Atalarımız "her işin başı sağlık" demişlerdir.

Bu yüzden "İçinde hekim olmayan bir şehirde oturmayınız." denilmiştir.

Meslekler ehemmiyetlerine göre derecelendirilir; hatta bazılarına insanlar arasında kutsiyet bile yüklenir.

Bunların en başında hekimlik yani modern anlamda doktorluk gelir diyebiliriz.

Çünkü doktorlar en kıymetli olan değerimize, yani canımıza, sağlığımıza dokunarak harcarlar mesailerini.

Onlar sayesinde kendi başımıza asla çözemeyeceğimiz sorunlardan, dertlerden korunmuş, kurtarılmış oluruz.

Hekimlerimiz uykularından, özel hayatlarından hatta sağlıklarından fedakârlık yaparlar.

Pandemi süreci bu fedakârlığın 15 Temmuz'udur desek yeridir.

Öyle bir kahramanlık destanı ki bu pandemi süreci, ancak bu kadar olurdu!

Hekime saygı ve muhabbet duymak için pandemi tablosu bile tek başına yeter diye düşünüyorum.

Fakat, ben bu satırları kaleme alırken bir yerlerde bir sağlık çalışanı kim bilir neler yaşıyor!

'Sağlık've 'şiddet' kavramlarını bir arada zikretmekten hicap duyarak ülkemizde doktorlar ve diğer tüm sağlık çalışanlarının görevlerini yaparken şiddete maruz kaldıkları gerçeğine bir kez daha dikkat çekmek istiyorum.

Bu hafta bu yazımı sizlere arz etmeme sebep olan, bir meslektaşımın görevi başında katledilmesi oldu.

Evet sevgili okurlarım. Yer Konya. Mekân Şehir Hastanesi. Mağdur ve maktul olan bir hekim. Katil ise bir hasta yakını.

Konya Şehir Hastanesi'nde bir kişi, Kardiyoloji Uzmanı Doktor Ekrem Karakaya'yı tabancayla başına ateş ederek öldürüyor ve ardından kendisi de ölüyor.

"Sebep nedir?" diye bir soru gelmiyor aklıma.

Gelmemeli de!

Bir hekime, bir insana, bir cana kastetmenin sebebi ne olabilir?

Sadece bir muayene randevusu ile karşılaşan iki insan birbirinin neden düşmanı olsun? Düşmanlığın bile literatürde böyle bir karşılığını bulmak mümkün değildir.

Binbir emekle yetişen; alınteri, fikir çilesi zamanlardan, uykusuz gecelerden geçerek göreve başlayan hekimlerimizin şiddete maruz kalmasının, canice katledilmesinin vebalini kimse ödeyemez.

Doktorlar ve diğer sağlık profesyonelleri hayatlarımızı emanet ettiğimiz değerli meslek mensuplarıdır.

Bu bağlamda sağlık profesyonellerine karşı şiddet bir insanlık suçudur. Sağlık profesyonellerinin şiddete maruz kalmadığı ve işlerini güven ortamında yaptığı bir Türkiye için seferber olmalıyız.

Hiç unutulmamalıdır ki, bir doktorun, bir hemşirenin bir ilk yardım personelinin... hayatı, binlerce hatta on binlerce insan hayatı demektir.

Ve bir başka konu;

Sağlıkta şiddet tablosunu acı verici ve kahredici olarak okuyan bizlerin yanında siyasi bir rant fırsatı olarak okuyanlar da yok değil!

TTB açıklamalarında bunu çok net görmekteyiz.

Kırk yılı aşan meslek hayatımda hekimlerin ve milletin yarasına merhem olacak hiçbir icraatını hatırlamadığım TTB'nin, pekaka'nın katlettiği meslektaşlarımız için üç maymunu oynarken bir meslektaşımızın katlinin üzerine siyasi hesap inşa etmesini, meslektaşlarımızı kışkırtıp olayı daha da çıkmaza sokma cabasını anlamak, kabul etmek mümkün değildir doğrusu.

Acılarımız üzerinden kendi kirli oyunlarını sahneleme fırsatı arayan bu ve benzeri yapıların sağlıkta şiddetin paydaşları olduğunu düşünüyorum!

Artık haddi aşan ve bitmeyen sağlıkta şiddet konusu gerek eğitim gerek güvenlik önlemleri ve gerekse kanuni zeminde caydırıcı bir sonuca bağlanmalıdır diye beklemekteyiz, haklı olarak.

Özellikle eğitimsizlik sancısı olan bu şiddet olgusu, eğitim sistemi içinde de müfredata alınmalıdır. Çocuklarımız, gençlerimiz şiddetin her türlüsüne karşı hem fail olmamak ve hem de mef'ul olmamak için bilinçlendirilmelidir.

Sadece okul sıralarında olmaz eğitim.

Ebeveynler de devreye girmeli.

Evlerimizden şiddete değil, sevmeye ve hoşgörüye meyilli nesiller çıkmalı.

Hasılı kelam sevgili okurlarım, hekimlerimiz kendi canlarına yönelik tehditlere odaklanmak zorunda bırakılmamalıdır. Tüm tehdit ve şiddet türlerinden arınmış bir çalışma ortamı sağlanmalıdır hekimlerimize. Hastalarının canını kurtarmaya odaklı, özgün ve güvende olmalıdırlar.

Sağlıkla kalın.

...

İki gün önce 15 Temmuz hain darbe girişiminin sene-i devriyesiydi.

O gece Bayrak inmez, Ezan dinmez, Vatan bölünmez diyerek zulme rıza göstermeyen, bedenleriyle işgal girişimini püskürten aziz şehitlerimizi rahmet, kahraman gazilerimizi de minnet ve şükranla anıyorum.

Şehitlerimiz ve gazilerimiz asla ve asla bu millet tarafından unutulmayacak, unutturulmayacaktır.

Çok iyi bilinmelidir ki, 15 Temmuz tıpkı öncekiler gibi sadece içimizdeki hainlerin tek başlarına niyetlenebilecekleri veya yapabilecekleri bir hadise değildir.

FETÖ bu vahim olayda gönüllü taşeronluk yapmıştır, maşa olmuştur.

Asıl işverenin maşayı kullananın başta ABD ve AB olmak üzere "Dost ve Müttefik Postu Giyenler" olduğunu asla ve asla unutmayalım, unutturmayalım.