Pek meraklısı olmasa da bir başarısızlık hikayesi var bugün mecburi gündemimde. Artık dört yaşına yaklaşan iyi kalpli kız kurdu Arwen - bkz. ev arkadaşım - rutin park seanslarımızdan birinde, gözleri görmeyen bir kedi buldu. Çalıların arasında kıpırdamadan duran korku dolu bir kedi. Mama-su servisine başladık derhal, çabucak alıştı, gelişimizi coşkuyla karşılar oldu takip eden günlerde. Her sabah ve akşam aynı kuytuda buluşuyorduk onunla. Fakat saadet kısa sürdü. Görmeyen gözlerinden biri esaslı bir tırmıkla yırtılmış halde bulduk onu bir sabah. Kavga çıkmıştı demek biz uyurken. Vahimdi durum.

UMUDUN PEŞİNDE
Kafadar mahalle arkadaşım Mert'in yardımıyla bilge bir veteriner olan Tarık Bey'e götürdük hemen. 15 gün, sabah akşam iğne yedi garibim, gıkı bile çıkmadı. Ama bu sayede enfeksiyon tamamen iyileşti. Tam teşekküllü bir muayeneden de geçirildi o ara, bir başka melek veteriner Ceren Hanım ve ekibi tarafından ki; gözlerden hiç değilse birini kurtarabilir miyiz umudundaydık... Ama maalesef doğuştan kör olduğuna ve cerrahi olarak yapılacak hiçbir şey olmadığı ortaya çıktı. Hayatı boyunca klinikte kalamazdı elbette. Tekrar sokağa bırakmak ise kavga kıyamete terk etmek demekti onu yeniden. Mecburen eve geldik birlikte. Arwen'le anlaşmalarını dilemekten başka çare yoktu. 

UYARLANMA ÜSTADI 
Arwen'i küstürmemek ve kediciği sokaktan kurtarmaktı birinci hedef. Kapalı balkonu tahsis ettik kediye. Kontrollü ve sınırlı zamanlarda evde dolaşmasına izin verebiliyordum. Daha ilk çıkışında tamamen keşfetti ortamı. Koltuklara inmeyi çıkmayı bile bir çırpıda öğrendi. Mama, su, kum koordinatlarını ve evin krokisini çabucak ezberledi. Normal bir kediden farksız bir hayat sürdürebildiğini kolayca ispat etti. Şimdilerde sinek kovalama dalında altın madalya için yarışıyor.   

KARŞILIKSIZ AŞK
Arwen ise büyülenmiş gibiydi. Hayatta en merak ettiği şey kediydi ve evde bir kedi olması mucizevi bir hediyeydi onun için. Neredeyse yemek yemeyi bile unutup kediye adadı kendini. Parkta gezip oynamakla bile ilgilenmiyor, koşarak eve, kedisine dönmeyi istiyordu. İlk günler boyunca kedi önde Arwen arkada yakın takipte kaldılar. Bir saniye bile yanından ayrılmıyor, gözlerini kediden alamıyordu. Fakat ne yazık ki Arwen'in aşkı karşılıksızdı. Kedi giderek 'bırak peşimi bıktım senden' havasına girerken, Arwen 'madem geldin hadi oynayalım!' tavrında ısrarcıydı. Her reddediliş ise biraz daha kırgın bakmasına sebep oluyordu. Derken bir akşamüstü olası bir kovalamaç yaşandı... Yenilgiyi kabul etmekten başka çarem kalmadı.

ARANAN FORMÜLE ULAŞILAMADI
Kimse zarar görmedi ama kedi mecburen balkona geri döndü. Arwen ise umutsuz bir cam arkası nöbetine kilitlendi. Kedi, bir köpek değil insan yoldaş isteğinde kararlıydı. Arwen sonunda pes etti ve kedi yokmuş gibi davranmaya başladı. Ne bir kıskançlık, ne bir küslük, ne bir kapris. Büyük bir olgunlukla akışa bıraktı. Kedinin talepleri ve ihtiyaçları ise günden güne arttı doğal olarak. Arwen'den gizli yaptığı ev keyfi ve koltuk sefaları fazlasıyla hoşuna gitti. Öyle ki; artık balkonda durmak istemiyor, özgür ve insanlı yaşama olan ihtiyacını da mütemadiyen miyavlayarak haykırıyor.

KAHRAMAN ARANIYOR
Zor durumdayız sonuç olarak. Kedi haklı, çünkü bu kısıtlı hayat öylesi özgür bir ruh için son derece yetersiz. Arwen haklı, çünkü kedi hakları gereği oda hapsine bile katlandığı halde gene de yaranamıyor, aşkına karşılık bulamıyor. Bana gelince; iyilik edeyim derken kaos yarattım. Onları sırayla mutsuz ederek dengeyi sağlamaya çalışıyorum. Ama bunun yanlış olduğu ortada. Kediye yeni bir ev bulmak şart. Ancak görmeyen bir kediyi sevecek birini bulmanın ne kadar zor olduğunu tahmin etmek zor olmasa gerek. Yardıma muhtaçlar söz konusu olduğunda bile güzelliğin birinci sırada olması acıklı bir durum. O da güvende olmaya ve sevilmeye layık halbuki. Bu kahramanlığa uygun birilerini tanıyorsanız ulaşmama yardım edin, sayın halden anlayan.