Diyelim ki Akit muhabiri münafık!

Yine diyelim ki Akit muhabiri provokatör!
O vakit bunun bir haber değeri yok mu?
Zaman Gazetesi niçin Genel Yayın Yönetmeni’ne sahip çıkmadı?
Niçin bu olayı görmedi?
Provokatörlük yapan münafık muhabirin Ekrem Dumanlı’ya “ettikleri” birinci sayfadan görülmeyi hak etmiyor muydu?
Bence ediyordu.
***
Gelelim bir başka soruya. Akit muhabiri ne yaptı ki, yahut ne söyledi ki provokatör oldu?
Dahası münafık!
Oysa basit bir soru sormuştu.
“Cemaatin Güneydoğu’da BDP’ye oy verdiğini söylediniz, bu bir itiraf mıydı?”
Bu soruya bir başka soruyla cevap verebilirdi mesela.
“Neyin itirafı?” diyebilirdi.
Yılların gazetecisi bunu yapmak yerine, “münafıklar” diyerek hakaret etti.
Bir başka şey daha yapabilirdi?
“BDP’ye oy vermek suç mu?” diyebilirdi.
Yılların gazetecisi bunu sormak yerine provokatör suçlamasında bulundu.
Bitmedi!
“Evet bazı arkadaşlarımız Güneydoğu’da BDP’ye oy verdi, ne var bunda?” da diyebilirdi.
Bunu da yapamadı.
Korumalarıyla birlikte o muhabir arkadaşı itip kaktılar.
Oysa şöyle yapsaydı daha doğru olmaz mıydı?
BİR-Kendisine bu soruyu yönelten muhabire, “Gel arkadaşım, önce sana bir kitap imzalayayım, sonra sorarsın sorunu” diyerek psikolojik üstünlüğü elde etseydi.
İKİ- Hangi gazetede çalıştığı, evli mi bekâr mı olduğu, çocuğunun olup olmadığı gibi sorular yöneltip, meseleyi bir parça sulandırsaydı.
ÜÇ-“Buraya imza için geldim, yarın falanca saatte gel, istediğini sor” diyerek mekânsal üstünlüğü ele geçirseydi.
***
Şüphesiz yılların gazetecisinden beklenen bunlardı.
Ekrem Dumanlı böylesi çirkin bir görüntünün oluşmaması için daha birçok şey yapabilirdi.
Ama yapamadı.
Bir gazeteci kışkırtıcı sorular sorabilir.
Cevap alabilmek için tahrik edebilir.
Bu işin doğasında vardır.
Tıpkı Zaman gazetesinin Fadıl Akgündüz’ün peşine taktığı “acar muhabirin!” yaptığı gibi.
Ekrem Dumanlı, Fadıl Akgündüz kadar soğukkanlı davranamadı.
Sanırım tekrar tekrar yayınlanan o haberi izlememiş.
İzleyip Fadıl Akgündüz’den bir parça ders alabilir.
Ve son bir not.
Dumanlı’nın sinirleri harap olmuş. Görüntü böyle!
Sanırım biraz dinlenmeye ihtiyacı var.
Bu arada son günlerde habercilere yönelik saldırılar maalesef arttı.
Maşallah! Meslek örgütlerinin gıkı çıkmıyor.
Bu satırları yazarken henüz bir meslek kuruluşundan Ekrem Dumanlı’ya kınama gelmemişti.