Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği (UNHCR) verilerine göre dünya genelinde yaklaşık 272 milyon göçmen, 80 milyon zorla yerlerinden edilen ve 26 milyon da mülteci bulunmaktadır. Bu mazlumların üçte ikisi Suriye, Afganistan, Güney Sudan, Myanmar ve Venezuela vatandaşı olup 30-34 milyonu (% 38-43) 18 yaşın altındaki çocuklardan oluşmaktadır.

Bu ülkelerde mülteciliğin kaynağını araştırdığımızda karşımıza her taşın altını mesken tutmuş Batı sömürgeciliği çıkmaktadır.

Batı, sömürge ve kolonileşme anlayışını her yüzyılda başka bir maskeyle siperlemiş fakat; sömürme, kan emme, niyet ve fiilinden asla taviz vermemiştir. Mültecilik ve zorunlu göç neticesinde yitirilen her can, kaybolan her umut bu habis anlayışın bir ürünüdür.

Göçmen nedir, mülteci nedir bunların terminolojik şerhine girmeyeceğim. Kelimeler neyi anlatırsa anlatsın, içinde bu kelimelerin geçtiği her cümle zulmü ve Batı emperyalizmini anlatmaktadır. Evet Batı emperyalizminin dişlileri birtakım sıfatlar koyarak öğütür insanları. Bir isim verirler öğüttüklerine; çünkü bu isimler öğütülen ürünlerin barkodudur aslında. Ve geridönüşümü planlanan bir tüketimin marka değerini(!) teşkil eder.

Gittiği her yere savaş, kan, gözyaşı, ağıt götüren bu zihniyet yerinden yurdundan ettiği mazlumlara düştükleri yollarda da gül dağıtmaz elbette!

Bizim için muhacir olan, misafir olan bu mazlumlar onlar için "sermaye, köle, donör" olarak kabul edilir.

Allah'tan kendini insanlığa hizmete adayan, bir medeniyeti yeşertme ve her fırsatta dünya barışına yaptığı-yapacağı katkıları plânlama gayretinde olan bir Türkiye var!

Batı'nın övündüğü ekonomisinden çıkan hasis ve bir o kadar haince hesaplarla dolu sahte hamasi yardımlara benzemeyen, köleleştirmeyen, asimile ve istismar etmeyen şerefli yardım ve desteklerin ülkesi olan Türkiye!

Evet, kıyıya vuran çocuk cesetlerini, tel örgülere takılan yangın yeri sineleri, kaçışları; ancak yurtlarından başka bir yerde ve başka başka ölüm sebeplerine gebe insanları seyreden "zengin dünya devletleri" yardım etmek mevzubahis olunca ne kadar da fakir oluyorlar(!). Ve herkes fakirliği seçerken, asil devletimizin mazlumlara karşı zengin olmaktan başka bir şey bilmeyişi ne kadar da kıymetli, öyle değil mi sevgili okurlarım? Kim ister doğduğu toprakları, anılarını, emeklerini, gelecek hayallerini bırakıp gitmeyi. Kim bir bilinmezliğe yelken açar bile-isteye. Gurbette çalışmak için sılayı terk etmek bile hüzün demekken dönüş tarihi bilinmezlik olan ayrılıklar hüzünden daha fazlası eder elbette. Ülkemizin kapıları tüm mazlumlara her zaman hep açık oldu hamdolsun. Ama zulmün müsebbipleri hep başka yönlere çevirdiler kafalarını. Herkes kendisine yakışanı yapar tabii ki. Lakin, bizim dünya anlayışımıza yakışmayan bu zulümler, sebepleri ve sonuçlarıyla birlikte ortadan kaldırılmalıdır. Yoksa, insan ölümleri gibi tarifi mümkün olmayan ve telafisiz kayıplar sadece birer istatistik olarak kalacaktır. "Dünya beşten büyüktür" evet; ama, bir Türkiye de etmiyordu koca dünyanın geri kalanının vicdanı. Ve o beş, hükmünü sadece mazlumlara ispat ile memurdur!

Evet sevgili okurlarım, tablo bu, zalimler bu, zulüm bu ve ezilenler de sadece birer nicel veri ve isimsiz kayıpları bu ihanet tablosunun. Kalbi Türkiye gibi atan bir dünya ile değişir ancak yaşananlar. Türkiye gibi bir cihan devleti bakiyesinin, bir merhamet bayraktarının anlayışı ile toparlanır bu dünya. Umuyorum ki, mazlumiyetin her türlüsü son bulur ve bizler vatanlarından koparılanların yaralarını sarmak yerine vatan toprağında serpilen çiçekleri sularız. Merhametin ve adaletin olduğu yerde ne göçmen kalır ne mülteci. Dönmemek üzere, zulmün dünyamızdan göçmesini dileyerek sizleri muhabbetle selamlıyorum. Sağlıkla kalınız.

Bitlis'in Tatvan ilçesinde askeri helikopterin düşmesi sonucu şehadet şerbetini içen 11 vatan evladımıza Allah'tan rahmet, yaralılarımıza acil şifalar diliyorum. Kederli ailelerinin ve aziz milletimizin başı sağolsun.