Çekilmeleri gerekiyordu. Yerlerine uzmanlar geldi. İlaç yazıyor, hesap yapıyor, sorunlarınızı çözüyorlar. Doktorlar, mühendisler, 'bilim'' danışmanları. Hele hele geliştirdikleri inanılmaz 'teknik''lerle sizin 'toplum önünde konuşamama'', 'kendine güvenememe'', 'karşı cinsten arkadaş bulamama'', 'sağlıklı düşünememe'', 'girişimci olamama'', 'gergin ve sinirli olma'', 'cinsel yaşamınızda mutsuz olma'' gibi sorunlarınızı şıp diye çözen kuruluşlar var. 'Al sana şu kadar daha dolar beni sportmen yap, güzelleştir, zeki bir insan haline getir'' diyorsunuz, onlar geliştirdikleri inanılmaz 'bilimsel'', inanılmaz 'derin'', inanılmaz 'felsefi'' yöntemlerle dilekleri yerine getiriyorlar.
Kimileri doğuya gitmiş, gizli hocalardan, gizli hikmetler öğrenmiş, size damla damla parasıyla satıyor. Cebindeki üç kuruş parayla sağlık sorunlarına, yaşamı veremediği anlamlara, korumadığı insan ilişkilerine içi yanan çağımın insanını tuzaklarına düşürüyorlar.
Dinsel çıkışlı sorun çözücülere sözüm yok. Yüzyıllardan beri dini kullanarak şifa vaadinde bulunanlar var. Uçtuklarını, uçturabildiklerini ileri sürenler var. Anlam zafiyeti (hiponoezi diyorum ben buna!) içindeki insan inanmaya hazır, kandırılmaya, kullanılmaya, sömürülmeye de. Güven açlığı çekiyor insan. Sırtını bir bilene, yol gösterene yaslayıp, noeziyatrik (noesis: Anlam verme, iatreia: sağlık) sorunlarını çözmeye çabalıyor. Kime söylemeliyim derdimi? Kimden sorayım? Kim yol gösterecek bana? Kime danışacağım. Çağımın hiponoezik insanın önüne bir yığın uyanık, iş bilir fırsatçı çıkarak, bu soruları soranın gözlerinin içine baka baka: 'Ben, ben'' diyorlar. 'Bana gel. Bana! Sana mutluluğu, sana kurtuluşu, sana huzuru vaat ediyorum''. Eskiden, tarikatçıların, ideolojilerin sunduklarını şimdi ticari kuruluşlara sunuyor. Danışmanlık şirketleri! Ne istersen danış! Her şeyin yanıtı var. Noezik insanlar, anlam sıkıntısı olanlar, yaşamın gizleri bu şirkette, bu uzmanda, bu teknikte, bu kitapta! CD'leri de çıktı!
ANLAM SATICILARI
Büyük öğretilerin gücünü yitirdiği, dinin yüksek değerleri yaşamak yerine ritüelleri yerine getirmek olarak anlaşıldığı Batı dünyasında anlam satıcıları türedi. Din adına, bilim adına, inanılan öğretiler adına insanlara hayatlarının anlamının ne olduğu sorusunun cevabını satıyorlar.
Bilgeler çekildi mi hayatımızdan? Geleneksel anlamıyla evet! Çekildiler. Ama anlam kürenin sağlıklı yaşanması için (Noosfer: Anlam Küre, yaşama verdiğimiz anlamların yaşandığı çevre ve ortam!) yeniden doğmaları gerekiyor. İnsana, insan gibi yaşamamın, değerlerle yaşamanın anlamını hatırlamak için. Aşınmış, köhnemiş, çürümüş anlamlarla, ruhumuzu sürükleye sürükleye yaşadığımız hayatın çekirdeğinde bulunan heyecanı, coşkuyu, sevinci, araştırmayı, aşmayı hatırlatacak insanlar...
YENİ HAYATIN ERENLERİ
Eski zaman bilgeleri gibi, sarıklı, cübbeli, sakallı, yaşlı başlı, oturaklı, oturduğu yerden kalkmaz, tartışmaz insanlar olmayacak onlar. Hasan Ali Yücel'in deyimiyle ''Yeni Hayatın Erenleri'' olacaklar! Geleneğiyle birleşmiş, eskiyi takıntılar içinde, ağır bir aşağılık duygusunun yarattığı megalomani ile değil, gelecekten gelen bir eskiyi, gelecek beklentisi, umuduyla yaşamayı anlatacak insanlar. Gelecekten gelen bir gelenekle kazandıkları iç güç ile insanlara muhabbeti, sağlıklı iletişimi, insan sıcaklığını anlatacak insanlar. Para, kurum, çıkar kaygısı gütmeyen, kendine ne uzman ne bilge, ne bilgin diyen, hiçliğinin, sıradanlığının ayırdında insanlar. İşinde gücünde koştururken, hayata, insanlara bakışıyla çevresindekilere anlam kıvılcımları saçabilen sıradan insanlar. Her şeyi bilme savında olmayan, herkese aradıklarını verme sözüyle yola çıkmayan yine de anlam kürenin sorumluluğunu, anlam küreyi sırtında taşıyarak taşıyan anlam yiğitleri.
Hiçbir kurumun, öğretinin insanı olmadıkları halde, bu işten herhangi bir çıkarları da yoksa bu anlam küre erlerini harekete geçiren güç ne olacak? Nasıl olacak da durduk yerde böyle insanlar, şu anlamını yitirmekte olan, teröre, şiddete, zulme, kötülüğe batmış dünyada birdenbire kır çiçekleri gibi açıverecekler? İnsanın anlam sorununa anlamsız bir yanıt almayacak mı böyle bir beklenti?
Bilgeler çekildi mi hayatımızdan? Neden çekilsinler? Biz yaşayanlar, bizler, günahımızla sevabımızla, bilgimizle, bilgisizliğimizle bizler hepimiz birer bilge tomurcuğu olamaz mıyız? İçimizde böyle bir gücü var hepimizin. Anlam küreye sahip çıkarsak, onu saçma sapan televizyon dizilerine, sömürgen sanat eserlerine, çıkarcı dar kafalı anlam uzmanlarına bırakmazsak, anlam söyleşileri, anlam tartışmaları, anlam muhabbetleriyle bu yaşayıp gitmekte olduğumuz hayata taze anlamlar verebiliriz. Biz çekilmedikçe, bilgeler hayatımızdan çekilmeyecektir.
Okur içimizi görsün istedik. Dışımızı görürken de aldanmasın.