Ülkemin güçlü muhalefetlere ihtiyacı var. Muhalefetler, bu ülkede eksikliğini duyduğumuz demokrasinin olmazsa olmaz yapı taşlarıdır. Acaba bu ülkede demokrasi olmadığı için mi güçlü muhalefet yok, muhalefet olmadığı için mi demokrasi yok? Tavuk-yumurta sorunu mu dersiniz?
Farklı seslerin kendini gerektiği gibi duyurabildiği bir ülke değil henüz Türkiye. Demokrasi terbiyesiyle yetişmiş insan sayımızın çok az olduğunu düşünüyorum. Demokrasi demokrat insanların omzunda yükselir. Yoksa hep şekilde kalırsınız.
***
Demokrat insanlar nasıl yetişir? Bir yolu, demokratik insanların yanında yaşayarak onlardan öğrenmektir. Demokrat insan olma bir ahlak karakteridir. Kazanılabilir. Öğretilebilir. (Belli bir ölçüde elbette!)
***
Demokratik karakter ağır ruh gerilimlerinde, öfke yoğun bir hayatta kendini gösteremez. Ülkem, demokrat insanlar için bir çöl, bir umutsuzluk diyarıdır.
***
Yılgınlar var: Onlara göre Türkiye çoktan batmıştır. Yapılacak olan mücadeleden vazgeçmek, anlamların yok olduğu bir dünyada hiçe doğru yürümektir. Bizim akademik ortamlarda böylesine nihilistler vardır. Türkiye batıyor derler, maaşlarını alırlar, tatillerini yaparlar. Yılgınlıkları, gerçeklerden kaçmak için bir maskedir.
***
Sevinenler var: Türkiye tam da onların istediği biçimde değişmektedir. Türkiye güllük gülistanlıktır. İktidar güçlü, halkımız mesut, ülkemiz refah içindedir.
***
Kaygılılar var: Türkiye bölünmeye, din devleti olmaya doğru gitmektedir. Muhalefetin yetersizliğini gördükçe kahrolmakta, yıllarca inandığı değerlerin un ufak olması karşısında ruh çökkünlüğü yaşamaktadır. Bu insanlara muhalefet duyarsız, iktidar düşmandır.
***
İktidarın kibri dünyadaki kibir ölçerleri patlatacak dereceye varmıştır. Biraz eleştirilince küplere binmekte. Bu adamlar iki koyun güdemez, beceriksiz, sarhoş, kavgacı, geçmişi lekeli (sık sık Dersim, İnönü hikayeleri gündeme getirilip, muhalefeti ezme tavrına başvurma: Siz zalimsiniz, yıllarca bu halkı ezdiniz!) hiçbir zaman iktidar olamayacak, olmakta istemeyen adamlardır.
'Sen kim oluyorsun da bizi eleştiriyorsun' havası tehlikeli bir hava. 'Parti kur da çık karşıma! Halkım bizi eleştirenlere dersini ver, göster onlara gününü!'
Halkımız böyle bir efelenmeyi seviyor mu? Yiğidim, aslanım, bak nasıl konuştu yıktı ortalığı! Seviyor olsa gerek.
***
Elbette iktidar gücünü yalnızca efelenmekten almıyor. İş yapıyor. Belli bir ekonomik istikrarı şu ya da bu biçimde sağlayabiliyor. Çalışkan. Örgütlü.
***
Peki neden kendine oy vermeyenlere karşı duyarsız? Neden kinin ardında? Neden daima haklı? Neden eleştirilere kızıyor? Neden aykırı seslerden korkuyor? Neden dinsiz olanı ahlaksız olarak görmeye devam ediyor? Neden önce ahlak demiyor da önce din diyor?
Neden sürekli gererek, saldırarak, aşağılayarak siyaset yapıyor? Neden hep kendisine benzeyen insanlara gülümsüyor, karşıtlarıyla kucaklaşıp, farklı yaşamlara konuk olmayı düşünmüyor? Türkiye'nin partisi değil mi?
***
Bir gün şöyle bir durumla karşılaşabilir miyiz, hiç sanmıyorum ama yine de düşünmeden edemiyorum: Sandıklar kuruluyor, 'Ey halkım!' deniyor, 'Bizi eleştirenler belli bir süre hapse girsin mi, girmesin mi, oylayacağız. Sizin yüce fikrinizi soruyoruz, karar verin'.
***
İktidar, ülkenin muhalefet özürlü durumundan yararlanıyor. Kendisine verilen bir kısım oy, gideceği muhalefeti bulamadığı içindir.
***
Ülkemiz neden muhalefet özürlüdür? Çoğunluk, ancak iktidardan yana olduğunda, çıkarlarına uygun bir yaşam sürdürebileceğini düşünüyor. Çevresine güçlü görünümü veren, tartışmanın, kendi içinde muhalefetin olmadığı iktidara hayranlık, geçmişten gelen yaşam alışkanlıklarımıza yakışıyor.
***
Başbakanımız Cumhuriyet Halk Partisi'ne Cumhuriyet Hayal Partisi demiş. Duyunca, keşke ben daha önce söyleyeydim diye düşündüm. CHP bir değişim geçiriyor. İçten ve dıştan karşıt güçler bu değişimi baltalamaya çalışıyor. İktidar herhalde CHP'nin bu değişiminden bir şey çıkmayacağını düşünüyor. Halkla CHP arasında doku uyuşmazlığı varmış. Kendisiyle tam uyuşum olduğunu düşünüyor.
Hayalden korkmasın CHP. Hayal yerinde kullanılırsa gerçekleri dönüştürmenin önemli bir aracıdır. Hayalleriyle projeler oluşturmayı sürdürsün. Parti dağınık bir görünüm verdiği için oyları düşmüş görünebilir.  Bir partinin başarısı yalnızca oy oranlarıyla ölçülmez. Kılıçdaroğlu ve ekibine fırsat verilmelidir. Destek verilmelidir, muhalefetten yana olanlarca. Parti disiplini, parti içi dayanışmayla güçlendiğinde, Cumhuriyet Hayal Partisi, bir hayal haline getirilmeye çalışılan demokratik cumhuriyetin koruyup geliştirici partisi olacaktır. Hayallerle aralanan kapılardan geçilerek oluşturulacak ortamlarda, bu ülkenin boğucu siyasal gündemi, ülkenin farklı muhalif sesleriyle dönüşmeye başlayacaktır.