Gülen Hareketi ârâfta yaşıyor. Ne istihbarat ve yargı-güvenlik bürokrasisiyle bu kadar iç içe girmiş ve statükocu sermaye ile tespih taneleri gibi yan yana dizilmiş yapısı sebebiyle tam bir sivil toplum kuruluşu olabiliyor. Ne de siyasetin tam anlamıyla içinde yer alsa da bir siyasi partiye dönüşebiliyor.
Herkesin aklındaki soruyu sorayım: Peki Gülen Hareketi bir siyasi partiye dönüşse acaba Türkiye seçmeninden dişe dokunur bir oy alır mıydı? Cevabın “hayır” olduğunu açıkça ortaya koyan onlarca anketi bir kenara koyup “peki neden?” sorusunu soralım:

Gereklerini yerine getir
Çünkü; millet yukarda anlatılan ârâfta kalma halini bir sorun olarak görüyor. Cemaatsen cemaatsindir, gereklerini yerine getirirsin. Siyasi parti isen başkalarının omuzlarının üzerinden ateş etmeyi bırakıp sahaya inersin. Yüz kere “ben bir STK'yım” demekle bir STK olunmuyor. Reklamlarda dendiği gibi “imaj her şeydir” ve Hareket'in millet nezdindeki imajı, değişik saiklerle siyaseti dışardan dizayn etmeye çalışan bir hibrit yapı olduğu şeklindedir.
Çünkü; millet tercihini Twitter üzerinden vermez. Siyaset Twitter'da trending topic yapmaya benzemez. Twitler ikiye katlanın deyince ikiye katlanır. Fakat oylar, Beşşar Esed değilseniz, “ikiye katlayın” demekle ikiye katlanmaz. Oy alabilmek için sahaya inip, Diyarbakır'dan Edirne'ye kadar mitingler yapmak, “atlastan cepkenli yiğit akıncı” tarzı seçim şarkıları yazmak, gazete aboneliği için çalınan kapıları bu sefer oy için çalmak lazım.
Çünkü; millet rüyayla amel etmez. Eliyle dokunup, gözüyle görmediği bir lidere oy vermez. Bu konuda en büyük sorun, Fethullah Gülen'in sebebini bilmediğim bir şekilde senelerdir ABD'de olmasıdır. Türk halkıyla ilişkisi internet üzerinden yürüyen bir lider, sandıkta aradığını bulamaz.

Sorgulanan hadislerden birkaçı
Çünkü; millet “milli”yi önemser. Hareketin İsrail konusundaki pozisyonu, Batı'daki bir takım çevrelerle yürüttüğü ve mahiyetini anlayamadığımız ilişki, en hafif ifadeyle Milli İstihbarat Teşkilatı antipatisi, durdurulan TIRlar, Batı'ya Türkiye hükümetini şikayet etme çabaları, İngilizce hashtag'ler... Graham Fuller'ler, Morton Abramowitz'ler... Hareketin milli pozisyonunu millet nezdinde sorgulatan hadiselerden sadece birkaçı.
Çünkü; millet 17 Aralık operasyonunu AK Parti hükümetine karşı küresel güdümlü bir operasyon olarak görüyor ve merkezine Gülen Hareketi'ni yerleştiriyor. Bu durum milliliğin sorgulanmasıyla birlikte Hareket'in hükümete karşı kullandığı argümanları da halk nezdinde boşa çıkarıyor. Yani millet “asıl hırsızlık, milli irade hırsızlığıdır” diyor. Her ikisinin de cezalandırılmasını istediği yolsuzlukları, bireysel hadiseler; 17 Aralık siyaseti dışardan dizayn operasyonunu ise kendi iradesine karşı küresel bir tehdit olarak görüyor.
Çünkü; millet ekonomideki mevcut problemlerle 17 Aralık operasyonu arasında bağlantı kuruyor. Yani problemlerin arkasında FED'i falan değil, 17 Aralık'ı görüyor.
Çünkü; millet Gülen Hareketi'nin devlet kurumlarındaki güç temerküzünü normal karşılamıyor. Örneğin, KPSS'den yargı sınavlarına kadar sınav usulsüzlükleriyle Hareket arasında, doğru veya yanlış olup olmadığını benim bilmediğim bir bağ kuruyor.

Millet Erdoğan'ı seviyor
Çünkü; millet vesayetlerden bıkmış durumda. Sadece Gülen Hareketi'nin değil, herhangi bir İslami cemaatin, kurumun veya etnik yapının da siyaset üzerinde vesayet kurma çabasını tasvip etmiyor.
Çünkü; millet Başbakan Erdoğan'ı seviyor. Gülen Hareketi'nin hedefe yerleştirdiği Başbakan Erdoğan, bölgemizin en sevilen lideri. Bu sebepten Erdoğan'a yönelik kampanyalar fayda sağlamadığı gibi ters de tepiyor.
Çünkü'ler uzayıp gider. Tablo, Hareket'in aktif siyaset bekasının parlak olmadığı yönünde. Tabii bunlar milletin algısı. Milletin algısının bu şekilde olmadığını ispat etmenin tek yolu da maalesef yine sandık ve aktif siyaset...