Son iki asrın tarihi iyi okunduğunda tüm anlaşmalar, toplantılar ve konferanslar Batı şehir ya da yerleşim birimlerinde icra edilmiştir ve bu isimleri taşırlar.

Paris Barış Anlaşması, Münih Anlaşması, Lozan Anlaşması, Dayton Barış Anlaşması gibi.

Elbette bu türden anlaşma ya da toplantıların buralarda gerçekleşmiş olması kendiliğinden gelişmiş bir tarih akışı değildir.

Şimdi ise uluslararası ölçekteki birçok sorunun çözüm merkezinin Türkiye olması da sıradan bir tarihsel akış gibi okunmamalıdır. Türkiye'nin kendi coğrafyasında devam eden birçok sorunu farklı güç unsurlarını kullanarak çözmesi bunda oldukça etkendir.

Daha geçtiğimiz haftalarda Afrika Birliği'nin dahi çözemediği Etiyopya-Somali arasındaki sorunların Türkiye'nin arabuluculuğunda çözülmesi ve varılan mutabakatın Ankara Mutabakatı olarak isimlendirilmesi bunun en somut örneğidir.

Şimdi ise Ukrayna-Rusya savaşının sonlandırılmasında tekrar İstanbul modeli konuşuluyor. Oysa Trump savaşın 24 saat içinde çözüleceğini düşünerek, göreve geldiği an Riyad'da bir toplantı düzenlenmesini sağlamıştı.

Olmadı.

Olmadı zira ülkesi işgal altındaki Ukrayna Devlet Başkanı Zelenski, böyle bir toplantının yapıldığını basından duyduğunu tüm dünyaya ilan edivermişti. Arkasından Beyaz Saray'da karşı karşıya kaldığı muamele ve hemen ardından Türkiye ziyareti.

O zaman konuyu detaylarıyla özetlemiş ve Zelenski'nin Dolmabahçe görüşmelerinden hemen sonra İngiltere'ye inanmasının nasıl bir hata olduğunu umarız anlamıştır demiştik.

Sanırım anlamış.

Putin zaman zaman Türkiye'nin arabulucu rolüne yönelik eleştiriler getirse de sanırım Putin de bu soruna arabuluculuk edecek Türkiye'den daha ilkeli ve adil bir ülke olmadığına ikna olmuş. İkna olmuş ki görüşmelerin İstanbul'da devam etmesini talep ediyor.

AYNI HAFTA İÇİNDE SİLAHLARA VEDA AÇIKLAMASI

Böyle bir zaman diliminde ise PKK terör örgütü kendisini feshettiğini dünya aleme duyuruyor.

Bu konuya dair ihtiyatlı iyimserliğimi herkes bu köşeden bilir ve hala bu tarihi olayın ne kadar önemli bir eşik olduğunu bilsem de sahadaki teyit mekanizmasının iyi çalışmasının önemine inananlardanım. Hatta sizi karamsarlığa sürüklemek istemem lakin Suriye'deki YPG'nin silahlara vedasının zor yoluyla mümkün olacağını kaç gündür yazıp konuşuyorum.

Ama bir de ne görelim, 14 Mayıs 2023 seçimlerinde Suriye ve Irak'tan asker çekeceğini açıklayan, Avrupa yerel yönetimler özerklik şartını şerhsiz kabul edeceğini ilan eden Kemal Kılıçdaroğlu'nun medya ayağındaki hizmetçileri şimdi konuyu Sevr'e ve Türkiye'nin parçalanmasına kadar taşımaya başladılar.

Siz zayıf olursanız elbette size her konuyu dayatırlar, bunda şirk şüphe yok ama Türkiye Irak'tan ve Suriye'den kısa vade içinde askerlerini çekiyor değil.

Oysa siz daha düne kadar TSK'yı Irak ve Suriye'den çekeceğini vaat eden adayı desteklemiştiniz.

Kerameti kendinden menkul biri de bir ara İsrail asla Türkiye ile savaşmaz çünkü iki ülke arasında bu konuda bir anlayış var gibi önüne verilmiş metinden lakırdılar çıkartıyordu, şimdi de PKK'nın silah bırakmasından bana ne ben zaten savaşmıyorum ki diyor.

El hak siz zaten hiç harp etmediniz, cenazesi sizin yaşadığınız muhitten kalkan kaç şehit cenazesi gördünüz Allah aşkına.

Maskülen ya da feminen ayrımı yapmadan size cevabı Orhan Veli versin:

Ne atom bombası ne Londra Konferansı.

Bir elinde cımbız,

Bir elinde ayna;

Umurunda mı dünya!