İsrail'in Gazze'de yaptığı soykırıma karşı bölgedeki Arap ülkelerinin tepkisiz kalması ve ABD başta olmak üzere Batı'nın tüm gücüyle destek vermesi sonrası İsrail'in durmayacağını daha önce bu köşede defalarca okumuştunuz.

Zaten hâli hazırda radikal, işgalci, Siyonist bir yönetime sahip olan İsrail kendisini durduracak caydırıcı bir tepkiyle karşılaşmadıkça neden durmak zorunda hisssetsin ki?

Savaşı bölgeye yaymak istediğini daha önce İran'a defalarca saldırarak göstermiş İsrail, İran'dan da caydırıcı bir misilleme görmeyince bölge ülkelerine başıboş bir şekilde saldırmak ve işgal etmek için sıradaki hedeflerine yönelmiş durumda.

İsrail bunu zaten saklama ihtiyacını bile hissetmiyor. "İşaya kehanetleri"nden "arz-ı mevûd" söylemlerine kadar bizzat en üst düzey İsrail yetkililerinin kullandığı radikal teopolitik terminoloji bunu gösterdiği gibi Netanyahu'nun oğlunun yayınladığı "Büyük İsrail" haritaları da bunu açıkça ilan ediyor. O kadar ki bu haritalarda Ürdün, Lübnan, Suriye, Mısır, Irak, Filistin "Büyük İsrail" içerisinde gösterilirken İran ve Suudi Arabistan'ın da bir kısmı dâhil ediliyor. Dahası Türkiye'nin de üçte biri, Kayseri ve Sivas'a kadar bu sözde "Büyük İsrail"in parçası olarak gösteriliyor.

Bütün bu niyetlerin ilanından sonra da İsrail bugünlerde katliamlara ve işgallere Lübnan'da devam ediyor. Lübnan'da da Gazze'de yaptığı gibi sivil katliamlarına başlayan İsrail, Lübnan halkına ülkenin güneyini boşaltmasını söylüyor. Tıpkı Gazze'de önce Filistinlilere Kuzey Gazze'yi boşaltmasını söyleyip sonra Gazze'nin güneyini de yakıp yıktığı gibi aynı süreci Lübnan'da da uygulayacağı görünüyor.

Seçim öncesi her ikisi de İsrail yanlısı olan ABD başkan adaylarınınsa bu süreçte İsrail'i bırakın durdurmayı yavaşlatması bile söz konusu görünmüyor.

Lübnan'dan sonra sıranın da Suriye'ye gelecek olması hiç de uzak bir ihtimal gibi durmuyor. Zira bugüne kadar defalarca vurduğu Suriye'yi şimdi Tartus ve Halep gibi şehirlerini vurarak daha da hedef hâline getireceği görünüyor. Tartus'un Türkiye sınırından sadece 50 km uzakta olması ise Türkiye'yi daha da ciddi risklerin beklediği bir sürece girdiğimizi gösteriyor.

Dahası yıllar boyu Suriye'de desteklenmiş, silahlandırılmış, eğitilmiş PKK/YPG'nin de asıl bugünler için hazırlandığı da belli oluyor. PKK'nın İsrail aparatı olarak Suriye'ye hâkim olmasında İsrail'in önünü açtığı, alanını temizlediği ve İran ve rejim yanlısı unsurlara karşı kullanacağı sır değil.

Tam bu noktada BM Genel Kurulu'nda Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın yaptığı konuşma ve İsrail'e karşı bir "insanlık ittifakı"ndan bahsetmesi önemli bir tarihi misyonun yerine getirilmesi anlamını taşıyor.

En başta da İsrail'in sıradaki hedefi olma riskiyle karşı karşıya bulunan bölgedeki ülkelerin aralarındaki her türlü meseleyi bir kenara bırakarak birlikte bir cephe oluşturması gerektiğini artık Arap rejimlerinin görmesi gerekiyor. Maalesef bu Arap rejimlerinin ne kadar bağımsız ve millî olduğu sorusunu da beraberinde getiriyor.

Neticede bölgede kötü günler geride kaldı ve maalesef daha kötü günler bizleri bekliyor.