B. Sadece tek bir soru soracağım: Google'a bakmadan Yeni Zelanda'nın başkentini bilecek kaç kişi yaşıyordur memleketimizde.

Haydi bize uzak diyelim. Dominyonu olduğu İngiltere'nin sokağında kaç kişi bilir?

Üç-beş, sekiz-on...

Kadın başbakanı ile dünyanın dikkatini çekti, cami saldırıları ile ülkemizde de gündem oldu. Haritadaki yerini sorsanız, İzlanda ile karıştıranlar Kuzey Buz Denizi'nde ararlar...

Büyükelçisi bağımsız Türk mahkemelerine akıl veriyor... Üstelik adını ilk defa duyduğu, muhtemelen yolda görse tanımayacağı, hiçbir direkt alakası olmayan bir kimsenin davası hakkında.

Hangi ağırlıkla, hangi akılla?

Elbette istenmeyecek, hadlerini bilecekler.

Norveç'e "onlarca adamın katili Breivik'e ödül gibi ceza verdiniz. Bunu azıcık artırın" dese büyükelçimiz acaba üç gün uyuyabilir mi Oslo'da?

Elbette hadlerini bilecek, hukuk sistemimize burunlarını sokmayacaklar!

KATİYEN DALGA GEÇİYOR, KÂALE ALMAYINIZ

İBB'nin düzenlediği "Tren Çekme" yarışmasının ilanını metroda okudum.

"Yok, yapmaz. Olmaz öyle şey" dedim.

Hemen her gün vatandaşlarının otobüs ittiği bir şehrin belediye başkanı, gelecek filmlerin fragmanını gösterir gibi "tramvay çekme" müsabakası düzenlemez.

Yetmemiş, bütün İstanbul ahalisini de izlemeye davet etmiş.

Evelce kararı alınmış bir organizasyon olsa dahi usulca iptal edip, milletin gözüne gözüne sokmamak lazımdı. Haydi Türkçesini söyleyelim, utanmak lazımdı. Utanmamış yapmış.

Artık eminim, katiyyen dalga geçiyor. Bir kenarda kıs kıs gülüyor.

En iyisi kâale almayalım.

POYRAZ BALTACIGİL DAHA İYİSİNİ HAK EDİYOR

Medar-ı iftiharımız gençlerimizden Poyraz Baltacıgil'i dinlemek büyük zevk.

Dünyaca tanınan ağabeyi Efe Baltacıgil'in izinde bir çelist olarak her sahne aldığında parıldıyor.

Son olarak dün TRT 2'de İzmir Devlet Senfoni Orkestrası'nın eşliğinde izleme imkanım oldu.

Her zamanki gibi muhteşem, haza kabiliyet, mücessem yetenek bir çocuk. Babasının evladı olma şansını mükemmel şekilde değerlendirmiş. Gurur duyarak izledim.

Orkestraya bakınca ise migrenin tuttu.

Muhtemelen konuk şef Hakan Şensoy "Nereye düştüm ben böyle?" diye sormuştur.

İnsicamsız yaylılar arasındaki uyumsuzluk, özellikle ritm düştüğünde aşikar hale geliyor. Güzel müziğin kötü icrası nasıl olur görüyorsunuz. İzlediğim en kötü orkestra. Müzikteki büyük özensizlik kulaklarınızı yoruyor.

Üstelik özensizlik icra ile de sınırlı değil. Bir senfoni orkestrasında ilk defa tişört giyen bir trompetçiye denk geldim. Fena izleyici değilimdir, pek çok orkestra izledim, bir benzerini görmedim. Korno çalan genç adamın ise saçı başı birbirine girmiş, akşamdan kalmış edası ile "bitse de gitsek" havalarında...

Demek sorun kabiliyetten değil, bir nevi memuriyet sıkıntısında neşet ediyor. Mesai dolduruyorlar, hiçbir ihtimamları yok!

Poyraz gibi gençleri dünya sahnesine çıkarırken daha özenli refakatçiler bulmamız gerekiyor.

Öyle bir ışıltı çok daha iyisini hak ediyor.