Sizi açık açık ikaz etmişlerdi, Türkiye'de bir dümen çevirmeye kalkarsanız bunun ağır sonuçları olur diye ama huylu huyundan vazgeçer mi?

Geçmedi.

İsrail istihbarat teşkilatı MOSSAD, Türkiye'de hedef olarak belirlediği başta Filistinli aileler olmak üzere birçok aktiviste dair adımlar atmaya başladı. Kullandığı yöntemleri de oldukça zenginleştiren İsrail, taktik amaçlı bilgi toplanıp derlenmesi işini yurtdışına kadar taşıdı.

İş ilanları üzerinden eleman devşirme

Hedef kişi ya da gruplar ile alakalı bilgiyi getirecek haber kaynakları ile sosyal medya ve sohbet gruplarında temas sağlandı. Sağlanan temas daha sonra Telegram gibi kanallara taşınarak ilişki derinleştirildi.

Haber kaynaklarına ise sadece elden kurye ile para transferi yapılarak dijital iz bırakılmamaya gayret gösterildi hatta kişinin getireceği bilginin büyüklüğü ile mütenasip gerekirse ödemeler yurtdışında yapıldı. Bu maksatla haber kaynakları yurtdışına götürülerek lüks otellerde ağırlandı ve ödemeler yurtdışında yapıldı. Haber kaynağı olan kişilerin endişelenmemesi maksadıyla, yapılan işin künhüne vakıf olması önlenerek parça parça ve birbirinden kopuk işler yaptırıldı, parçalar ise daha sonra havuzdaki veri tabanında birleştirildi.

Medyada yer alan haberlere göre yapılan işler arasında bilgi toplama, araştırma, hedeflerin fotoğraf/video ile görüntülenmesi, takip, hedef araçlara GPS cihazı yerleştirme, darp/yaralama, soygun, kundaklama, tehdit ve şantaj gibi eylemsel işlerin yanı sıra web sitesi kurma/yönetme, internet haber gazetesi tasarlama, yalan haber yayma gibi dezenformasyon çalışmaları var. Amacım kullanılan yöntemlere dair uzun uzun yazmak değil daha fazla detay medyada zaten paylaşıldı. Benim ısrarla üzerinde durmak istediğim Türkiye'nin istedikleri gibi at oynattıkları bir ülke olmaktan çoktan çıkmış olduğu hakikati üzerine olacaktır.

Oysa böyle miydi?

İstedikleri gibi at koşturdukları günler vardı bu coğrafyada.

28 Şubat sürecinde İsrail ile birlikte nelerin, nasıl kotarıldığını öğrenmek isteyenler dönemin namlı generali Çevik Bir'in 2002 yılında Middle East Quarterly dergisi için kaleme aldığı 'İstikrarın formülü: İsrail ve Türkiye' isimli yazısına bir zahmet bakıversin. Allah muhafaza DEAŞ bu ülkede bir saldırı gerçekleştirmiş olsa, hazırda bekletilen ve WhatsApp grubundan kontrol edilen bir sözde gazeteci güruhunun varlığı zaten epeydir yazılıp çiziliyor.

Gazze'deki soykırımın tel'in edildiği İstanbul mitinginde üzerinde Kelime-i Tevhid yazılı flamayı taşıyan vatandaşa nasıl saldırıldı hep birlikte gördük. Ben hâlâ mezkûr saldırıyı o esnada oradan geçen bir gencin heyecanına bağlayamayanlardanım.

Neden mi?

23 Aralık 2023 tarihinde bu köşede kaleme aldığım 'Karne korkusu' isimli yazıda, beş yıldan bu yana milletin derdine deva olacak tek bir icraatı olmayanların, İYİ Parti oyları ve Alevi oylarını konsolide etmek maksatlı gerginliklere ihtiyaç duyacaklarını yazmıştım.

Tuzla Piyade Okulu'nda ve Suudi Arabistan'da yaşananlar üzerine İmamoğlu ve Yavaş'ın ortaya koyduğu popülist ve ucuz siyaset aslında bu kutuplaştırmanın daha işaret fişekleri idi. Dünden bu yana da 'hilafet isteyenler' diye bir kavram üzerinden kutuplaştırmaya pupa yelken devam ediyorlar.

Yine piyasada

Fatih Altaylı isimli zat 28 Şubat günlerindeki pozisyonunu özlemiş olmalı ki miting meydanındaki saldırının hemen akabinde 'Eline sağlık' diyerek bir paylaşım yaptı fakat söz konusu paylaşımı apar topar silmek zorunda kaldı. Oysa bu saldırının üzerine yapılan o paylaşım son derece açıktır ki saldırgana methiye niteliğindedir ve benzer saldırılara da zemin hazırlayabilecek bir mahiyettedir.

Öyle olmasa silmez ve konuya dair açıklamalar yapmak zorunda kalmazdı. Unutmayın 'Annem bana karne hediyesi et aldı' haberciliği de saldırganların sırtını sıvazlayan sözde gazeteciler de '411 el kaosa kalktı' başlığı atanlar da eski güzel günlerini özleyen güneydeki pek sevdikleri ülke de mevzilerinde bekleşiyorlar.

Uyursak ölürüz.