Çok kötü şeyler oldu sevgili günlük. Tam dört yaşındayım ve bebekliğimden beri bu kadar utanmamıştım. Nasıl oldu hala inanamıyorum. Kabus gibiydi... Yan odada yalnız uyumuştum dün gece. Sabahları erken uyanıp çıt çıt çıt yürüyüp ses yapıyorum diye Sevim bazı geceler odamızı ayırıyor. Dün de öyle oldu. Erken uyandım ve çıt çıt çıt gezmeye başladım gene, klasik. Hem çok acıkmış hem de çok sıkışmıştım n'apayım. Sevim kalktı ve odamın kapısını açtı sonunda. Sevdi beni, güzel şeyler söyledi ve mamamı verdi hemen. Yedim bitirdim on saniyede ve suya koştum. İçim yanmış. Sonuna kadar içtim suyu. 'Dünden beri ne çok su içtin' dedi Sevim. Haklıydı ve işin kötüsü çok da zor durumdaydım. Altıma yaptım yapacağım. Kapıya koştum hemen. Gözünün içine bakmaya başladım Sevim'in. Bir kapıya, bir Sevim'e bakıyorum... Gözlerimi ayırmıyorum. Kuyruğumu da sallıyorum ki acelemi anlasın. Derdimi anlatmamın tek yolu bu aslına bakarsanız benim. Konuşamadığım için ısrarla bakarak anlatmaya çalışıyorum önemli şeyleri. Sevim de leb demeden leblebiyi anlar aslında. Beni çok iyi tanıdığı için neye ihtiyacım olduğunu da benden önce bilir. Fakat bu defa çok şaşırttı beni. Park kıyafetini giymek yerine duşa gitti. Sabah ilk iş beni dışarıya çıkarırız halbuki. Sistem budur bizim evde. Ama Sevim tuttu duşa gitti. Dünya başıma yıkıldı o an. Daha fazla dayanacak gücüm kalmamıştı çünkü. Çok utanç verici şeyler oldu o andan itibaren. Halıya... Evet, koltuğumuzun önündeki o çok sevdiğim halımıza... Kaka yaptım. Yapmak zorunda kaldım daha doğrusu. Biraz da cırcır olmuşum, o kadar su içmemin sebebi de oymuş maalesef. Sevim beni o halde görünce öyle bir çığlık attı ki... Sesi hala kulağımda yemin ederim. Kaka yapmayı kesip doğru masanın altına kaçtım. Delirmiş gibiydi Sevim. Bir mutfağa, bir salona, bir banyoya gidip geliyor, bas bas bağırıyordu. 'Bu koku bu halıdan nasıl çıkacak? Bir köpek bir şeyi bir kere yaparsa ikinci kere de yapar. Lanet olsun...' gibi şeyler söylüyordu. İyi kalpli Serhan gelip beni kurtardı o sırada. Parka gittik. Uzun uzun oynadık. Döndüğümde baktım halı yok. Atmış Sevim. Daha küçük bir halı sermiş. Eski evimizden bu. Hatırlıyorum. Temiz temiz yatıp uyuyayım şimdi en iyisi. Sevim de yazısını yazsın. Olanları unutmayı öyle istiyorum ki off... Sevim beni eskisi gibi sever mi acaba? Ya beni de atarsa halı gibi! Ağlamak geliyor içimden.     

HAYAT DERSİ
Kız kurdu Arwen'ciğimin anlattığı bu hikayenin tek suçlusu benim, sayın can dostunun kıymetini bilen. Köpekli bir insanın asla yapmaması gereken bir şeyi yaptım: Ondan önce kendimi düşündüm ve olanlar oldu. Mükemmel bir tuvalet eğitimine sahip olan akıllı kızım elinde olmayan nedenlerle halıyı batırdı. Israrlı bakışlarını ciddiye almayıp bu skandala yol açtığım için kendisinden özür diliyorum. Siz siz olun, önceliğin dört ayaklı arkadaşınızda olduğunu unutmayın.

Ücretsiz telefon kütüphanesi
Misyonuyla, sloganıyla, uygulamasıyla baştan sona mükemmel bir reklam filmi dönüyor bugünlerde televizyonlarda. Dostoyevski'nin Suç ve Ceza'sından bir kısmın okunduğu, Türkiye'nin ilk 'telefon kütüphanesini' müjdeleyen o olağanüstü reklamdan söz ediyorum. Boğaziçi Üniversitesi Görme Engelliler Teknoloji Laboratuvarı'nın (GETEM) Türk Telekom'la yaptığı işbirliği sonucunda hayata geçen Türkiye'nin ilk telefon kütüphanesi... Yüzlerce sesli kitap 0 800 219 91 91 numaralı telefon üzerinden görme engelli GETEM üyelerine ücretsiz olarak sunulmaya başlamış. Bu harika hizmete ve tanıtımına aracılık eden filme emeği geçen herkesi kutluyor ve teşekkür ediyorum. Uygar bir memleketin vatandaşı gibi hissettirmekle kalmayıp, umut ve gurur veren bir iş.

Home Tweet Home: Yemeyin içmeyin Pedro Almodovar'ın son filmini izleyin. Çok sert ama bir o kadar da hassas bir film. A. Banderas bambaşka bir rolde. (Don_Kisot)