Elbette bahsettiğimiz kişi bir HDP milletvekili olunca, hiçbir şenaatin üzerinde eğreti durmayacağına yönelik genel bir kabul var.

Var var olmasına da, tesettürlü bir kadına, Kürt milletini sekülerleştirmeyi hedefleyen bir hareketin içinde olunca bir kulak kabartıyor insan.

Acaba ne diyecek?

“Her şenaat bir şekilde yakışır üstüne” derken tahkir etmiyoruz.

Durum bu.

PKK ile arasındaki organik bağı mükerreren ikrar etmiş bir partimsiden bahsediyoruz.

Hani şu yıllardır kan akıtan, çocuklarımızı dağa götüren, orada dedesi yaşında adamların kucağına oturtup iğfal ettiren.

Uyuşturucu imalatı ve kaçakçılığı ile önemli bir gelir kapısına sahip olan.

Avrupa’nın dört köşesinde haraç toplayan, adam kaçıran, tetikçilik hizmeti veren örgüt var ya.

Onun bir parçasıyım diyorsanız hiçbir şenaat üzerinize bol gelmez.

Fakat yine de merak ediyoruz. Kadın başını muntazam kapamış. Bir hikmet olmalı zebanında…

Yok ama.

Kerametin çulda çaputta, kılda tüyde olmadığına mücessem delil gibi bir şey.

Şöyle diyor:

“Ben demokratik mücadeleyi, parlamenter sistemi, insanlarımızın iradesini, bu mücadeleyi tercih ederek, bizler, her birimiz buraya geldik. İsteseydik dağa gitmeye engel mi var bize? Gidip savaşamaz mıydık? Dağı tercih edemez miydik sevgili arkadaşlar?”

Yani prensipte dağa çıkabiliyor.

Ahlaki hiçbir engeli yok.

Vicdanında dağa çıkmak yanlış bir şeye tekabül etmiyor.

Sahip olduğunu iddia ettiği imanı, dağa çıkma konusunda bir mani koymuyor önüne.

İstemiyor sadece.

İstemediği için çıkmıyor.

İstemediği için başka bir tercihte bulunuyor.

Yoksa dağa çıkmak da bir tercih kendisi için.

Hal böyle olunca potansiyel olarak dağda oluyor insan.

Meclis kürsüsünden hitap ediyor oluşu, gönlünün bir kenarının dağda olduğu gerçeğini değiştirmiyor.

Şimdi tutup da minnet mi duyalım, Allah aşkına canı istemedi diye?

Bir gün canı isterse, kendisine mani olacak hiçbir değer olmayan bir insana, şimdilik dağa çıkmadı diye arz-ı şükran mı edelim?

Keşke “dağa çıkmak bir yöntem değildir” diyebilseydi.

“Olmaz arkadaşlar, sıktığınız kurşun bu ülkeye, bu ülkenin evladına sıkılıyor” diyebilseydi.

“Nahak yere yıllardır emperyalizmin payandası olmaktan başka hiçbir şey yapmadı o dağdakiler” diyebilseydi.

Hayır, bunu yapmadı.

Aksine çok doğal bir dağa çıkma seçeneğini lütfen ve keremen reddettiğini açıkladı.

HDP’nin neden bu ülkenin bir partisi olamayacağını zımnen izah etti.

Teşekkür ediyoruz kendisine.

Sayesinde en onlardan görünmeyenin dahi, fersah fersah bizden uzak olduğunun bilmem kaç yüzüncü sağlamasını yaptık.

İsteseydik bu sözlere bir başka keramet yükleyebilir, kırk dereden su getirir, başka türlü tevil ederdik.

Fakat biz de bunu istemedik.

Manimiz yalnızca paşa keyfimiz olmadı istemezken.

Aksine kendisinin hiç değinmediği ahlak oldu, vicdan oldu, iman oldu; bize bu sözleri sevimsiz gösteren.

Daha söylenecek nice söz var bu hususta; dilimin ucuna geliyor, ancak söylemiyorum.

Ne yapalım bu da benim tercihim?