Hakan Şükür’ü hepimiz tanırız!
‘Hoca’sını biliriz!
‘Cemaat’ini de.
Kendisi de gizlemez.
Her fırsatta gururla söyler.

Şimdi ‘bu’ Hakan Şükür; “Paralelci” oldukları iddiasıyla, “casusluk” suçlamasıyla gözaltına alınan polislerin nezarethanesine zorla girmiş!
Kapıda nöbet tutan polisler her ne kadar engellemeye çalışsa da başaramamış.
“Bana karışamazsınız, ben milletvekiliyim, dokunulmazlığım var, çekilin, kaçılın…” falan deyip nezarete dalmış.
Dahası bir de o polisleri etrafına toplayıp poz vermiş.
Mutlu aile pozu.
Belli ki bütün gayret bu poz içinmiş.
Anlaşılıyor ki önceden kurgulanmış.
Neyse, gelelim biz asıl meseleye.
Tamam, Hakan Şükür’ü tanıyoruz. Peki o polisleri tanıyor muyuz?
Evet, onları da tanıyoruz.
‘Hoca’sını da ‘cemaat’ini de…
Pekiiii, emniyet müdürlüğünün önünde toplanıp ‘o polisler’ için nümayiş yapan ‘Abla’ları tanıyor muyuz?
Tabii ki tanıyoruz.
Peki, nümayiş yapanlara yemek pişiren Oktay Usta’yı tanıyor muyuz?
Onu da tanıyoruz.
Bitmedi!
Günlerdir o polisleri savunmak için didinen, yırtınan, küfreden, hakaret eden, yalan haberler yapan o medyayı tanıyor muyuz?
Tanıyoruz.
Hadi şimdi size zor bir soru.
Kim bunlar?
Başındaki başörtüsü yasaklanırken bile sokağa çıkmayan, eylem yapmayan bu insanlar hiç tanımadıkları, bilmedikleri polisler için mi eylem yapıyor?
Polis sevgisinden, adalet tutkusundan mıdır?
Bir milletvekili hiç tanımadığı bilmediği polisler için mi nezarethane basıyor?
Hakkında soruşturma açılacağını bildiği halde mi bu suçu işliyor?
Sormazlar mı bu ülkede ilk kez mi polis yargılanıyor?
Malum medya hiç tanımadığı o polisler için mi günlerdir ‘kurtarma operasyonları’ çekiyor?
Yapmayın beyler!
Hem komik oluyorsunuz hem de rezil.
Ne demişti muhterem?
“Binde birini bile tanımam”.
Binde birini bile.
Binde birini.
O vakit moda tabirle söyleyelim:
Yav he he!
Uzun lafın kısası, herkes her şeyi görüyor, farkında.
Villada oturan polis müdürünü, 537 ödül maaş alan bir diğerini, kelepçe şovları, mavi tişörtleri…
Kimse yemiyor artık.
İyisi mi az biraz susun!
Bırakın da hukuk gereğini yapsın.