Cihat, sana bir şey itiraf edeyim: Bana öyle geliyor ki, Ben yazmasam, Türkiye batar diye düşünüyorum!
-Televizyonlara çıkmasanız da batar Hocam!
-Hah, şunu bileydin Cihat! Nasıl bozuyorum insanların ezberini değil mi? Benim adım ezber bozan, dogmasavar Muharrem!
-Gerçekten de Hocam! Hani, sinek öldürücülerin üzerlerine yazıyorlar ya, 'sineksavar' diye! Siz bir 'klişesavar', 'kalıpsavar'sınız!
-Hep öyleydim Cihat. Çocukken babam benden korkardı, hemen yanlışını bulur, pattadak yüzüne vururdum. Siyasal da hocalarım da çekinmiştir benden. Derslerimde, hep benim onayımı beklerdi. Ters bir adamım ben. Aydın ters bir insan olmalıdır. 'Yumuşak' insanları ömrüm boyunca sevmedim!
-Derslerinizde de öyleydiniz Hocam. Doğru diye bellediğimiz nice öğretileri yerlebir ederdiniz. Kedinin fareyle oynar gibi oynardınız onlarla.
-Peki neden? Nasıl? Sor, sor bana, Cihat dost!
-Neden, nasıl, Hocam?
-Size araştırma ruhu aşılamak için. Gerçekleri bulmanız için. Nasıl? Müthiş bir donanımla sekiz yabancı dili konuşur, yazarım. Arap ve İbrani dili dahil. Harvard'da üçüncü doktoramı yaparken öğrendim bu dilleri. Salaklar, yarım yamalak Google İngilizce'siyle dünyayı tanımaya çalışıyorlar. Gerçekler Google'dan çok fazladır, Cihat dostum.
-Ne kadar haklısınız Hocam, nice ticari şirket sizi başdanışman kabul ediyor.
-Şirketler değil, yalnızca. Dünyanın birçok araştırma kuruluşu bensiz yapamaz.
-Türkiye'nin yüz akısınız Hocam!
-Dünyanın, Cihat dostum, dünyanın yüz akıyım. Türkiye nedir ki! Sonu gelmiş bir ulus devlet! Haksızlığın, etnik ayrımcılığın yapıldığı zavallı bir Ülke! Dostlarım var dünyanın her yerinde Türkiye'nin ipliğini pazara çıkaracağım! Dönen dolapları, derin devleti herkese anlatacağım.
-Hocam, gerçekten de sizden korkulur!
-Korksunlar, Cihat dostum. Bu çirkin ülkede dönen dolaplar beni kahrediyor!
-Hiç mi sevmiyorsunuz, bu ülkeyi Hocam?
-Yumuşama yok, Cihat! Asla! Ne demek sevgi? Bu ülkenin sevgiye değil, gerçeklere ihtiyacı var: Ben çoktan aştım bu ulusalcı teraneleri!
-Hocam, neden adaylığınızı koymuyorsunuz iktidar partisinden, vatana siyasi açıdan da büyük katkılarda bulunurdunuz. Sizdeki vizyon, sizdeki misyon maşallah kimsede yok.
-Cihat'ım canım, çağırmıyorlar beni. Bu ülke insan kıymeti bilmiyor. Yakında batar görürsün. Ben zaten dünya vatandaşıyım. Benim kıymetimi bilmeyen ülkenin ben de kıymetini bilmem. Ailem zaten şu an İsveç'te. Çeker giderim. Beni havada kaparlar.
-Sayın Hocam, ayağa kalkınca fark ettim, önünüz açık kalmış.
-Hay Allah, bu ülke insanda akıl bırakmıyor ki, İsveç'te olsam önüm açık kalmazdı.
-Haklısınız Hocam, bu ülke, onu ileri götüren, önünü açan insanları sevmiyor.