Unutmayalım: İktidar için söylediklerimiz muhalefette olanlara da yakışıyor. İtişip, kakışıp, bağırıp çağırarak kendini haklı çıkarma tavrı, hepsinde var.

***
Ey haklı! Haklı olduğunu öyle bir savunuyorsun ki sana hak veren pek çıkmıyor!

***
Demokrasi havarileri iktidarda. Peki, neden demokrasi ortalıkta değil? Ya iktidar muktedir değil ya demokrasi havarilerinin savundukları demokrasi değil.

***
Kendi istediklerini yapabilince, 'şükür demokrasi geldi, Türkiye değişti' diyorlar. Karşı oldukları görüşler, potansiyel demokrasi düşmanlarının görüşleri oluyor! Muhalefete 'beceriksiz' deyip duruyorlar. Kendilerinin demokrasi becerisi şapka çıkartıyor. Türkiye'de oynanan demokrasicilik oyununa saygılarımızı sunmamak mümkün mü?

***
Bir insan, nasıl bir insan olmalı ki, kendini 'demokrasi önderi' sansın? Sorunun yanıtı için sorulması gereken soru: Hangi ülkede yaşıyor bu insan? Yanıt Türkiye ise, bu yanıta şöyle bir soru ile karşı yanıt verilebilir: Türkiye'de demokrasiye yakışan bir hayat tarzı, bu hayat tarzı içinde yaşayabilen insanlar var mı? Bir soru daha: Türkiye'de demokrasiye yakışan bir hayat tarzı nasıl mümkün olabilir? Bir partiden muhtemel bir yanıt: 'Bizim partiye oy verin, nasıl mümkün olduğunu görürsünüz.' Böyle bir yanıtı Türkiye'de herhangi bir parti verebileceği için, Türkiye'de demokrasiye yakışan bir yaşam biçimi olanaklı görülmüyor.

***
Kimi uyanıklar için akademisyenlik, politikaya kapak atmak için bir merdiven oluyor. Politikaya girince görüyorsunuz ki, bu uyanık, bir akademik özürlüdür. Bilim terbiyesi hiç almamış. Bilim terbiyesi yokluğu, haydi haydi ilim, edep terbiyesi yokluğunu da gösteriyor. Gevelediği malumatla kendini irfan sahibi sanıyor. Giderek böyle akademisyenlerin sayısı artmaktadır. Bundan kırk elli yıl öncesinin lise öğretmenleri çoğunlukla, muhtemelen onlardan daha değerliydiler. Bu malumatfuruş, değer yaşayamayan, çıkarcı, kurnaz, uyanık insanlar yönetime talipler.
Demokrasi insan kalitesiyle ortaya çıkar.

***
Genç insanlar öfkeli. Söyleyecekleri var. Üniversitelerde seslerini duyurmaya çalışıyorlar. Demokrasi havarileri, bu gençleri, arkalarında iktidarı devirmeye çalışan örgütler bulunduğu için suçluyorlar. Gençlerin protestolarında böyle örgütler arıyorlar. Protesto eden örgütleri yasadışı gösterme gayretleri var. Madem havarisiniz, yüreğiniz protesto kaldırmalı. Ceketleriniz yumurta ve domates lekelerine açık olmalı. Kimse şiddetin övgüsünü yapıp, insan hayatına, insan onuruna zarar vermesini savunamaz. İktidarsınız. Şemsiyeleriniz var. Kızmayın. Size saldıranlara saldırmayın. Korumalarınız var. Bırakın bu çocuklar, söyleyeceklerini söylesinler. Dinleyin. Saygı duyun onlara. Belki söylemesini bilmiyorlar. Belki öfke dolu oldukları için, istemedikleri davranışlar içindeler. Onlarla diyaloğa girin. Hiç değilse temsilcilerini çağırın, onlarla konuşun. Gençler geleceğimizdir. Size karşı çıkanlardan öğrenin ki, onlar da sizden öğrensinler. Sizin iyi niyetinizden, saygınızdan, tahammülünüzden, sevginizden öğrensinler.

***
Demokrasi, mazlumun sesini duyurabildiği yönetimdir. Size hiç oy vermeyen ve vermeyecek olanları dinleyebiliyor musunuz?

***
Demokrasi, gönül rahatlığı ile yaşanabilecek bir rejimdir. Ülkemizin gönlü rahat değil. Üzerimizde yoğun güçler var. Bunların bir kısmı dışarıdan, bir kısmı içeriden geliyor. Bu güçler gerilere giden bir tarihe sahiptir. Anadolu, kültürel, siyasal kırılmaların toprağı. Bu topraklarda gönül rahatlığı, bir aradalığı sağlayacak güçlü bir aidiyet duygusunun duyulabileceği değerleri yaşayabilmekle sağlanabilir. Cumhuriyetin manevi köklerini, dayandığı değerleri yeniden yorumlamayı başaramazsak, bu topraklardaki düşünsel, kültürel sarsıntı sürecek demektir. Demokrasiyi yaşayabilmemizi sağlayabilecek gönül rahatlığı, korkarım bizden ağır çatışmalar istiyor olabilir. Belki bunun için çok dikkatli olmamız gerekiyor: Üzerimizdeki tarihi, siyasal, ekonomik, kültürel güçleri anlayıp, onlarla baş edebilmek için.

***
Siz, sayın iktidar, kendinize göre bir 'mazlumlar topluluğu' seçmişsiniz. Hep onların gönlünü yapmaya çalışıyorsunuz. Vaktiyle eleştirdiğiniz zalimlere benzemeye başladınız. Hiç farkına varmadığınız mazlumların ahını bir gün duyabileceğinizi ummaktan başka çarem yok.