"Neticede bölgede kötü günler geride kaldı ve maalesef daha kötü günler bizleri bekliyor." Son yazımı böyle bitirmiştim. O günden beri İsrail, Hizbullah'ın 1991'den beri liderliğini yapan Nasrallah'ı öldürdü. Hizbullah'ın lider kadrosunu da bir dizi saldırıyla yok etmiş oldu. Bir yandan tonlarca ağırlıktaki bombalarla yüzlerce sivili de tıpkı Gazze'de yaptığı gibi Lübnan'da katletti. Bunun da devamının geleceğini söylemek maalesef zor değil.

Bütün bunları yaparken İsrail'in aslında aşama aşama götürdüğü yayılma ve işgal politikasının yürürlükte olmaya devam ettiği de görüldü.

Bu süreçte İsrail'in bazı örgütleri şeytanlaştırarak bu katliam ve işgal politikasını sürdürdüğünü bilmek gerekiyor. Mesela son 1 yılda önce Hamas'ı şeytanlaştırarak ve onunla mücadeleyi gerekçe göstererek Gazze'de soykırım yapıp işgal politikasını yürüttüğüne şahit olduk.

Şimdi aynı süreci Lübnan'da da Hizbullah'ı şeytanlaştırarak götürdüğünü görüyoruz. Bu şeytanlaştırma süreci de "İran'ın vekilleri ile mücadele" üzerinde Batı'nın, başta da ABD'nin desteğini tahkim etmeye yarıyor. Dahası bölgedeki Arap rejimlerini de sözde İran uzantılarıyla mücadele söylemiyle ikna edip bu rejimlerin İran karşıtlığı üzerinden sessiz kalmalarını sağlıyor.

Bu tıpkı "11 Eylül" ve "kimyasal silah" iddiaları üzerinden Afganistan'ı ve Irak'ı işgal eden ABD'nin propagandaya dayalı meşruiyet arayışını hatırlatıyor.

İşte tam bu noktada biraz tarihe ve coğrafyaya bakmak gerekiyor. Mesela İsrail'in Lübnan'a ilk saldırısının ve sonrasındaki işgal hareketlerinin 1978'de başladığını, tarihin en vahşi katliamlarından Sabra ve Şatila katliamlarını 1982'de gerçekleştirdiğini hatırlamak gerekiyor. Peki, bunlar yaşanırken Hizbullah mı vardı? Tam tersine Hizbullah Lübnan'da bu süreçlerde İsrail'e direnecek bir güç olmadığı için oluşan boşluktan ve bu hadiselere karşı ortaya çıkan reaksiyondan doğmuştu.

Aynı şeyi Hamas için de söyleyebiliriz. İsrail Filistin'deki katliamlarına ve işgallerine başladığında Hamas mı vardı? Bugün Batı Şeria'daki katliam ve işgalleri söz konusuyken, Batı Şeria'da Hamas mı var?

İşte hâl böyleyken 7 Ekim'den bugüne gelen süreci İsrail-Hamas ve İsrail-Hizbullah karşıtlığından/çatışmasından ibaret bir şekilde okumaya çalışanların aslında İsrail'in propaganda diline hapsolduğunu görmek gerekiyor. Çünkü bu örgütler daha ortada yokken ve hatta İran rejimi bile yokken İsrail'in bu katliamları ve işgalleri gerçekleştirdiğini biliyoruz.

Esas konunun İsrail'in kendi radikal teopolitiğine dayanan bir işgal ve yayılma hedefi olduğunu ve bunu gerçekleştirmek için de çeşitli örgütleri, İran'ı ve vekil unsurlarını gerekçe gösterdiğini anlamak gerekiyor. Zaten Ortadoğu'da İran'ın varlığının en çok İsrail'in varlığına ve yaptıklarına bir meşruiyet aracı işlevi gördüğünü bu noktada akıldan çıkarmamak en doğrusu olacaktır.

Tam bu noktada özellikle Türkiye'den bu meseleyi okuyup anlatmaya çalışanların İsrail'in meşruiyet arayışları ve propaganda çalışmaları çerçevesinde kurduğu birtakım ikilikler üzerinden değil de İsrail'in kurucu ideolojisi olan Siyonizm'i, radikal teopolitik hedeflerini ve arkasındaki Batılı emperyalistlerin bölgede oluşturdukları uzun tarihi olan stratejilerini de hesaba katarak yorumlamaları gerekiyor.

Aksi hâlde İsrail'in diline hapsolmaktan başka bir netice ortaya çıkmıyor.