5 puanlık farkın özgüveni her halinden belliydi Beşiktaş'ın maça başlarken. Rahat, baskıdan, gerginlikten ve telaştan uzaktı. Yani olgundu sahada. Atiba'nın merkezde kaldığı, diğer 5'linin ise çok hareketli, arzulu, topu ve boş alanı arayan hali vardı.

Beşiktaş, topa net olarak sahip oldu. Sık sık gördüğümüz aceleci ve bir an önce golü bulma telaşı yoktu. Ancak ilk yarıda asıl eksik olan oyun temposunun devamlılığı. Faul ve sakatlıklar nedeniyle oyunun sık sık durmasının da etkisi oldu elbette ama tempoyu istediği seviyeye bir türlü çıkaramadı Beşiktaş.

Sivasspor'un Burhan ve Aatif'ın kenarlardan oluşacak hızlı çıkışlar üzere kurulu planı zaman zaman tuttu ama o ataklar tehlikeye dönüşmedi. Pas örgüsünün beceriyle süslendiği organizasyonda Beşiktaş, 10'uncu dakikada ilk fırsatını Olcay'la yakaladı.

Ancak Gomez'in vuramadığı kafa pozisyonu haricinde hemen hemen devamı gelmedi. Hasan Kabze dışında kalan 4 artı 5'li bloğu çok zorlanmadan deldi Beşiktaş, ama 1-2'si dışında final paslarında beceriden uzaktı ilk yarı boyunca.
İkinci yarıyla birlikte Sivasspor biraz daha öne çıkmaya başladı, yani takım boyunu uzattı. Bu da Beşiktaş'ın en sevdiği oyun tarzı için fırsat verdi. Boş alan, hızlı ve dik paslaşmalar... Gomez'in golünde de öyle oldu zaten.

Kaliteli ve hızlı kısa paslar... Tempo ve ritmini bulunca da Beşiktaş, en azından bu lig seviyesinde durdurulamaz olabiliyor. Hemen arkasından da yine dik ara pasla Gomez içeri girdi ve penaltıyı aldı. Bu 4 dakikada da Beşiktaş maçı kopardı zaten.

Sonrasındaysa skorun avantajıyla topu tuttu ve tempoyu düşürdü istediği gibi. 90 artıda Aatif'ın golü gelse de son 5 haftaya girerken önemli deplasmanlardan birini kayıpsız geçti böylece Beşiktaş. Şampiyonluğa da bir adım daha yaklaştı.