Yaşanmadan anlaşılmaz.

Deprem böyle bir şey.

Ne dersen de...

Ne söylersen söyle...

Nafile.

Gelir vurur.

Korku iliklere kadar yürür.

Sokaklarda sabahlanır.

Sonra?

"Çürük bina" gerçeği öncelikli gündem haline gelir.

Sanki...

Herkes her şeyi bilmiyormuş gibi...

Alfabenin ilk harfinden başlarız tartışmaya...

Faylar nereden geçiyor?

Hangi bölgeler tehlike arz ediyor?

Yıkılması muhtemel kaç bina var?

Büyük bir deprem gelecekse büyüklüğü kaç olur?

Büyük Marmara depremi...

17 Ağustos 1999...

Dönemin Cumhurbaşkanı Demirel "altımız çürük ne yapalım" dediğinde oradaydım.

Ecevit'in "devletin kurumlarına ulaşamıyorum" diye yakındığını kendi kulaklarımla duydum.

Hatırlatınca kızanlar oluyor.

Kim bunlar?

Bugünlerde "Ak Partili yönetimler döneminde toplanma alanları AVM yapıldı" diyenler...

İşaret edilen alanların tamamı kamu arazi değil özel mülkiyet...

Bunu da bilirler ama...

Söylemezler.

Hikaye belli aslında, 1999 depreminden sonra dönemin valisi Erol Çakır'ın "boş gördüğü tüm şahıs arazilerini" toplanma alanı ilan edip güya büyük iş yapmıştı.

O şahıslar kendilerine ait arazilere zamanla hakları olan inşaatları yapmaya başlayınca...

Vay efendim...

Hatta o arazilerin çoğunluğuna inşaat ruhsatlarını CHP'li ilçe belediyelerin vermiş olduğunu da biliyoruz.

Mesele belli...

Çözüm: Kentsel dönüşüm...

Hesap ortada...

Kim ne kadar kentsel dönüşüm yaptı, yapıyor?

Kim kentsel dönüşüm çalışmalarını hızlandırmak için gayret gösterdi?

Kim engel olma çabası sergiledi?

Bu sorulara cevap veremeyenlerin "ortada kuyu var yandan geç" tavırlarıyla gidilecek yer belli...

Anlayana 6.2 ders...

Anlamayana gerçeğin ta kendisi bile ters...