B.

Suriyeli mültecilerin Avrupa kapılarına dayandığı günlerdi... Dönemin Bavyera Başbakanı bir açıklama yapmıştı: "Anaokulu kapasitemiz yetersiz. Mültecileri kabul edemeyiz". Muhtemelen dalga geçmişti, zira anaokulunu umursayan da yoktu, insanların eli kanlı bir zalimin elinden hayatlarını kurtarmak üzere yollara düştüğü o günlerde.

Türkiye yoğun eleştirilere maruz kalıyordu. Rusya ile Akkuyu Nükleer Tesisi'nin yapımı üzerine anlaşmaya varılmış, Türkiye nükleer enerji kullanan ülkeler arasına girme niyetini beyan etmişti. Kendileri nükleer enerji kullanan ülkeler birdenbire, dünyanın geleceği ve çevre adında Türkiye'ye saldırmış, demediklerini bırakmaz olmuşlardı. Efendim, kendileri de kullanmayı bırakacaklarmış zaten ama biraz zamana ihtiyaçları varmış. Türkiye hiç kullanmamalıymış. Kullanırsa çevre düşmanı olurmuş. Hepimiz işittik bu sözleri, Batı'dan duymayanlarımız içerideki borazanlardan biteviye işittiler.

Aynı günlerde yoğun bir algı operasyonu eşzamanlı olarak yürütüldü. Ülkemizin ulusal güvenliğini tehdit etse dahi basın özgürlüğü Tanrı'dan gelen bir hediyeymiş ve hiç kimsenin haddi değilmiş ki bunu bir şekilde haleldar etsin. Basın alet edilerek size karşı tezgahlanan komploları, çekilen operasyonları sineye çekmek zorundaymışsınız. Zira bu, basın özgürlüğünün bir gereğiymiş. Demokrat olmak bir parça da içeriden vurulmayı gerektirirmiş. Buna da ikna etmeye çalıştılar bizi dalga geçercesine.

Demokrasinin çok yüce idealleri varmış ve bu idealler her ne olursa olsun asla terk edilemezmiş. Bakaymışız İskandinav ülkelerine...

Sizin anlayacağınız, matinelerin devamlı olduğu bir sinemada, aynı senaristin elinden çıkmış bir filmler kuşağı izledik senelerce. Bir komedi serisi diyelim; hep benzer aktörlerin oynadığı, birbirini andıran esprilerin yapıldığı ve az sonra gelecek tiradı herkesin tahmin edebildiği bir komedi filmleri serisi.

Atlantik film gururla sunar... Sundu, iyi de gişe yaptı. Recep İvedik'in gişe rekorları kırdığı bir memlekette bu durum kimsenin dikkatini çekmedi elbette.

Her film gibi bunun da miyadı doldu. Neticede en güzel film dahi bir ömür izlenmez. "Matinelerimiz devamlı" serlevhasına sahip sinemamızda yeni bir filmler silsilesi gösterime girdi. Komediden sıkılmışlara gerilim izlemesi önerildi.

Ukraynalı mülteciler kapılarına dayanınca "parkta, bahçede, barda, pavyonda nerede yer bulursanız kıvrılın yatın" diye panikle almak zorunda kaldılar. Anaokulu kapasitesi birdenbire önemini yitirdi.

Rusya hakkında Batı'nın resmi görüşlerini dillendirmeyen haber sitelerini ve kanalları sansürlediler. Basın özgürlüğünü ferman eden Tanrı'ya olan imanları zedelendi sanırım.

Nükleer enerjiyi birdenbire yeşil enerji ilan ettiler. Yetmedi termik santralleri yeniden devreye sokacaklarını açıkladılar. Dünyanın ve çevrenin geleceği, Avrupa'nın elektrik ihtiyacından önemsiz derekeye indi ansızın. O, asla haleldar edilemez ilan ettikleri demokratik prensipleri Türkiye ile pazarlık uğruna hemencecik meze ettiler. Serin İskandinav demokrasisi baharatlı bir yolculuğa çıkıverdi bir kaç gün içinde.

Sinemada kötü bir gerilim kuşağı gösterime girdi anlayacağınız. Drama tonları baskın bir gerilim silsilesi...

Bu silsilesinin senaristi yine aynı adamdır. Aktörler aynı, tiradlar tahmin edilebilir.

Atlantik Film gururla sunar!

Atlantik Film pek utanmaz, elbette gururla sunar, zira adam her şeyin bir film icabı olduğunu ve önemli olanın gişe olduğunu bilir. Senaryoya bakıp bakıp ağlamak, iç geçirmek, beyazperdedeki oyunculardan utanmak, onlara yaranmaya çalışmak bize mahsus bir şeydir. Seyircimiz sürekli üstünü başını düzeltmektedir, beyazperdedeki oyuncuya rezil olmamak için. Neticede kim bilir belki Zeki Müren de bizi görmektedir...

Ben bu filmden de sinemadan da sıkıldım. Mısır bitti, Alaska-frigo eridi... Peki ne yapmalı? Yıllardır söylüyoruz, kendi filmimizi çekmeli. Şöyle ortaya karışık... Biraz hüzün biraz komedi, biraz hayat biraz dram, biraz kül biraz duman o biziz işte...