B.

Dün tüm gün sosyal medyada "öldü" "ölmedi" levhaları altında akıp giden gündeme bakarken bir sızı hissettim içimde.

Cumhurbaşkanı gibi, az sonra her hangi bir fiili haber olacak bir kimse için öldü ölmedi rivayetlerini yaymanın da bunlara ciddi cevap vermenin de bir alemi yok.

"Demek ki tüm bu saçmalıklar nebbaşlıktan neşet ediyor" dedim kendi kendime...

Birileri ölse de, altın dişlerini sökseler...

Her kim olursa olsun ölen, buna muttali olmakla dizleri dermansız kalan bendeniz böyle bir bayağılığı müstekreh bir şey olarak görürüm.

Vadesi dolunca zaten gidecek her kul. İş ki enfas-ı mâdude dolsun.

O da onun vakt-i merhunudur.

Derken bizi şeş cihette çepe çevre saran o melun Thanatos'u düşündüm. Düşünmesine düşünmezdim de Mehmet Yalçın Yılmaz hatırlattı bana bu teskin olamaz nefretin menbaını.

Evet hakikaten çevremiz, siyasal görüşü ne olursa olsun insani, vicdani bir vasatı kabul etmeyecek; huzuru ötekinin tahribinde bulacak kötülerle dolu.

Makul olan onlara ürkütücü geliyor.

Hiç bir makule yanaşmadıkları gibi, makul kalmaya özen gösterenlere de bulundukları duruma nispetle irtidada düşmüş muamelesi yapıyorlar.

İnanın, en az onlar kadar onurluyuzdur. Biz de canımız yanınca, hududumuz haleldar edilince feveran etmeyi biliriz.

Velakin sürekli bir tahkir etme hali ile yaşamak istemiyoruz biz normaller. Muhatabımız olsun olmasın, öteki ile bir müsterekliğimiz olsun istiyoruz.

Zira bizim kendisi için ah edilecek bir yarimiz var.

Velinimetim hocam Sadettin Ökten sayesinde tanıdığım Yenişehirli Avni geldi aklıma derken.

"sanman ki taleb-i devlet ü câh etmeğe geldik

biz âleme bir yâr için âh etmeğe geldik..." demiş.

Şanslı adammış vesselam. Ah edilecek bir yari varmış.

Ezcümle o zenginleştirici ah etme halinden, fakirleştirici tahkir etme haline dönüşmek hiç de bize yakışır şey değilmiş, bir kez daha tefekkür ettim.

Ve muvakkat alemim demek olan gündemimin ne olacağını belirlemek lüksünü bundan sonra bu nebbaşlara bırakmamaya niyet ettim.

Akbabalara da nebbaşlara da teveccüh etmemeye, bunları muhatap alıp cevap yetiştirmemeye; vasatı aşırıya, normali anormale tercih etmeye niyet ettim.

Sizlere de haddimi aşarak aynını tavsiye ederim.

Kavga değil bu kıyak

İyi Parti ile HDP yine kavgaya tutuştu.

Görün de inanmayın.

Birbirini siyaseten var kılan bir karşıtlık bu. Hele Kılıçdaroğlu Akşener'i cumhuriyete ihanet etmekle itham ettikten sonra, bir şekilde imajını farklı bir merkezde yeniden var kılmak zorunda kaldı İYİ Parti.

Elbette HDP'den ala zemin bulunmaz böyle bir şey için.

Zaten ne zaman aralarındaki paralellik tartışılır hale gelse kavgaya tutuşuyorlar.

Hemen peşi sıra Kılıçdaroğlu yeminler etti, Kandil'i yerle bir etmeye...

Anlayacağınız, vitrin tasası ile kavgalar edildi bu hafta Millet İttifakında; bu kavga ile birbirlerini yarın için var kıldılar.