Arsenik ve cıva kullanmışlar.

"Kimyasal suikast" girişiminde bulunmuşlar.

Bundan fazla değil 4-5 yıl önce yaşanmış.

Tedavi görmüş.

Ölümden dönmüş.

Dışişleri Bakanı Hakan Fidan, 24 TV yayınında gazeteci Murat Çiçek'e konuştu, "yurtdışında" maruz kaldığı suikast girişimini ilk kez açıkladı.

İzledim.

Fidan'ın yüz hatlarına baktım. Ses tonuna dikkat kesildim.

Sanki "üzerime çay döküldü, ceketi değiştirdik" der gibi...

Sakin, abartısız.

"Bana şunu yaptılar, bana bunu ettiler" havası yok.

Aksine "her gün bunlarla karşılaşıyoruz, alıştık artık" rahatlığı...

Laf arasında sarf edilmiş sıradan bir söz...

Sadece bir anı...

Geçmiş, gitmiş.

Her meseleyi siyasi propaganda malzemesi yapanlar...

Gürültüden medet umanlar...

Ciddiyet isimli semte hiç uğramayanlar...

Yolda yürürken ayakları burkulsa suçu iktidara atanlar...

Hakan Fidan'ın söylediklerini duyduktan sonra...

"Ah keşke bu malzeme bizde olsaydı, ne köpürtürdük, ne kıyametler kopartırdık" diye hayıflanmışlardır.

Çünkü...

Her şeye "malzeme" gözüyle bakıyorlar.

Neyin ne olduğunun önemi yok.

Gerçek mi?

-Salla gitsin.

Neyse...

Çevirelim sayfayı birkaç gün geriye...

Kameraları neden bantlıyorsunuz?

-Üzerimize çorba dökülürse alay konusu olmayalım diye.

Her yere neden sinyal kesici cihazlar taşıyorsunuz?

-Teröristlere karşı kendimizi savunmak amacıyla.

Herkesin gözü önünde bir saldırgan burnunuzun dibine kadar nasıl girebiliyor?

-Koruma polislerine "beni korumayın" diye talimat verdiğim için.

Sonra...

"Özgür Özel'in yanındayız" konulu açıklamalar...

Tepki dolu mesajlar, mitingler, gösteriler...

Her zaman olduğu gibi yine tek sorumlu olarak iktidarı gösterme bedavacılığı...

Aslında bunlardan dolayı Özgür Özel'i eleştirmek bir yerden sonra anlamsız.

Niye?

Ustaya bak çırağı gör, çırağa bak Usta'yı tanı...

Hakan Fidan'ın "ciddiyet dersi"

alabildiği Erdoğan gibi bir ustası var.

Ne yapsın Özgür Özel?

Kimden ne gördü ki, bize ne gösterecek?