Yıllar önce aynı kanalda program yaptığımız sırada tanıdım onu. Geleceği günü iple çekerdik. Ayaküstü minik bir sohbet bile gün ışığından uzak o depresif ofisi tazelemeye yeterdi. İş dünyasının aklına 'mor ineği' düşüren efsane adamdı o. Tecrübesinden ve birikiminden emin insanlara has, gerçek bir tevazuya sahipti. Yoğun iş, seyahat trafiğinin arasında programa nasıl vakit ayırdığına şaşırdık önce ama değerli bilgilerini daha fazla insana ulaştırma gayretini anlamak kolay oldu. 2005 yılını karşıladığım özel programda fark yaratmaya çalışıyordum bir gün. Yeme-içme konusunda en elegan ve fakat en 'tepeden bakmayan' yazıları yazan kişi olduğu için aynı zamanda... Onu davet ettim. Konuğum olmaya da vakit bularak yine şaşırttı beni. Ayaza aldırmadan bir sokak kafesinde buluşup, yeni yıl sofrasının altın ipuçlarını konuştuk. Ellerimiz cebimizde, vitrinlere baka baka yürüdük sonra şehirde. Bize ayrılan süre dolunca da dünyanın bir ucundaki konferansına uğurladım onu. İyi dileklerimizi paylaştığımız o yılbaşından sonra da görmedim. Taa ki geçtiğimiz pazar gününe kadar... Verdiği röportaj çarptı, böldü, dağıttı beni.
Hastane yatağında jilet gibi bir smokinle poz veren, son kitabını ve geçirdiği zor günleri Ayşe Arman'a anlatan Arman Kırım... Eşi Yudum ve hazinesi Zeynep'e baktım uzun uzun. Kaybettiği sağlığına inat gülümseyen yüzüne baktım o dağ gibi adamın... Sanırım hiç birimiz kanserin bu kadar yalın anlatıldığına şahit olmadık: 'Hava durumu gibi. Bir bakıyorsun iyi, bir bakıyorsun kötü...'
Ve sanırım pek azımız onun kadar tevekkül sahibiyiz: 'Allah cömertçe verirken 'Ben bunları zaten hak ettim' demeyeceksin, geri alırken de, 'Neden benden alıyorsun?' diye sorgulamayacaksın. Veren de o, alan da. Bize sadece kabullenmek ve sabretmek düşüyor. İngiliz atasözünü unutma: 'Hayat her şeyin tersini görecek kadar uzundur'...'
Ve ondan başka hiç kimse, 'başarıya koşanlara' bu kadar 'Türkçe' bir kitapla seslenemezdi: 'Bulut Gelir Söke'ye, Çek Eşeği Köşeye'... Değerli Arman Kırım'ın şahsında tüm hastalara acil şifalar diliyorum ve kara bulutların bir an önce dağılmasını umuyorum.

'Mor' çok yakıştı İETT'ye
Yüz güldüren şeyler nadiren oluyor ya bu ara. Geçen haftaki 'Burası seks otobüsü değil' işgüzarlığına İstanbullu genç sevgililerin verdiği cevap onlardan biri... Olayı sineye çekmeyip, Taksim-Sarıyer hattında bir durak boyunca 'öpüşme eylemi' yapan arkadaşlarımı candan tebrik ediyor, yanaklarından öpüyorum. İETT şoförlerine de tavsiyem; 'korumacı' hassasiyetlerini mobilize 'fortçulara' yöneltmeleri, sair zamanlarda ise gözlerini yoldan ayırmamaları... Haydi selametle.

Home Tweet Home:
Sabahları erkenden, gündeme delirip buraya koçbaşıyla girenler var ya, onlar olmasa tadı tuzu kalmaz buraların - twitter.com/AylinAsLIM