Serdar Turgut'un, Hilal Cebeci'yi konuk ettiği programı, kısmen de olsa ilgiyle izledim. Birbirini anlamakta doğal olarak zorlanan Turgut ve Cebeci'yi izlerken de konu üzerine düşünme fırsatı buldum: 'Zaten hep soyunan, pek az giyinik olan biri twitter'da soyununca niye bu kadar olay oldu? Bu işin sırrı ne?' Soru bu...
İşin sırrı, 'ulaşılır' olmak, sayın merak eden. Hilal Cebeci'nin ya da X kişinin google'da kaç tane çıplak fotoğrafı olduğu hiç önemli değil. İletişimde farklı bir boyut ve olasılık yaratan twitter'ın en büyük cazibesi mention - yani kişiye özel mesaj. Takip ettiği kişiye mesaj atan biri, cevap almasa bile biliyor ki, mesajı görülüyor/okunuyor. Mesajın adrese ulaşması demek de, pozitif ya da negatif olduğu fark etmeksizin amacına ulaşmak demek. 'Ulaşılır' olmak tam da bu işte.

TEMEL İÇGÜDÜ
Google'daki, dergilerdeki veya filmlerdeki çıplaklarla, twitter'daki çıplakların arasında büyük bir fark var bu açıdan. En güzel, en çekici, en kışkırtıcı, en cesur, en seksi, en acayip olmaktan daha güçlü bir silah, 'ulaşılır' olmak. Hele de bizim gibi, ilişkilerde mesafe sevmeyen toplumlarda. Hilal Cebeci çok iyi kavramış aslında işi: 'Türk erkeği göz göze iletişimi sever' demesi ve hep 'bakan' fotoğraflar paylaşması hiç de boş şeyler değil. Ne yaptığını teorik olarak bilmese de içgüdüleriyle doğru damarı yakalamış ve hedefi 12'den vurmuş. Alay veya protesto edilecek bir konu olduğunu da düşünmüyorum bunun. Eğlenmek, kafa bulmak doğal tabii de Hilal'e veya panpişlerine kızıp köpürmek yersiz. Aynı damarı kullanıp daha zeki veya seksi çıkışlar yakalamak da serbest ayrıca, sayın çekemeyen. İlgi çekmeyi öyle ya da böyle başarmış birine 'Yeter artık, kes ilgi çekmeyi!' demenin faydası yok.

HEDEF KİTLEYİ YÜCELTMEK
Hilal'in tutumundaki bir diğer 'doğru' ise hedef kitlesini yüceltmesi. Serdar Turgut, söz konusu fotoğraf başarısını 'erkek aptallığına' bağlayınca hemen itiraz etti ve panpişlerine sahip çıktı mesela. Göz önünde olan ve orada kalmayı her şeyden önemli sayan herkes bunu yapmak zorundadır. İlişkilerin temel prensibi de bu değil mi: Sahip olduğuna saygı duy - yoksa kaybedersin! İçgüdüleri Hilal'e doğruyu söylüyor. İnternet'in en çok sosyal ağlara bağlanmak için kullanıldığını düşününce neyin ne olduğu nur topu gibi çıkıyor ayrıca ortaya. Erkekler de kadınlar da yeni 'ilişkiler' istiyor. İlişki deyince 'aldatmak' gelir bizde hemen akla aman dikkat - bizi yaşatan, heyecan duymamızı sağlayan 'bağların' tamamını kastediyorum burada 'ilişkiler' derken. İnternet ülkesinde kurulan ilişkiler sokaktakilerden daha 'canlı' artık. İnternet'in kendisi sokaktan daha canlı hatta. İstisnalar muhakkak var ama 'sokak' çoğu kişi için yaşadığı yerden ibaret. Bir zamanlar 'sanal' diye kodlanan internet'te ise yarı çıplak fotoğrafını tweet'lemiş halde follower sayısını seyre dalan 'gerçek' insanlar var. Üstelik bir mention mesafede!

KAZANMAK VE FAYDA    
Söz konusu cazibe olduğunda, 'içgüdüler' her türlü donanımdan daha hızlı kazandırabiliyor, görüldüğü gibi. Hilal, kendi ölçeğinde ne kadar şarkı yapsa, klip çekse Serdar Turgut'a konuk olamaz, bu yazıya da konu olamazdı. Şimdi ise bir 'ikon' olarak ondan söz ediyoruz. Kazanmak dediğim panpiş kazanmak değil, bizzat bu işte. Kazandıklarını faydaya çevirme evresinde esas zorluk tabii. Cazibe de, tıpkı markalar ve ürünler gibi eskimeye/yaşlanmaya mahkumdur. Panpişe güven olmaz bu yüzden de, bugün senin panpişin olan yarın başkasının olabilir pekala.  

Home Tweet Home: Dün Pera Müzesi'nde açılışına gittiğim 'Şimdiki Zamanlar' sergisi çok başarılı. Anadolu Üniversitesi'nden bir sürü yetenekli sanatçı var - twitter.com /emreerbirer