Hep örnek olarak gösterilen, dayatılan; medeni insan olmanın gerekliliği olarak lanse edilen batı hayranlığı ve paradoksları üzerine konuşalım istedim bu hafta sevgili okurlarım.

Bu dayatmanın gerekçesi nedir, dayanağı nedir, ölçüsü nedir diye batı milletlerini ve medenilik anlayışlarını hiç sorguladık mı?

Sorgulamadan, peşin hükümlü bir şekilde, verilen her şeyi kabul ederek medeni insan olmak mümkün mü? Medeni olabilmek adına Giyim-kuşam, sanat-edebiyat ve farklı alanlarda ifade edilen jargon dağarcığı yeterli olabilir mi?

Örfü-adeti-geleneği, inancı ve hassasiyetleri bizimle kesişmeyen, bırakın kesişmeyi yanından bile geçmeyen bir Batı bizi nasıl medenileştirebilir!

İnsanın kendini keşfetme süreci hayli uzundur. Bu uzun arayış içinde birçok kimlik-kişilik özelliklerine aidiyet de duyabilir. Ama insan en çok kendisini ve varlığını anlamlı kılan değerlerle huzuru ve mutluluğu bulabilir.

Rahmetli "Bilge Lider" Aliya İzzet Begoviç'in "Bunu hiç unutma evlat. Batı hiçbir zaman medeni olmamıştır ve bugünkü refahı, devam edegelen sömürgeciliği; döktüğü kan, akıttığı gözyaşı ve çektirdiği acılar üzerine kuruludur..." deyişini yabana atamayız mesela. Nasıl atalım ki!

İngiliz Kraliyet Ailesi mensubu Prens Harry, Bilge Kral'ı bakın nasıl doğruluyor: Harry, bugünlerde satışa çıkan kitabında Afganistan'ın işgal edildiği dönemde yirmi beş kişiyi (Müslüman Afganistanlı) öldürdüğünü ve bundan pişmanlık duymadığını ifade etmiş. İfade mi, itiraf mı artık onun takdirini de size bırakıyorum sevgili okurlarım.

Bu cümleler batı medeniyetinin kalbinin attığı İngiltere'nin yönetim zirvesinden geliyor. Bu bakış açısıyla yönetilen ülkeler ve bu ülkelerin gittikleri yerlere medeniyet götürdükleri iddiası sorgulanmayı sonuna kadar hak ediyor diye düşünmekteyim. Son bir örnek de Fransa Cumhurbaşkanı Macron'dan: Kendisine yöneltilen "sömürgecilik" nedeniyle Cezayir'den af dilemesi gerektiğine dair beklentilere: "Af dilemek zorunda değilim. Mevzu bu değil. Bu af dilemek konusu tüm ilişkileri koparır." diyerek cevap verdi. İlişkilerini zulüm ve sömürü üzerinden kuran bir Batılı lider(!) daha işte!...

Irak'ı, Myanmar'ı, Suriye'yi, Mısır'ı, Filistin'i, Bosna'yı dizayna yeltenen, bu esnada adı geçen ülkeleri ve nicelerini vahşice kana bulayan hep bu medeniyet(!) temsilcileri oldu. Özellikle mazlum, müslüman coğrafyalarda filizlendi bunların medeniyet ve demokrasi aşkları. Namluları, cephaneleri hep kan ve gözyaşını katık ettirdi mazlumlara demokrasi paketlerinin yanında. Müreffeh seviyelere çıkarmak naraları ile girdikleri sınırlardan oraların inançlarını, özgürlüklerini, enerji ve yeraltı kaynaklarını sömürerek çıkmadılar mı?

Dünyayı planlarken nedense ayaklarında bağ olarak gördükleri hep mazlum ve müslüman coğrafyalar oldu. Kendilerini üstün saydıkları ve üstün sayıldıkları bu dünyada varlıklarını ve tahtlarını zulüm üzerine inşa etmediler mi? Çıktıkları yüksek(!) tepelerde kendilerine bir isim de buldular: medeni!

Ah medeniyet, ah "tek dişi kalmış canavar", dişlerini zulümle, mazlum etiyle eskiten BATI! Dişlerin dökülecek, düşecek ve yenileceksin bir gün mutlaka! Zulüm baki kalmaz bu alemde. Kendi topraklarında köleleştirdiğiniz mazlumlar elbet zincirlerini kıracaklardır. Senin satmaya çalıştığın medeniyeti ilim, irfan ve hikmetleriyle sana öğretecek olanlar da yine onlar olacaklardır.

Sizi ve açıklamalarınızı gördükçe şükrümüz artıyor. Mazlum ve mahzun dostu Türkiye'miz ve Liderimiz, Cumhurbaşkanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan'ın bu zemindeki farkı ve anlamı daha da yükseliyor sizin alçaklığınız karşısında. Hoş siz yükselsenizde güdük kalırsınız bu asalet karşısında.

Neyse ki, "dünya beşten büyük". Neyse ki, dünya zalimlerden ibaret değil. Halâ bu dünyayı yaşanır kılmaya çalışanlar var neyse ki.

Ezcümle, Batı'yı çok da ortaya serilmeyen zulmü ve sömürgeciliğiyle ele aldık bugün sevgili okurlarım. Bu zulüm bataklığına düşmeden ve zalimliğine razı olmadan Batı'yı içeriklendirmeli, cihana adalet ve huzur taşıyan ecdadımızın asaletini unutmadan medeniyet yürüyüşümüzü şekillendirmenin yollarını aramalıyız. Batı zulümden mi ibaret sadece? Hayır tabii ki de. Bilimsel zeminde, akademik anlamda; sanatta ve teknolojide varlığını kabul etmemiz, almamız gerekeni almaktan geri kalmamamız gereken bir yönünün olduğu da ortada. O halde, zulmü-zalimi ve müsbeti-menfiyi birbirinden ayırarak bu tabloyu okumalı ve hak edene hakkını "her alanda" teslim ederek yolumuzu-yönümüzü çizebilmeliyiz diyor ve zulmün son bulduğu bir dünyada buluşmayı diliyorum...

Sağlıkla kalınız.